Βάφω βάζα!

Ε, λοιπόν ο καιρός δεν λέει ν' ανοίξει. 
Εγώ όμως βαρέθηκα και αποφάσισα να φέρω την άνοιξη σπίτι μόνη μου.
Πήρα όλα τα γυάλινα βάζα και μπουκάλια που μάζεψα και τα τοποθέτησα επάνω από το τζάκι. 
Σας έχω δείξει κατά καιρούς διάφορους τρόπους με τους οποίους έχω διακοσμήσει απλά βάζα. Με αυτοκόλλητες ταινίες, με κορδέλες, με κουμπιά. 
Τώρα επέλεξα άλλον τρόπο. Σκέφτηκα να τα βάψω.
Κάποια τα έβαψα με τα αγαπημένα μου χρώματα, τυρκουάζ και μωβ.
Τα χρώματα τα αγόρασα από το Leroy Merlin και είναι ειδικά για γυαλί, αδιάβροχα. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία!

Έριξα λίγο από το χρώμα στον πάτο του βάζου και στριφογυρίζοντάς το, το χρώμα απλώθηκε παντού. Το άφησα αναποδογυρισμένο επάνω σε χαρτί να "στραγγίσει" και να στεγνώσει (προσοχή: το χρώμα που περισσεύει δεν το πετάμε, αλλά το ξαναρίχνουμε μέσα στο μπουκαλάκι με το υπόλοιπο χρώμα! Δεν πετάμε τίποτα!).

Αφού στέγνωσαν, τα μάζεψα όλα, τα τοποθέτησα επάνω από το τζάκι, δίπλα στην αγαπημένη μου νεράιδα που μου έκανε δώρο η Κατερίνα και τα στόλισα με λίγα πράσινα κλαδιά και γυψολούλουδα. Έτοιμα.

Βέβαια δεν σταμάτησα να μαζεύω βάζα, νομίζω ότι θα γεμίσω όλο το χώρο και μπορεί κάποια να τα βάψω με ένα ελαφρύ και απόλυτα ανοιξιάτικο πράσινο!
Είναι πανεύκολο, ακόμη και αν δεν θέλετε να τα βάψετε, στολίστε μικρές γωνιές ή ένα μικρό τραπεζάκι, ή έναν όμορφο δίσκο! Χαρίζουν πολύ!


Εχθές ξεκίνησα κι άλλη απασχόληση. Γραφτήκαμε με την Κατερίνα σε μαθήματα ραπτικής! Χαμός, είμαι πολύ χαρούμενη και ελπίζω να ξεστραβωθώ, ώστε ν' ανοίξει μπροστά μου ένας νέος ορίζοντας. Υπάρχουν πολλά και όμορφα πράγματα που μπορεί να φτιάξει κανείς! Μια κυρία μου πρότεινε να μου μάθει και τσιγκελάκι, βρε λες; Χαχα ένα ένα...
Βέβαια για να είμαι ειλικρινής, θα ήθελα πάρα πολύ να παρακολουθήσω τα μαθήματα της γλυκιάς Madame Pelagie, που είναι καταπληκτική και μου αρέσει πολύ, αλλά μου πέφτει κομματάκι μακριά...
Pelagie θα έρθω στα σεμινάρια για προχωρημένους χεχε


Όπως καταλαβαίνετε αρχίζουμε σιγά σιγά τις κατασκευές και τις χειροτεχνίες!
Καιρός ήτανε...


Καλό και ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο!

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook
http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286    

Ας γνωριστούμε...

Τι κατάσταση πάλι και η σημερινή;
Ο καιρός στα χειρότερά του, ασταμάτητη βροχή και ψύχρα.
Βγήκαμε πρωί πρωί για τις καθημερινές μας δουλειές και η εικόνα ήταν απογοητευτική. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, θα ήταν νοσταλγική και για χουχούλιασμα, αλλά μετά από τόσες μέρες μαυρίλας, είναι πραγματικά απογοητευτική!

Που θα πάει όμως; Θα ανοίξει, δεν μπορεί!
Ο σκοπός του σημερινού μου post βέβαια, ήταν να λάβω μέρος σε ένα παιχνίδι που κυκλοφορεί στη γειτονιά, για το οποίο έλαβα πρόσκληση από την Thomi και την Lyriel.
Τα κορίτσια μου θέτουν 11 δικές τους ερωτήσεις - προσωπικές - κι εγώ καλούμαι να τις απαντήσω.
Σύνολο 22 έτσι; Ωραία! Ας  περιαυτολογήσω λοιπόν (ψώνιο).


Η Thomi ρωτάει:

• Τι είδους καφέ πίνεις και πως τον πίνεις;

Γαλλικό σκέτο με λίγο γάλα. Κάθε είδος καφέ το πίνω διαφορετικά.

• Ποια δουλειά του σπιτιού βαριέσαι να κάνεις;

Όλες, αλλά πρέπει! Βέβαια πρώτο στη λίστα είναι το σιδέρωμα.

• Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;

Όλων των λογιών τα ζυμαρικά!! Στην Ιταλία ζούσα την απόλυτη ευτυχία.

• Τι σκέφτεσαι τώρα;

Ότι έχω σκοπό να ανεβάσω κάποιες αναρτήσεις που όμως συνέχεια αναβάλλονται. 

• Αν ήσουν αόρατη για μια μέρα τι θα έκανες;

Θα μοίραζα σφαλιάρες σε όσους τις αξίζουν. Τι διασκεδαστικό να ψάχνουν από που τους ήρθε!

• Αν μπορούσες να πραγματοποιήσεις οποιαδήποτε ευχή, ποια θα ήταν αυτή;

Δεν μπορώ να πω, γιατί δεν θα βγει (μα τι λέω; πόσο χρονών είμαι 10-11;)

• Τι δουλειά ήθελες να κάνεις όταν μεγαλώσεις; Τελικά τι έκανες;

Ποτέ μου δεν ήξερα, πάντα άλλαζα γνώμη. Τελικά έγινα Ανθρωπολόγος (συνειδητά και με χαρά), αν και ξεκίνησα για Φιλόλογος - Ιστορικός. Είδες; Δεν είναι τυχαίο.

• Το χρήμα την φέρνει την ευτυχία;

Όχι, αλλά η φτώχεια φέρνει γκρίνια! Δεν μπορεί δηλαδή να υπάρξει μέση λύση;; Μόνο ακραίες καταστάσεις;

• Η κότα γέννησε το αυγό ή το αυγό την κότα;

Η κότα το αυγό.

• Τι θα ήθελες να αλλάξεις πάνω σου;

Τα μαλλιά μου (να δω πότε...;).

• Έχεις κάποια φοβία (π.χ. κλειστοφοβία);

Έχω τη φοβία των ηλιθίων. Αυξάνονται συνεχώς και είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι (για όλους μας)...

Και πάμε στις επόμενες 11!

Η Lyriel ρωτάει:

• Αν ήσουν κάποιο ρόφημα, ποιο θα ήταν αυτό;

Μάλλον απολαυστικό καφεδάκι, που αποτελεί πάντα καλή συντροφιά...

• Αν ήσουν κάποια ώρα της ημέρας, ποια;

Σίγουρα πρωινή. Από τις 6 με 7 έως τις 11, άντε 12.

• Αν ήσουν φυσικό φαινόμενο;

Στοιχεία του ζωδίου και του ωροσκόπου μου είναι ο αέρας και η φωτιά αντίστοιχα- υπάρχει χειρότερο άραγε...; Σίγουρα θα ήμουν ανεμοθύελλα, αλλά ζεστή - καλοκαιρινή, όχι παγωμένη. Τα κάνει όλα άνω-κάτω (αν χρειαστεί) και... δεν παγιδεύεται!

• Αν ήσουν έπιπλο μέσα στο σπίτι, ποιο θα ήσουν;

Ένα κομοδίνο. Λειτουργικό και στολίδι ταυτόχρονα.
Αλλά τώρα που το σκέφτομαι... ίσως να ήμουν και ένα μεγάλο τραπέζι, όμορφα στολισμένο με πολύχρωμα λουλούδια, έτοιμο να φιλοξενήσει αγαπημένους ανθρώπους!

• Αν μπορούσες ν' αλλάξεις το τέλος μιας ταινίας, ποια θα ήταν αυτή;

Στην παρούσα φάση σε καμία.
Θυμάμαι όμως ότι είχα απογοητευτεί πολύ από την ταινία "Θρύλοι του πάθους".

• Αν δημιουργούσες ένα φιλοσοφικό ρεύμα, πως θα το ονόμαζες;

Α, δεν φιλοσοφώ, συζητώ πάντα με βάση τα δεδομένα. Είμαι πολύ ρεαλίστρια για να φιλοσοφήσω... Και όποτε ξεκινώ φιλοσοφικές συζητήσεις, αυτές καταλήγουν να βασίζονται πάντα στα γεγονότα και στα δεδομένα... Οπότε οποιαδήποτε φιλοσοφία πάει περίπατο!

• Ποιο τίτλο θα έδινες  στη ζωή σου, μέχρι αυτή τη στιγμή;

Καλλιτεχνικό; "Σμέουρο και μέλι"
Ρεαλιστικό; "Που πα' ρε Καραμήτρο;"

• Αν ήσουν μια γεύση στον ουρανίσκο μου, ποια θα ήταν αυτή;

Γλυκόξινη και θα άφηνα μια φρουτώδη φρεσκάδα στο τέλος. Σαν μια ελαφριά τούρτα με φρούτα του δάσους ή μια σπιτική λεμονάδα!

• Αν είχες γεννηθεί τυφλή, τι όνειρα θα έβλεπες;

Πάντα και δική μου απορία... Σίγουρα όχι μαύρα. Μάλλον θα ήταν όλα μαγικά, κάτι σαν το Avatar. 

• Αν ήσουν φονικό όπλο, ποιο θα ήσουν;

Μπαμ και κάτω...

• Σκέψου πριν πηδήξεις ή πήδα πριν σκεφτείς;

Πήδα πριν σκεφτείς!

Κορίτσια σας ευχαριστώ πολύ για το κάλεσμα! Ήταν πράγματι διασκεδαστικό και κάποιες φορές με βάλατε σε σκέψη..., αν και οι περισσότερες απαντήσεις μου ήταν αυθόρμητες!


Εύχομαι ο καιρός να μου επιφυλάσσει αύριο μια... λαμπερή έκπληξη!

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook
http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286    

Έχεις μήλα; Φτιάξε κέικ!

Καλημέρα καλημέρα!
Όμορφο και ήσυχο το Σαββατοκύριακό μας! 
Ο ήλιος επιτέλους μας έκανε τη χάρη στα μέρη μας και μας ζέστανε λιγάκι! Βέβαια σήμερα είναι και πάλι όλα μουντά, αλλά το αντιπαρέρχομαι.
Εχθές όμως έγινε και κάτι άλλο! Είχαμε τη συνάντηση των bloggers στη Θεσσαλονίκη, στην οποία είχα ενημερώσει ότι δεν θα παρευρεθώ, αλλά τελικά τα κατάφερα μαζί με την Κατερίνα!
Ω, η στιγμή ήταν μοναδική. Μπήκαμε σε ένα γεμάτο μαγαζί - λιγάκι αργοπορημένες - και αντικρίσαμε περίπου 40 χαρούμενες φατσούλες για πρώτη φορά!
Γνώρισα όλα τα κορίτσια, ένα προς ένα! Επιτέλους τώρα ο γραπτός λόγος συνδέθηκε με την εικόνα, με ένα πρόσωπο! Τι ωραία!
Και είμαι σίγουρη ότι περιμένετε φωτογραφίες, αλλά δεν έχω ούτε μία! Είχα την μηχανή μαζί μου, αλλά λόγω του χαμού ξεχάστηκα και δεν την έβγαλα από την τσάντα. Όσοι με ξέρετε καλά, είμαι σίγουρη ότι έχετε "σοκαριστεί" -χαχα - γιατί η μηχανή είναι η προέκταση του χεριού μου, πόσο μάλλον σε τέτοιες καταστάσεις!! Αλλά άνθρωπος είμαι και ξεχάστηκα!! Ελπίζω ότι τα υπόλοιπα κορίτσια θα ανεβάσουν φωτογραφίες!
Το σίγουρο είναι ότι το διασκέδασα και το χάρηκα πολύ!!
Αποχαιρετιστήκαμε με την υπόσχεση να ξαναβρεθούμε όταν ανοίξει για τα καλά ο καιρός κι εγώ με τη σειρά μου σας υπόσχομαι ότι θα είμαι πιο οργανωμένη και θα σας μεταφέρω πολλές όμορφες εικόνες!!
Κορίτσια χαίρομαι πολύ που σας γνώρισα!

***

Το Σάββατο έφτιαξα και το καθιερωμένο κέικ, μια νέα συνταγή, που δοκίμασα για πρώτη φορά και τη βρήκα εδώ (κλικ).
Σας τη δίνω γιατί μου άρεσε πολύ και αξίζει να τη δοκιμάσετε.


Θα χρειαστείτε:
400γρ μήλα
2 κουταλιές σούπας χυμό λεμονιού
250γρ βούτυρο ή μαργαρίνη (εγώ έβαλα μαργαρίνη)
200γρ ζάχαρη (διαβάστε στο τέλος της ανάρτησης!)
2 βανιλίνες
4 αυγά* 
500γρ αλεύρι
15γρ μπέικιν
200ml γάλα
25γρ σκόνη κακάο
* έβαλα 2 αυγά και αύξησα το γάλα


Εκτέλεση:
Καθαρίζετε τα μήλα, τα κόβετε σε μικρά τετράγωνα και τα περιχύνετε με το χυμό λεμονιού.
Χτυπάτε καλά το βούτυρο με τη ζάχαρη και τις βανιλίνες. Ρίχνετε τα αυγά ένα-ένα.
Κοσκινίζετε και αναμιγνύετε το αλεύρι με το μπέικιν και τα προσθέτετε στο μείγμα εναλλάξ με το γάλα.
Χωρίζετε το μείγμα σε δύο μπολ, το ένα το ανακατεύετε με τα μήλα και το άλλο με τη σκόνη κακάο (το κοσκίνισα και αυτό).
Ρίχνετε τα μείγματα εναλλάξ σε βουτυρωμένη φόρμα και το ψήνετε - σε προθερμασμένο φούρνο -  στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά.

Το αφήνετε να κρυώσει, το ξεφορμάρετε και αν θέλετε λιώνετε 100γρ κουβερτούρα σε μπεν μαρί και περιχύνετε με αυτήν το κέικ. Εγώ προτίμησα να το πασπαλίσω με άχνη.

Η καινούρια συνταγή μας αποζημίωσε με την νοστιμιά της!
Δοκιμάστε την το Σαββατοκύριακο - αν δεν νηστεύετε φυσικά - και απολαύστε το κέικ με αχνιστό καφεδάκι!! 
Λατρεμένα πρωινά...


Καλή σας εβδομάδα!!

Συμπλήρωση: Τη δεύτερη φορά που το έφτιαξα, έβαλα 100γρ παραπάνω ζάχαρη, γιατί είναι σχετικά άγλυκο και στα μήλα έριξα μισό κουταλάκι κανέλα για άρωμα.

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook
http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286   

Ολική επαναφορά!

Να 'μαι λοιπόν κι εγώ!

Βγαίνω σιγά σιγά απ' το καβούκι μου...

Χρειάστηκα το χρόνο μου καλοί μου φίλοι. Χρόνο για μένα, ως απλός παρατηρητής.

Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που σου μαθαίνουν στην Ανθρωπολογία. Να παρατηρείς τα πάντα γύρω σου. Τους ανθρώπους, το περιβάλλον τους και τις συμπεριφορές. Τα πάντα και σιωπηλά!

Αυτό έκανα κι εγώ. Απομακρύνθηκα για λίγο και σας χάζευα όλους από μακριά, δίχως να συμμετέχω, δίχως να σας ξεχάσω.

Ξέρετε πόσο όμορφο είναι αυτό; Είναι μαγικό, σχεδόν θεραπευτικό! Και βέβαια τρομερά εκπαιδευτικό!

Είχα όλο το χρόνο να σας διαβάσω και να σας γράψω, να πάρω δύναμη από τα ενθαρρυντικά μηνύματα όλων σας και εδώ και στο facebook και στο mail! Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές!

Τι όμορφο αυτό... Ξαφνικά βρέθηκα με τόσους πολλούς νέους φίλους, "αόρατους" φίλους!

Έκανα πολλά αυτές τις ημέρες. Ασήμαντα κι όμως τόσο ουσιαστικά.

Ασχολήθηκα λιγάκι με τον εαυτό μου, έφαγα περισσότερα φρούτα και ήπια χυμούς. Φρόντισα να ξεκουράζομαι τα μεσημέρια.  Αντιμετώπισα τον ενοχλητικό πονοκέφαλο.

Άρχισα να ξαναμπαίνω στο πολυπόθητο πρόγραμμά μου και το πρώτο που έκανα, ήταν ν' αγοράσω ένα ξυπνητήρι, διότι το παλιό, μου το χάλασε ο Φαίδωνας και δεν θέλω να ξυπνάω με το κινητό!

Έκανα όλα όσα μου ζήτησε ο Φαιδωνάκος μου και με λαχτάρα κοιτάζει το τριανταφυλλένιο μου, όπως κέικ και ρυζόγαλο.

Άκουσα πολλή μουσική, έφτιαξα κατασκευές με βάζα, μπογιές, υφάσματα, στόλισα το σπίτι, διάβασα περιοδικά, έβαψα τα νύχια μου (!!), έστω κι αν δεν φαίνεται... 

Άρχισα να ασχολούμαι με την αλλαγή του δωματίου του Φαίδωνα, είδα ωραίες ταινίες, βγήκαμε μια βόλτα στη φουρτουνιασμένη θάλασσα, παίξαμε με τα παιδιά, μα το καλύτερο είναι ότι είδα επιτέλους τα κορίτσια, τα οποία μόλις διάβασαν την κακόκεφη ανάρτησή μου έδρασαν άμεσα! Ήρθανε σπίτι, με πήρανε δίχως μα και μου και βγήκαμε για καφεδάκι και φαγητό, όπως τότε... Προβληματιστήκαμε, θυμηθήκαμε, γελάσαμε! Αχ αυτά τα κορίτσια... πάντα ξέρουν τον τρόπο! Ελπίζω να ξέρουν και πόσο σημαντικές μου είναι... Αγαπημένες μου σας φιλώ!

Και τώρα... το μόνο που έμεινε είναι το μπούκωμα, το άτιμο, έρχεται πρώτο και φεύγει τελευταίο!

Για δείτε όμως τι αντίκρισα πριν λίγο!

Ξέρετε τι είναι αυτή η λάμψη; Ο ήλιος φυσικά! Είχα ξεχάσει πόσο λαμπερός είναι...

Καλό Σαββατοκύριακο!

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook
http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286