Μια μηλόπιτα για όλα τα γούστα

Η τελευταία ανάρτηση ανέβηκε στο blog τον Φεβρουάριο... Φεβρουάριο ε; Μάλιστα... Τι έγινε ρε παιδιά; Θα σας πω τι έγινε: life happened - όπως πολύ ωραία λένε στα αγγλικά. Με πρόλαβε η καθημερινότητα που λέτε και η τρέλα της μαζί. Προσπάθησα πολλές φορές να ετοιμάσω ένα ποστ για το blog, να γράψω δυο λόγια, να δώσω σημεία ζωής βρε αδερφέ, αλλά ήταν τόσες οι υποχρεώσεις, που τον λιγοστό ελεύθερο χρόνο μου ήθελα να τον περνάω ανάσκελα, κοιτάζοντας το ταβάνι. Διότι πολύ απλά δε χωράνε δύο καρπούζια κάτω από μία μασχάλη και συνειδητοποίησα ότι όσο πιο γρήγορα το χωνέψω αυτό, τόσο λιγότερες απαιτήσεις τελειομανίας θα έχω από τον εαυτό μου... Μάλιστα στις πρόχειρα αποθηκευμένες αναρτήσεις του blog υπάρχει ένα ποστ με τα γενέθλια και το πάρτι των αγοριών, αλλά μιας και οι φωτογραφίες είναι σε κλίμα πασχαλινό (εκτός τόπου και χρόνου δηλαδή) δεν το ανέβασα ποτέ... Πάντως το προσπάθησα!

Στο σήμερα λοιπόν! Το φθινόπωρο μπήκε και η αλήθεια είναι ότι, παρόλο που μελαγχολώ όταν κάνει την εμφάνισή του, το αγαπάω για όλα αυτά που φέρνει μαζί του. Τα ζεστά χρώματα, το ψιλόβροχο, το χουχούλιασμα στον καναπέ, τις ωραίες ταινίες, τα ζεστά ροφήματα, τις κολοκύθες, τα μήλα. Τα μήλα! Αυτά ζήλεψα την προηγούμενη εβδομάδα και ζήτησα από τον Ανδρέα να αγοράσει λίγα κόκκινα μήλα, γιατί σκέφτηκα να φτιάξω μια από τις αγαπημένες μου μηλόπιτες. Ο Ανδρέας τα μήλα τα έφερε, αλλά η μηλόπιτα δεν φτιάχτηκε ποτέ στην ώρα της. Αναβολή στην αναβολή (είχα άλλες προτεραιότητες) κι όταν πια τα μήλα άρχισαν να σαφρακιάζουν, έδωσα τέλος στις αναβολές και την έφτιαξα!
Ε λοιπόν στην εφηβεία μου και στα πρώτα μου νιάτα (τώρα βρίσκομαι στα δεύτερα) απεχθανόμουν τις μηλόπιτες, τις τάρτες και γενικά ό,τι είχε πάνω του φρούτο. Αν μάλιστα ήταν και ξινό, δεν ήταν γλυκό για μένα (το μόνο που δεχόμουν ήταν οι φράουλες φυσικά). Έτσι, όταν βγαίναμε με την μαμά μου και την αδερφή μου στα καφέ της Γερμανίας, εκείνες προτιμούσαν τις πίτες με δαμάσκηνα, βερίκοκα, βύσσινα ή τα στρούντελ με μήλα, ενώ εγώ τις κοίταζα υποτιμητικά (και με λίγο οίκτο), καθώς απολάμβανα το παγωτό μου ή το εκάστοτε γλυκό μου, πλούσιο σε κρέμα ζαχαροπλαστικής... Ευτυχώς μεγαλώνοντας άλλαξα γνώμη, άλλαξα και γεύσεις, με αποτέλεσμα η μηλόπιτα να είναι ένα από τα πολυαγαπημένα μου γλυκά!
Μια τέτοια "ανέβασα" προχθές στο Instagram και τα μηνύματα που δέχτηκα για τη συνταγή ήταν δεκάδες, μερικά σχεδόν απειλητικά μάλιστα χεχε. Και κάπως έτσι θεώρησα ότι αυτή είναι η ευκαιρία για μια νέα ανάρτηση σε κλίμα φθινοπωρινό! Κι αν έπρεπε να παρουσιάσω με λίγα μόνο λόγια το γλυκό αυτό, θα έλεγα ότι είναι πανεύκολο, με ξέρετε τώρα εμένα, δεν μπορώ να παιδεύομαι για πολύ και προτιμώ τις γρήγορες και νόστιμες συνταγές. Η συνταγή φυσικά δεν είναι δική μου, αλλά παρμένη από το site του γνωστού Dr. Oetker, μόνο που έκανα κάποιες μικρές αλλαγές και την προσάρμοσα στα γούστα μας πχ πρόσθεσα παραπάνω ζάχαρη, γιατί θεωρώ ότι τα 100γρ της πρωτότυπης συνταγής είναι λίγα... Οπότε παρακάτω σας δίνω τη δική μου εκδοχή!

Έχουμε και λέμε:

Υλικά

750 γρ κόκκινα γλυκά μήλα
125 γρ βούτυρο ή μαργαρίνη soft
150 γρ ζάχαρη (η αρχική συνταγή δίνει 100 γρ)
μία κάψουλα βανίλιας
μία πρέζα αλάτι
3 αυγά μεσαίου μεγέθους
200 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κουταλάκια γλυκού μπέικιν πάουντερ
2 κουταλιές σούπας γάλα

Εκτέλεση


Βουτυρώνουμε μια στρογγυλή φόρμα με διάμετρο 26 εκατοστά.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς (αντιστάσεις).

Χτυπάμε με το μίξερ το βούτυρο να μαλακώσει και ν' αποκτήσει κρεμώδη υφή. Προσθέτουμε τη ζάχαρη, τη βανίλια, το αλάτι και συνεχίζουμε το χτύπημα. Ρίχνουμε τα αυγά ένα-ένα. Μετά από κάθε αυγό χτυπάμε το μείγμα για μισό λεπτό σε δυνατή ταχύτητα. Όταν ρίξουμε και το τελευταίο αυγό, προσθέτουμε το αλέυρι με το μπέικιν (τα οποία έχουμε προηγουμένως ανακατέψει μεταξύ τους), εναλλάξ με το γάλα και χτυπάμε το μείγμα σε μέτρια ταχύτητα.

Ρίχνουμε το μείγμα στη φόρμα και το απλώνουμε καλά, ισιώνοντας την επιφάνειά του.
Καθαρίζουμε τα μήλα, τα κόβουμε στα τέσσερα και χαράσσουμε απαλά με μαχαίρι την επιφάνειά τους (σαν σε λωρίδες), χωρίς όμως να τα κόψουμε σε φέτες.

Απλώνουμε τα μήλα επάνω στο μείγμα σε σχήμα κυκλικό.

Τοποθετούμε τη φόρμα στον προθερμασμένο φούρνο - σχετικά χαμηλά - και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 45 περίπου λεπτά. Προσοχή ο χρόνος ψησίματος εξαρτάται από κάθε φούρνο. Εγώ δεν την αφήνω πάνω από 40 λεπτά!

Σύμφωνα με την αρχική συνταγή, μπορείτε να βράσετε ελαφρώς σε ένα κατσαρολάκι 2 κουταλιές σούπας μαρμελάδα βερίκοκο (χωρίς κομμάτια φρούτου μέσα) με μία κουταλιά σούπας νερό. Μόλις βγάλετε το γλυκό από τον φούρνο και όσο είναι ζεστό, αλείφετε την επιφάνειά του με το ζεστό βερίκοκο και έτσι αποκτά μια ωραία γυαλάδα.

 

Εγώ βέβαια δεν έκανα αυτό, προτίμησα να αφήσω την μηλόπιτα να κρυώσει καλά και την πασπάλισα με άχνη ζάχαρη.

Και τώρα ακολουθεί το καλύτερο σημείο της συνταγής: γεμίστε μια τεράστια κούπα με καφέ, τσάι ή ό,τι τραβάει η όρεξή σας, κόψτε ένα γενναίο κομμάτι από τη φρεσκοψημένη μηλόπιτα και καθίστε αναπαυτικά στον καναπέ σας να το απολαύσετε. 
Το αξίζετε!

Το Σαββατοκύριακο δεν είναι μακριά, οπότε όλο και θα ξεκλέψετε ένα μισάωρο να την ετοιμάσετε.
Όσο για μένα, αναζητώ ήδη την επόμενη απολαυστική και εύκολη συνταγή!
Σας αφήνω, με την ελπίδα να επιστρέψω σύντομα με νέα ανάρτηση, αλλά καλύτερα να μη δώσω καμία υπόσχεση χοχο
Καλημέρα σε όλους εκεί έξω!

Υ.Γ. μου λείψατε μωρέ! Κι εσείς και το blogging ❤

Litsa

Το αγαπημένο μας κέικ!

Ότι θα καθόμουν νυχτιάτικα να ετοιμάσω ανάρτηση για ένα κέικ και μάλιστα αμέσως μετά τη χθεσινή, γιορτινή ανάρτηση... ε δεν το φανταζόμουν. Μπορεί να μην γράφω για μήνες ολόκληρους, αλλά όταν γράφω ξεπερνάω τα όρια έτσι; Χοχο

Λοιπόν, τα πράγματα έχουν ως εξής: ανέβασα εχθές στο instagram μια φωτογραφία από το ταπεινό, αλλά πολύ αγαπημένο μας κέικ. Αυτό που φτιάχνω τουλάχιστον μία φορά στις δέκα μέρες και κάθε φορά προσθέτω κάτι διαφορετικό μέσα, αφενός για να μην βαριόμαστε, αφετέρου για να δοκιμάζουμε νέες γεύσεις (τα παιδιά κυρίως).  Ούτε που μου πέρασε από το μυαλό ότι πολλοί από εσάς (ναι, ναι εσάς που με βάλατε βραδιάτικα να γράφω), θα ζητούσαν τη συνταγή! Έτσι λοιπόν, κάθομαι εδώ ακούγοντας μουσική, ενώ όλοι οι υπόλοιποι χαλαρώνουν στον καναπέ κι ετοιμάζω την ανάρτηση, που εσείς θα διαβάσετε το πρωινό της Παρασκευής. Σήμερα δηλαδή. Τι; Σας μπέρδεψα; Ώχου πάμε παρακάτω...

Όσοι παρακολουθείτε τις φωτογραφίες μου στο instagram, θα έχετε δει άπειρες εικόνες του κέικ (κάποιες από τις οποίες θα δείτε και παρακάτω, σε κακή ανάλυση ομολογουμένως). Κάθε φορά βάζω μέσα ή έξω ό,τι έχω στη διάθεσή μου ή ό,τι τραβάει η όρεξή μου ή το στολίζω σύμφωνα με την εποχή που διανύουμε.

Το φτιάχνω πότε με κακάο, πότε με κουβερτούρα, με βανίλια, με καρύδα, με πορτοκάλι, με φρούτα, με καστανή ζάχαρη κι ούτε που θυμάμαι σε πόσες ακόμη παραλλαγές το έχω ετοιμάσει.
Αυτήν τη φορά το έφτιαξα στην πιο χειμερινή εκδοχή του: με χυμό μανταρινιού, σταγόνες κουβερτούρας, κανέλα και μοσχοκάρυδο και ακριβώς αυτή είναι η συνταγή που θα μοιραστώ μαζί σας. Μπορείτε αντί για μανταρίνι, να βάλετε χυμό πορτοκαλιού, να παραλείψετε το μοσχοκάρυδο ή την κανέλα ή αντιθέτα να αυξήσετε λιγάκι τη δόση τους, για πιο μυρωδάτο αποτέλεσμα. Γενικά πειραματιστείτε ελεύθερα!

Τη συνταγή την κάνω πια με κλειστά μάτια. Είναι το κέικ που έφτιαχνε η μαμά μου και δεν έχω καθίσει ποτέ να μετρήσω τις ποσότητες σε γραμμάρια. Οπότε σας την παραθέτω όπως ακριβώς την έχω στο μυαλό μου (δεν θέλω γκρίνιες).

Υλικά:

2 κούπες ζάχαρη
250γρ μαργαρίνη
3 αυγά κανονικού μεγέθους
χυμό από 2 μανταρίνια 
3 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ
μία-δύο σταγόνες εκχύλισμα βανίλιας (ή μία κάψουλα)
ένα κοφτό κουταλάκι γλυκού κανέλα σε σκόνη
μισό κουταλάκι γλυκού μοσχοκάρυδο σε σκόνη
200ml γάλα
σταγόνες κουβερτούρας (όσες θέλετε)
Προσοχή: χρησιμοποιούμε την ίδια κούπα για να μετρήσουμε τη ζάχαρη και το αλεύρι! Επίσης οι κούπες να είναι κανονικά γεμάτες, χωρίς να ξεχειλίζουν.

Εκτέλεση:

• Φροντίζουμε τα υλικά να είναι σε θερμοκρασία δωματίου.
• Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς στις αντιστάσεις (προσωπικά σπάνια χρησιμοποιώ αέρα).
• Χτυπάμε καλά τη ζάχαρη με τη μαργαρίνη σε μέτρια ταχύτητα! Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά, χτυπώντας συνεχώς. Προσθέτουμε τον χυμό μανταρινιού και τη βανίλια (αν είναι σε υγρή μορφή).
• Κοσκινίζουμε όλες τις σκόνες μαζί (αλεύρι, μπέικιν πάουντερ, βανίλια - αν είναι σε μορφή σκόνης- κανέλα, μοσχοκάρυδο).
• Χαμηλώνουμε την ταχύτητα στο μίξερ και προσθέτουμε στο μείγμα μας εναλλάξ λίγες κουταλιές από τις σκόνες (αλέυρι κλπ) και έπειτα λίγο γάλα. Συνεχίζουμε μέχρι να εξαντληθούν και τα δύο.
• Φροντίζουμε με μια σπάτουλα να ανακατέψουμε καλά το μείγμα, διότι μπορεί να έχει κολλήσει λίγο στον πάτο του μπολ. Ξαναχτυπάμε για λίγο και προσθέτουμε όσες σταγόνες κουβερτούρας θέλουμε. Εγώ πρόσθεσα περίπου 2 κουταλιές της σούπας.
• Ρίχνουμε το μείγμα σε μια φόρμα για κέικ, καλά βουτυρωμένη! 
• Τοποθετούμε το κέικ στον προθερμασμενο φούρνο και το ψήνουμε για μία ώρα περίπου. Εξαρτάται από τον φούρνο σας σε ποιο επίπεδο θα το τοποθετήσετε (εγώ ας πούμε το βάζω χαμηλά) και σε πόση ώρα ακριβώς θα ψηθεί πλήρως. Οπότε στα 55 λεπτά περίπου τρυπήστε το με ένα μαχαίρι ή ένα ξυλάκι και δείτε αν βγαίνει καθαρό.
• Αφήνουμε να κρυώσει κι έπειτα ξεφορμάρουμε. 

Συχνές ερωτήσεις:

1. Ποια φόρμα χρησιμοποιώ; Είναι της εταιρίας Kaiser και κατά τα άλλα, είναι μια πολύ συνηθισμένη φόρμα. 
2. Πώς γίνεται τόσο φουσκωτό το κέικ που φτιάχνω; Ειλικρινά δεν ξέρω τι να πω. Υποθέτω ότι είναι και η φόρμα που παίζει ρόλο, ίσως είναι το ότι το έχω κάνει άπειρες φορές κι έχω πάρει το κολάι, είναι η συνταγή... δεν ξέρω.

Αυτά λοιπόν και καλή σας επιτυχία! Εννοείται ότι περιμένω τις φωτογραφίες σας στο instagram, αλλά και το facebook! Άλλωστε το ΣΚ είναι μπροστά μας, οπότε όλο και θα βρείτε χρόνο να ετοιμάσετε ένα κέικ. Σωστά; Ανυπομονώ για το μοίρασμά σας λοιπόν!!

Και τι είναι σήμερα; Χαρασκευή yesss

Καλημέρα!

Litsa

Κολοκυθοψωμάκια σε σχήμα κολοκύθας

Λοιπόν τη συγκεκριμένη ανάρτηση ήθελα να την ανεβάσω την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά ως συνήθως βγήκα εκτός προγράμματος, μιας και όλα τα "γύρω-γύρω" που προκύπτουν, είναι απρόβλεπτα. Ας είναι... Αν σκεφτεί κανείς ότι τη συνταγή την είχα βάλει στο μάτι από πέρυσι και κατάφερα να τη δοκιμάσω μετά από έναν ολόκληρο χρόνο, οι δύο εβδομάδες που καθυστέρησα να τη μοιραστώ μαζί σας, είναι νομίζω μια χαρά... Χοχο

Όταν ανέβασα στο instagram τη φωτογραφία με τα κολοκυθοψωμάκια που έφτιαξα προ ημερών, μου ζητήθηκε από πολλές φίλες η συνταγή και η αλήθεια είναι, ότι αξίζει να τα δοκιμάσετε! Είναι αφράτα, είναι νόστιμα, έχουν υπέροχο χρώμα και το καλύτερο είναι, ότι έχουν το σχήμα της κολοκύθας.

Φυσικά η συνταγή δεν είναι δική μου, υπάρχουν πολύ καλές και καλοί food bloggers εκεί έξω, οπότε εγώ περιορίζομαι στο να διακοσμώ το σπίτι ή να δημιουργώ διάφορα αντικείμενα και όχι να κατεβάζω από το μυαλό μου νέες συνταγές. Έτσι λοιπόν, τα συγκεκριμένα ψωμάκια τα ξετρύπωσα από εδώ, όπου θα βρείτε την αρχική συνταγή. Κι επειδή είναι γραμμένη σε άπταιστα γερμανικά, θα την μεταφέρω εδώ στα ελληνικά (με κάποιες μικροαλλαγές που έκανα), ώστε να δοκιμάσετε κι εσείς αυτά τα μικρά έργα τέχνης!

Υλικά για περίπου 8 ψωμάκια:
60 ml χλιαρό νερό
1 1/2 κουταλάκι του γλυκού ξηρή μαγιά
1 κουτάλι σούπας μέλι
220 γρ πουρέ κολοκύθας (βλέπε τη συνταγή του παρακάτω)*
450 - 500 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις (εγώ χρειάστηκα 450 γρ) 
1 κουταλάκι γλυκού αλάτι
κολοκυθόσπορους για να τους χρησιμοποιήσετε αργότερα ως κοτσάνι
Επιπλέον θα χρειαστείτε ειδικό σχοινί ψησίματος

Εκτέλεση:
Σε ένα μεγάλο μπολ ρίχνουμε το χλιαρό νερό, με τη μαγιά και το μέλι. Τα ανακατεύουμε ελαφρώς με το χέρι να ενωθούν και αφήνουμε το μπολ στην άκρη για δέκα λεπτά. 
Έπειτα προσθέτουμε τον πουρέ και ανακατεύουμε ξανά. 
Ρίχνουμε το αλεύρι και το αλάτι και τα αναμειγνύουμε όλα με το χέρι. Ζυμώνουμε το ζυμάρι που θα δημιουργηθεί για ένα δεκάλεπτο στο χέρι (ή πέντε λεπτά στην κουζινομηχανή με τον ειδικό γάντζο). Αν το ζυμάρι κολλάει στα χέρια, προσθέτουμε λίγο αλεύρι (δεν το παρακάνουμε όμως ε;). Αφήνουμε για 90 λεπτά το ζυμάρι να ξεκουραστεί και να φουσκώσει σε καπακωμένο μπολ και σε ζεστό περιβάλλον.
Ξαναζυμώνουμε το ζυμάρι σε αλευρωμένη επιφάνεια και το χωρίζουμε σε οχτώ ίσα μέρη. Πλάθουμε το κάθε κομμάτι σε μπάλα. 
Κόβουμε 8 κομμάτια των 50 εκατοστών από το σχοινάκι και με αυτά τυλίγουμε το κάθε μπαλάκι. Δένουμε τις δύο άκρες του σχοινιού στο πάνω μέρος της μπάλας. Προσοχή, το σχοινάκι δεν πρέπει να κόψει το ζυμάρι καθώς το τυλίγουμε. 

Πατάμε ελαφρώς την κάθε μπάλα στο πάνω μέρος.
Τοποθετούμε τα ζυμαράκια επάνω στο αντικολλητικό χαρτί, με το οποίο έχουμε καλύψει το ταψί. Τα σκεπάζουμε με μεμβράνη ή με μια καθαρή πετσέτα και αφήνουμε για άλλα 30 λεπτά να ξεκουραστούν και να φουσκώσουν ελαφρώς.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170 βαθμούς (αντιστάσεις) και ψήνουμε τα ψωμάκια για 15-20 λεπτά. Θέλουμε να αποκτήσουν ένα όμορφο χρώμα, αλλά όχι να παραψηθούν και να σκουρύνουν πολύ.
Μόλις κρυώσουν αφαιρούμε τα σχοινάκια προσεκτικά. Όχι όσο είναι ζεστά τα ψωμάκια, γιατί χαλάνε.
Προαιρετικά στολίζουμε τα ψωμάκια με τους κολοκυθόσπορους.

[*Για τον πουρέ:
1 κιλό γλυκιά κολοκύθα
ελάχιστο αλάτι (στην μύτη του μαχαιριού)
3 κουταλιές σούπας βούτυρο
100 - 150 ml κρέμα γάλακτος

Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε την κολοκύθα από τη φλούδα και τους σπόρους και την κόβουμε σε κομμάτια. Την βράζουμε σε λίγο αλατόνερο για περίπου 25 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει. Αποσύρουμε από τη φωτιά, αδειάζουμε το νερό, προσθέτουμε το βούτυρο και την κρέμα γάλακτος και με το ραβδομπλέντερ αλέθουμε την κολοκύθα σε πουρέ. 

(Από τον πουρέ θα χρειαστούμε 220 γρ για τα ψωμάκια. Τον υπόλοιπο μπορείτε να τον απολαύσετε ως συνοδευτικό στο φαγητό σας ή για γέμιση σε πίτες. Αν όμως δεν σας είναι χρήσιμος, ετοιμάστε απλά τη μισή δόση).]

Μπορεί η όλη διαδικασία να μοιάζει πολύπλοκη, αλλά πιστέψτε που σας λέω, είναι πραγματικά απλή. Και σας το λέω εγώ, που δεν συμπαθώ τη μαγιά και σπάνια καταπιάνομαι μαζί της. Εκτός αυτού είναι και διασκεδαστικό το όλο εγχείρημα, με τα ζυμαράκια να τυλίγονται με σχοινάκι και να μετατρέπονται σε μικρές κολοκύθες!

Επίσης έχετε υπόψιν, ότι τα ψωμάκια δεν είναι γλυκά λόγω της κολοκύθας, αλλά έχουν μια πολύ ισορροπημένη γεύση. Είναι πολύ αφράτα και όσο είναι ελαφρώς ζεστά τρώγονται δύο-δύο. Καταλαβαίνετε...

Τώρα που το Σαββατοκύριακο πλησιάζει και οι κολοκύθες υπάρχουν σε αφθονία, αξίζει να τα φτιάξετε και να τα απολαύσετε με το πρωινό ή το μεσημεριανό σας γεύμα. Κι αν μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα έχετε καλεσμένους, θα τους εντυπωσιάσετε σίγουρα με τα κολοκυθοψωμάκια σας!
Καλή επιτυχία φίλοι αγαπημένοι! 

Καλημέρα

Litsa

Τσουρεκάκια δίχως μαγιά

Τζα! 
Τι που είμαι; Εδώ, εδώ ντε! Έχω να ανεβάσω ανάρτηση τέσσερις μήνες και 27 ημέρες, αλλά ποιος μετράει;

Το φετινό καλοκαίρι ήταν μεγάλο και ξέγνοιαστο και η αλήθεια είναι ότι στο διαδίκτυο έμπαινα μόνο για ν' ανεβάσω φωτογραφίες στο instagram. Έκοψα κάθε επαφή σχεδόν με το blog και το facebook, ενώ η επιστροφή στην Αθήνα ήταν φορτωμένη με τις προ- και μετασχολικές διαδικασίες και υποχρεώσεις. Μ' αυτά και μ' αυτά ο χρόνος για blogging ήταν ανύπαρκτος... Η ανάρτηση μιας φωτογραφίας όμως στο instagram, στάθηκε η αφορμή για τη σημερινή μου ανάρτηση και είμαι πολύ χαρούμενη γι αυτό. Πολύ! 

Την προηγούμενη Κυριακή λοιπόν, έφτιαξα τα αγαπημένα μου ψωμάκια με γλυκιά ζύμη, τα οποία έφτιαχνε η μαμά μου και θυμίζουν τσουρεκάκια. Τα δεκάδες μηνύματα και σχόλια που έλαβα από μαμάδες και φίλες στο instagram, με έβαλαν στη διαδικασία που βρίσκομαι αυτήν τη στιγμή κι έτσι μοιράζομαι μαζί σας την αγαπημένη μου συνταγή.
Τσουρεκάκια δίχως μαγιά τα έλεγε η μαμά μου και είναι η τέλεια λύση για σχολικό σνακ ή για συνοδευτικό του ζεστού σας ροφήματος.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.

Υλικά για περίπου 20 τεμάχια (2 φουρνιές):
3 μεγάλα αυγά (ή 4 μεσαίου μεγέθους)
1 φλιτζάνι ζάχαρη 
1 φλιτζάνι σπορέλαιο
250γρ στραγγιστό γιαούρτι
2 κάψουλες βανίλιας
2 φακελάκια baking powder
λίχο μαχλέπι σπασμένο ή σε μορφή σκόνης
μία κουταλιά σούπας τριμμένη φλούδα πορτοκαλιού (προαιρετικό)
800-900γρ αλέυρι για όλες τις χρήσεις (όσο χρειαστεί μέχρι να δέσει η ζύμη σας)

1 επιπλέον αυγό και λίγα αμύγδαλα φιλέ για την επιφάνεια των τσουρεκιών

Εκτέλεση:
Χτυπάμε καλά τα αυγά με τη ζάχαρη ν' αφρατέψουν και έπειτα προσθέτουμε το λάδι και το γιαούρτι.
Ανακατεύουμε σε μπολ όλες τις σκόνες και τις προσθέτουμε στο μείγμα με τα αυγά. Ζυμώνουμε με τα χέρια και ρίχνουμε (αν χρειάζεται) επιπλεόν αλεύρι, μέχρι να γίνει η ζύμη μας μαλακή, προσοχή όμως μην το παρακάνουμε και σφίξει πολύ η ζύμη!
Σχηματίζουμε μπαλάκια ίσου μεγέθους και τα τοποθετούμε σε ταψί (καλυμμένο με χαρτί ψησίματος). Τα πατάμε ελαφρώς από πάνω και αλείφουμε την επιφάνειά τους με το χτυπημένο αυγό. Πασπαλίζουμε με λίγα αμύγδαλα φιλέ.

Τοποθετούμε το ταψί σε προθερμασμένο φούρνο και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 20 λεπτά, μέχρι να πάρει όμορφο χρώμα η επιφάνειά τους.
(Αφού ψηθεί η πρώτη φουρνιά, βάζουμε στον φούρνο και το δεύτερο ταψί).

Εννοείται ότι ζεστά τρώγονται τρία τρία κι όπως καταλαβαίνετε... τους έχω μεγάλη αδυναμία. Εμείς τα προτιμάμε μαλακά και σχετικά νωπά στο εσωτερικό τους, οπότε δεν τα ψήνω για πολλή ώρα (αν και μέχρι να μάθω τον φούρνο και τη σωστή ποσότητα του αλευριού, είχα και κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες χοχο).
Φυσικά είναι απολαυστικά ακόμη κι όταν κρυώσουν, ενώ τα πρωινά ταιριάζουν τέλεια με την σπιτική μας μαρμελάδα! 
Όταν πια κρυώσουν, μην ξεχάσετε να τα αποθηκεύσετε σε ένα μεγάλο τάπερ με καπάκι ή σε σακούλα, για να μην ξεραθούν και "στεγνώσουν".

Τώρα που το Σαββατοκύριακο είναι μπροστά μας, ελπίζω να τα φτιάξετε κι εύχομαι ειλικρινά να σας πετύχουν και να τα απολαύσετε!! 

Όσο για εμένα... θα επανέλθω σύντομα! Ήταν να γίνει η αρχή και τώρα που επιτέλους τα κατάφερα, θα επανέλθω με εικόνες καλοκαιρινές, αλλά και φθινοπωρινές διακοσμήσεις!
Ως τότε να περνάτε όμορφα και να έχετε ένα υπέροχο Παρασκευοσαββατοκύριακο!

Μου λείψατε φίλοι αγαπημένοι ❤

Litsa

Cinnamon Roll Muffins

Τον τελευταίο καιρό όπου κι αν κοιτάξω ξεπετάγονται μπροστά μου λαχταριστά cinnamon rolls, αυτά δηλαδή τα υπέροχα ρολάκια με γέμιση κανέλας. Θέλω εδώ και καιρό να τα φτιάξω, αλλά σκέφτομαι ότι η ζύμη τους απαιτεί μαγιά κι εγώ με τη μαγιά δεν έχω άριστες σχέσεις. Επηρεασμένη μάλλον από τα τσουρέκια, που ακόμη δεν τους έχω πάρει τον αέρα (οπότε μια μου πετυχαίνουν και μια όχι), έχω προδικάσει οτιδήποτε φτιάχνεται με μαγιά. 

Εχθές όμως μιλούσα με την αδερφή μου (η οποία τα φτιάχνει πια σε εβδομαδιαίο επίπεδο και με περισσή ευκολία) και με διαβεβαίωσε ότι είναι πανεύκολα. Οκ λοιπόν, με έπεισε και θα τα φτιάξω κάποια στιγμή, αλλά προς το παρόν έχω βρει μια εναλλακτική λύση και μάλιστα πεντανόστιμη!

Μάφινς κανέλας, των οποίων η ζύμη βασίζεται σε αυτή των cinnamon rolls, δίχως όμως τη μαγιά. Τη συνταγή αυτή έπρεπε να τη δοκιμάσω και αν αγαπάτε κι εσείς την κανέλα, σας τη συστήνω δίχως δεύτερη σκέψη. Τα μάφινς έχουν στο εσωτερικό τους την υγρασία που χρειάζεται, η γλύκα τους είναι ισορροπημένη και ναι τα λατρέψαμε με την πρώτη μπουκιά. Πρόλαβα να δοκιμάσω μόνο ένα και ο Ανδρέας άλλο ένα. Τα υπόλοιπα τα καταβρόχθισε ο Φαίδωνας, βγάζοντας ήχους ευχαρίστησης (δίχως υπερβολές). Όσο για τον Ορφέα... εντάξει, μου είπε ευθαρσώς ότι τρώει μόνο τα κανονικά μάφινς και όχι αυτά. Κανονικά για τον Ορφέα είναι τα κεϊκάκια βανίλιας, άντε και με σταγόνες σοκολάτας στο τσακίρ κέφι. Ως εκεί!

(Για 10 μάφινς)

Για τη ζύμη θα χρειαστείτε:

125 γρ βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου

75 γρ ζάχαρη κρυσταλλική

μία κάψουλα βανίλιας ή ένα κουταλάκι γλυκού εκχύλισμα βανίλιας

2 μεγάλα αυγά

150 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 κουταλάκι γλυκού μπέικιν πάουντερ

50 ml γάλα

Για τη γέμιση:

30 γρ καστανή ζάχαρη

1 κουταλάκι γλυκού κανέλα σε σκόνη

Εκτέλεση:

Τοποθετούμε 10 χάρτινες θήκες για μάφινς στην ειδική φόρμα. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.

Χτυπάμε καλά το βούτυρο με τη ζάχαρη και τη βανίλια. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά. Έχουμε ανακατέψει το αλεύρι με το μπέικιν και τα ρίχνουμε και αυτά στο μείγμα. Τέλος προσθέτουμε το γάλα και χτυπάμε μέχρι να ανακατευτούν καλά όλα τα υλικά.

Για τη γέμιση ανακατεύουμε την καστανή ζάχαρη με την κανέλα.

Μοιράζουμε το ένα τρίτο του μείγματος στις χάρτινες θήκες και πάνω του μοιράζουμε τη μισή ποσότητα της γέμισης. Ξαναμοιράζουμε το επόμενο ένα τρίτο του μείγματος στις 10 θήκες, έπειτα την υπόλοιπη γέμιση και τελειώνουμε με το τελευταίο ένα τρίτο μείγματος. Στην ουσία γεμίζουμε τις θήκες εναλλάξ μια με μείγμα και μια με γέμιση. Κατανοητό;

Τα ψήνουμε στον προθερμασμένο φούρνο για 25 -30 λεπτά στις αντιστάσεις. Επειδή όμως κάθε φούρνος διαφέρει, κάντε έναν έλεγχο μόλις περάσουν τα 20 λεπτά, μήπως και έχουν ψηθεί ήδη.

Μόλις τα βγάλουμε, τα αφήνουμε να κρυώσουν. Όποιος επιθυμεί μπορεί να τα πασπαλίσει με άχνη και κανέλα.

Τώρα που το Σαββατοκύριακο είναι μπροστά μας κι αν έχετε ευκαιρία, δοκιμάστε τα και πείτε μου τη γνώμη σας. Νομίζω ότι θα τα αγαπήσετε.

Έτσι θα σας αφήσω. Με την εικόνα αυτής της μικρής λιχουδιάς, η οποία θα συνοδεύσει άψογα τον καφέ ή το τσάι σας.

Καλό Παρασκευοσαββατοκύριακο φίλοι αγαπημένοι!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Αέρας ανανέωσης στην κουζίνα κι ένα ξεχωριστό κέικ

Ο φετινός Χειμώνας δεν αστειεύεται και η αλήθεια είναι ότι έχω αρχίσει να αναζητώ λίγο πιο λαμπερές ημέρες. Μ' αυτά και μ' αυτά ούτε αλκυονίδες δεν είχαμε φέτος, πήραν αναβολή και αυτές. Παρά το κρύο και το μουντό καιρό, η διάθεσή μου είναι πια σχεδόν ανοιξιάτικη. Διαπιστώνω ότι την προσοχή μου τραβούν εικόνες φωτεινές, με λουλούδια και χρώματα. 
Βέβαια δε βιάζομαι και τόσο! Σειρά έχουν κάτι ενοχλητικά κιλά πρώτα, να χαθούν αυτά και μετά μπορεί σιγά σιγά να ανοίξει ο καιρός. Σύμφωνοι;

Στην κουζίνα ωστόσο έκανα μικρές αλλαγές. Πάντα μου δίνουν χαρά οι ανανεώσεις. Λίγο τα λουλούδια, λίγο τα χρώματα, μια μικρή αλλαγή στα ράφια και αμέσως η εικόνα αλλάζει. Ειδικά το παράθυρο είναι πάντα πρώτο στη λίστα των αλλαγών.

Και παρόλο που στο ράφι τοποθετήθηκαν ήδη τα βάζα με τους ξηρούς καρπούς, τις σταφίδες και τους διάφορους σπόρους, τα οποία με παραπέμπουν σε πιο υγιεινές επιλογές, δεν μπορώ να αντισταθώ σε νέες συνταγές που μου κινούν την περιέργεια, ή έστω σε παλιότερες αγαπημένες συνταγές.

 Μια παλιά συνταγή είναι και αυτή η τριφτή μηλόπιτα. Είχα πολλά χρόνια να τη φτιάξω και παρά το ότι μου προέκυψε πιο γλυκιά από όσο θα ήθελα, με το που τη γεύτηκα, θυμήθηκα όλους εκείνους τους λόγους για τους οποίους την αγαπάω!

Η αλήθεια είναι ότι έφαγα τα περισσότερα κομμάτια από όλους, αν και είμαι αυτή που θα έπρεπε να καταναλώσει τα λιγότερα. Όμως οι άντρες του σπιτιού δεν είχαν την ίδια άποψη με εμένα, οπότε ναι μεν τους άρεσε, αλλά δεν τους ξετρέλανε. Έτσι για κάποιες ημέρες στη σειρά η μηλόπιτα συνόδευε τον απογευματινό μου καφέ, μέχρι που τη βαρέθηκα κι εγώ πια...

Η συνταγή που ήθελα όμως οπωσδήποτε να δοκιμάσω, είναι αυτή του κέικ των τεσσάρων τετάρτων. Από τέσσερα υλικά σε ίσες ποσότητες, προκύπτει ένα νόστιμο κέικ. Πατήστε στο Quatre-Quart Cake θα βρεθείτε μπροστά σε άπειρες συνταγές. Εγώ διάλεξα την εξής:

4 αυγά (μεσαίου μεγέθους)
240 γρ ζάχαρη
240 γρ μαλακό βούτυρο
240 γρ φαρίνα (την κόκκινη)

Χτυπάμε καλά τα αυγά με τη ζάχαρη, προσθέτουμε το βούτυρο και τέλος το αλεύρι (φαρίνα). Επιπλέον προσθέτουμε ό,τι άλλο μας κέφι για να το αρωματίσουμε ή να το κάνουμε πιο γευστικό πχ βανίλια, τζίντζερ ή κανέλα, ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού, σταγόνες σοκολάτας κλπ. Στο δικό μας πρόσθεσα χυμό ενός μανταρινιού και λίγη τρούφα σοκολάτας, μιας και δεν είχα σταγόνες. (Προσοχή μόνο να μην είναι πολλά τα υγρά στοιχεία που θα προσθέσετε, γιατί το μείγμα θα γίνει υδαρές. Λίγος χυμός πορτοκαλιού σίγουρα δεν πειράζει).

Το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 30 - 35 λεπτά (εξαρτάται από το φούρνο σας). Αφήνουμε να κρυώσει και ξεφορμάρουμε.

Για εμάς που έχουμε συνηθίσει το κέικ που φτιάχνω συνήθως, ήταν μια εντελώς νέα εμπειρία, αρχικά γιατί είναι μικρό και χαριτωμένο. Έπειτα είναι πιο σπογγώδες, σαν παντεσπάνι και διαπίστωσα ότι όλα τα αγόρια του σπιτιού ξετρελάθηκαν. Τελείωσε σε 2 μέρες και μου είπαν ότι ήταν φανταστικό. Οκ, εγώ προτιμώ το παραδοσιακό μας κέικ, που βρίσκω τη γεύση του πιο γεμάτη, ωστόσο ήταν κι αυτό πολύ νόστιμο.

Εννοείται ότι θα δοκιμαστεί ξανά και ξανά με μικρές παραλλαγές, μιας και η συνταγή του είναι πολύ πιο εύκολη και σύντομη.

Αν μέσα στο Σαβ/κο βρείτε χρόνο να το δοκιμάσετε, ε τότε καλή σας επιτυχία στα ψησίματα! Ως τότε όμως, εύχομαι σε όλους καλό υπόλοιπο εβδομάδος!

Καλημέρα!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

"Ενέσεις" θετικής ενέργειας

Άλλες χρονιές τέτοια εποχή, είχα ήδη ξεκοκαλίσει όλα τα αγαπημένα μου χριστουγεννιάτικα περιοδικά και βιβλία, είχα ενημερωθεί από αγαπημένα blogs, είχα ξεσκονίσει το pinterest. Οι ιδέες κατέβαιναν η μια μετά την άλλη και ανυπομονούσα για τους στολισμούς των Χριστουγέννων. 
Φέτος παρακαλάω να μην περάσουν γρήγορα οι μέρες, γιατί δεν προλαβαίνω να πάρω ανάσα από τις καθημερινές υποχρεώσεις, οι στολισμοί μου έλειπαν... Είναι κι αυτός ο καιρός, αυτή η αλλόκοτη ζέστη που μ' έχει εκνευρίσει, το παραδέχομαι!
Βέβαια τα παιδιά ανυπομονούν! Κάθε μέρα, εδώ και έναν μήνα σχεδόν, με ρωτούν πότε θα στολίσουμε και πότε επιτέλους θα έρθουν οι γιορτές, πότε θα κλείσουν τα σχολεία... καθένας με τον πόνο του δηλαδή!

Τις τελευταίες μέρες θέλησα να μπω λίγο στο πνεύμα, κάνοντας κάτι που πάντα με χαλαρώνει: έψησα μια δόση μπισκότα βουτύρου. Έτσι για χαρά. Να μυρίσει το σπίτι φρεσκοψημένο ζυμάρι, να βουτήξουμε τα δάχτυλα στην κουβερτούρα, να πάρουμε μια γεύση απ' όλο αυτό που έρχεται και που με χαρά περιμένω κι ας παραπονιέμαι!

Με αφορμή τα μπισκότα, άρχισα να αλλάζω και το ράφι της κουζίνας, στο οποίο έχω αδυναμία. Είναι σαν να κοιτώ τη βιτρίνα ενός καταστήματος, οπότε θέλω πάντα να το ανανεώνω και ν' αποτελεί έμπνευση.

Οι αλλαγές ήταν τόσο μικρές, που κανείς δεν τις αντιλήφθηκε, μα ήταν αρκετές, ώστε να πάρω τη θετική ενέργεια που χρειαζόμουν. 

Σαν να μπήκε καύσιμο στη μηχανή, άρχισα πάλι να κάνω λίστες και να βγάζω πρόγραμμα για όσα πρέπει να γίνουν. Ξεφύλλισα λίγα περιοδικά, έριξα κλεφτές ματιές στο διαδίκτυο ψάχνοντας για λίγη έμπνευση, μελέτησα νέες συνταγές και τώρα το μόνο που μένει, είναι να βρω λίγο ελεύθερο χρόνο. 

Καλημέρα φίλοι αγαπημένοι! 

Άλλο ένα Σαββατοκύριακο είναι μπροστά μας κι εύχομαι σε όλους να είναι απολαυστικό και δημιουργικό! Αν θα είναι και για εμένα αρκετά δημιουργικό, θα φανεί και θα είστε οι πρώτοι που θα το μάθετε...

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Ένα πάρτι για μικρούς αναρριχητές

Το πέμπτο κοινό πάρτι των αγοριών ήταν αλλιώτικο από τα προηγούμενα και αυτό γιατί για πρώτη φορά δεν έγινε στο σπίτι. Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά μεγαλώνουν και οι παρέες τους, που σημαίνει ότι οι καλοί τους φίλοι πολλαπλασιάζονται. Ήταν αδύνατο να χωρέσουμε σπίτι τόσα άτομα, οπότε άρχισα να ψάχνομαι λίγους μήνες νωρίτερα για το χώρο, στον οποίο θα γιορτάζαμε τα γενέθλιά τους.
Η αγαπημένη φίλη Δήμητρα μου έριξε την ιδέα της αναρρίχησης και θυμήθηκα τη σχετική ανάρτηση της Μαριάννας για το ΟΑΚΑ. Τελικά, συζητώντας το θέμα, η φίλη μου Μάριαν, μου πρότεινε να ρίξω μια ματιά και σε έναν άλλο χώρο για αναρρίχηση. Μου φάνηκε ιδανικός!

Το Rock Way πέρα από την αίθουσα αναρρίχησης, έχει ένα μεγάλο καφέ, στο οποίο οι γονείς μπορούν να απολαύσουν το ρόφημά τους, παρακολουθώντας από την τζαμαρία τα παιδιά τους και τα κατορθώματά τους. Ο χώρος είναι πολύ όμορφος και τα παιδιά εκεί πολύ εξυπηρετικά. 

Παρόλο που φέτος δεν ετοιμάσαμε πολλά πράγματα, εγώ έφτασα δύο ώρες νωρίτερα στο χώρο για να στολίσω και να ετοιμάσω το μπουφέ. Είμαι σίγουρη ότι θα με πέρασαν για τρελή, αφού κανείς ποτέ δεν πήγε τόσο νωρίς... Πού να τους εξηγώ τώρα!
Στο καφέ υπάρχουν λίγα τραπέζια και στο κάθε ένα τοποθέτησα ένα μπολ με αλμυρά και γλυκά συνοδευτικά για τον καφέ και ένα βάζο με σουβλάκια ζαχαρωτών. Εμ, το σουβλάκι θέλει τον μάστορά του κι εγώ ξέρω από ζαχαρωτά. Τελικά τα σουβλάκια μου αγαπήθηκαν από μικρούς και μεγάλους!

Στο στολισμό δεν κάναμε υπερπαραγωγές. Περιορίστηκα σε μια μεγάλη βεντάλια - πάνω από το μπουφέ - και σε δύο χρυσά μπαλόνια με τους αριθμούς των ηλικιών τους. Καιρό έψαχνα τέτοια μπαλόνια και χάρηκα πολύ όταν, πριν λίγους μήνες διαπίστωσα, ότι είναι διαθέσιμα πια στο αγαπημένο Happy Teapot.

Στο μπουφέ τα κεράσματα ήταν λίγο-πολύ τα γνωστά. Διάφορα σνακ και ζαχαρωτά, φράουλες με σοκολάτα, τοστ, ζυμαρικά, κεφτεδάκια και φυσικά η αγαπημένη πιατέλα με αλλαντικά, τυριά και λαχανικά, που έχει πάντα επιτυχία. Λίγο αργότερα έφτασαν και οι πίτσες.

Οι τούρτες τους φέτος ήταν εύκολη υπόθεση. Όταν τους ρώτησα αν θέλουν κάτι συγκεκριμένο, δεν πήρα σαφή απάντηση, οπότε αποφάσισα να αυτοσχεδιάσω. Πολύ βολικό!

Επειδή δεν ήθελα να μείνουν οι τούρτες για πολύ ώρα εκτός ψυγείου και επειδή δεν γνώριζα αν υπήρχε χώρος για δύο τούρτες στο ψυγείο του καφέ, σκέφτηκα η τούρτα του Ορφέα να είναι ένα κέικ, που στην ουσία δε χρειάζεται ψυγείο. Η συνταγή είναι αυτή του αγαπημένου μας κέικ που κάνω συχνά σπίτι με μικρές παραλλαγές, μόνο που τώρα το έβαλα σε φόρμα δίχως τρύπα στη μέση. Όταν κρύωσε, άλειψα την επιφάνειά του με nutella κι έπειτα το "χώρισα" σε οχτώ κομμάτια. Κάθε κομμάτι πασπαλίστηκε με διαφορετικό topping. Κάτι παρόμοιο είχα δει και στη Λαμπρούκα, μόνο που εγώ προσάρμοσα το στολισμό στα γούστα του Ορφέα, ο οποίος έχει αδυναμία στα smarties, τα oreo, τα αρκουδάκια haribo, τα jelly beans και τα marshmallows. Μέσα στην υγεία με άλλα λόγια! 
Ήταν ευτυχισμένος που τα είδε όλα συγκεντρωμένα στην τούρτα του κι ας μην έφαγε ούτε ένα κομμάτι τελικά.
Την ονόμασα "Pizza Cake".

Pizza Cake

Και του Φαίδωνα ήταν εύκολη υπόθεση. Είχα αποφασίσει ότι θα είναι σοκολατένια και ότι ως θέμα της θα έχει τη μεγάλη αδυναμία του Φαίδωνα: πλανήτες και διάστημα.
Αρχικά σκέφτηκα να φτιάξω έναν πύραυλο από ζαχαρόπαστα. Αφού παιδεύτηκα για αρκετή ώρα και αφού παιδεύτηκε και ο Ανδρέας, το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό και τα νεύρα σχοινιά. Στράφηκα λοιπόν στα παιχνίδια τους! Πήρα τους πλανήτες από ένα πλανητάριο και τα πυραυλάκια από τα plymobil και έστησα το σκηνικό. 
Στην τούρτα (την οποία πρώτα πασπάλισα με καραμελένια αστέρια) πρωταγωνιστούν η γη και ο ήλιος, που είναι οι αγαπημένοι του Φαίδωνα. Οι υπόλοιποι πλανήτες και τα πυραυλάκια συμπληρώνουν το σκηνικό και σημασία έχει ότι όταν ο Φαίδωνας την αντίκρισε ενθουσιάστηκε και έβγαλε ένα επιφώνημα χαράς. Την ονόμασα "Space Cake".
Όλοι ευχαριστημένοι λοιπόν!!

Space Cake

Ευχαριστημένοι φαίνεται να έμειναν και όλοι οι μικροί μας φίλοι, οι οποίοι το διασκέδασαν παρέα με τους εκπαιδευτές τους. Ζώστηκαν με σχοινιά και ζώνες ασφαλείας και σκαρφάλωσαν στους τοίχους αναρρίχησης. Χωρίστηκαν  σε ομάδες κι έπαιξαν διάφορα διασκεδαστικά παιχνίδια, ενώ εμείς τους παρακολουθούσαμε και ακούγαμε τι φωνές τους μόνο όταν άνοιγαν την πόρτα της τζαμαρίας και έμπαιναν στο καφέ.

Ο Ορφέας δέχεται τις συμβουλές του εκπαιδευτή

Φαίδωνας

Και κάπως έτσι, με ένα και δύο και τρία δυνατά "φου", με πολλά τραγούδια και τεράστια χαμόγελα, τα αγόρια μας έγιναν 8 και 5, σβήνοντας τα κεριά τους. 
Οι φίλοι άρχισαν να αποχωρούν, παίρνοντας μαζί τους ένα μικρό αναμνηστικό δωράκι και τα αγόρια τους αποχαιρετούσαν ενθουσιασμένα.  

Ετοιμάζοντας τα δωράκια via Instagram

Ήταν μια μέρα ξεχωριστή, άλλωστε είναι πάντα ξεχωριστή για εμάς η κοινή ημέρα των γενεθλίων των αγοριών κι ευχαριστούμε όλους τους φίλους που μοιράστηκαν μαζί μας τη χαρά μας, τη χαρά τους!

Χρόνια Πολλά αγάπες!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286