Λίγο πριν χειμωνιάσει

Ήταν το Σαββατοκύριακό μας τόσο γεμάτο, που σχεδόν ξέχασα να βγάλω φωτογραφίες...

Οι κουμπάροι μας και φίλοι του Ανδρέα από τα παλιά, αποφάσισαν να μας επισκεφθούν για ένα τριήμερο κουβαλώντας μαζί τους δώρα, νέα από την Κρήτη και πολλές ιστορίες από το παρελθόν.
Η αλήθεια είναι, ότι είχα καιρό να γελάσω με την ψυχή μου. Το ευχαριστηθήκαμε όλοι και ιδιαίτερα τα παιδιά μας, στα οποία ήταν αφιερωμένες οι ημέρες που πέρασαν.

Απολαύσαμε το φαγητό - ακόμη και τα ανθυγιεινά - κοιμηθήκαμε ελάχιστα, είπαμε όσα δεν έχουμε πει χρόνια τώρα, περπατήσαμε στο βουνό, μαζέψαμε κλαδιά από κέδρους κι από αγριοτριανταφυλλιές, απολαύσαμε τις τελευταίες ημέρες του Φθινοπώρου και γίναμε πάλι παιδιά παίζοντας στο Λούνα Παρκ.

Πάντα με συγκινούσαν τα Λούνα Παρκ. 
Με ξεσηκώνουν, μου ανεβάζουν την αδρεναλίνη στα ύψη, με κάνουν να χαχανίζω σαν παιδί και φεύγω πάντα με την υπόσχεση ότι θα επιστρέψω σύντομα.

Τώρα όλα αποτελούν παρελθόν.
Για ενθύμιο έχουμε τα δώρα τους, τις λιγοστές φωτογραφίες, την αγριοτριανταφυλλιά στο βάζο, τα κλαδιά του κέδρου που περιμένουν στο μπαλκόνι να τα στολίσω και ένα κιλό παραπάνω...

Κι επειδή απομένουν μόλις 35 ημέρες μέχρι τα Χριστούγεννα, κατέβασα εχθές τα στολίδια από το πατάρι και από σήμερα ξεκινάω!

Από τώρα και πέρα, οι αναρτήσεις θα είναι πασπαλισμένες με χρυσόσκονη...
Προς το παρόν σας στέλνω την καλημέρα μου!

Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook 

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Εύκολα ψωμάκια για νόστιμο πρωινό

Μια ανάσα πριν από το Σαββατοκύριακο κι εγώ σας λέω μια σύντομη καλημέρα, γιατί έχουμε εδώ φίλους από Κρήτη. Δεν ήθελα όμως να μην σας δώσω μια πρόταση για το κυριακάτικο πρωινό σας, οπότε αποφάσισα να ετοιμάσω μια ανάρτηση, η οποία θα δημοσιευθεί προγραμματισμένα.

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο έφτιαξα αυτά τα απολαυστικά ψωμάκια, τα οποία σας προτείνω να δοκιμάσετε.

Έχω φτιάξει διάφορες συνταγές για ψωμάκια, αλλά αυτή είναι διαφορετική. Έχει μαγιά, όμως πιστέψτε με, είναι πανεύκολη! 

Θα ετοιμάσετε τη ζύμη σας από το προηγούμενο βράδυ και την άλλη μέρα το πρωί θα την ψήσετε. Σε 20 λεπτά θα έχετε τα δικά σας αφράτα ψωμάκια.

Τι χρειάζεται;

400 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1/3 του κύβου φρέσκια μαγιά (περίπου 10 γρ)

260 ml χλιαρό νερό

μισό έως ένα κοφτό κουταλάκι του γλυκού αλάτι

Διαλύουμε τη μαγιά στο χλιαρό νερό κι έπειτα την ανακατεύουμε με το αλεύρι και το αλάτι. Θα δημιουργηθεί ένα ζυμάρι, το οποίο θα το αφήσουμε στο μπολ, θα το καλύψουμε με μεμβράνη και θα το βάλουμε στο ψυγείο. Θα το αφήσουμε εκεί όλη νύχτα και την επόμενη μέρα το πρωί, θα το βρούμε διπλασιασμένο. Το κόβουμε σε 8 μέρη (το ζυμάρι είναι αρκετά κολλώδες), τα οποία πλάθουμε ελαφρώς ώστε να τους δώσουμε στρογγυλό σχήμα και τα τοποθετούμε σε ταψί, στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί.

Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200 βαθμούς (αντίσταση) για 20 λεπτά. Έτοιμα!

Κι επειδή εγώ είμαι παράξενη με το ψωμί και το προτιμώ πάντα φρέσκο, σας ενημερώνω ότι την επόμενη μέρα ήταν ακόμη μαλακά και αφράτα.

Και με αυτά τα σύντομα νέα μου θα σας αφήσω με ευχές για καλό ΣΚ γεμάτο απολαυστικές βόλτες!

Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook 

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Το δωμάτιο των αγοριών

Να το λοιπόν το πονεμένο μου θέμα... Το δωμάτιο των αγοριών.

Είχα πάρει εδώ και καιρό την απόφαση να κάνω αλλαγές, οι οποίες έπαιρναν συνεχώς αναβολή για διάφορους λόγους. Όμως δεν χωρούσε άλλη αναβολή.

Έχω κάνει κατά καιρούς διάφορες αλλαγές στο δωμάτιό τους, το οποίο μοιράζονται τον τελευταίο μόλις χρόνο. Πριν από αυτό, ο Ορφέας είχε το δικό του δωμάτιο, αλλά αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε να τους βάλουμε στο ίδιο. Το πείραμα πέτυχε (είναι και εξυπηρετικό, αφού θερμαίνουμε μόνο ένα δωμάτιο), οπότε, προς το παρόν, παραμένουν έτσι.

Ένα χρόνο τώρα μετακινώ έπιπλα και αντικείμενα, ώστε να γίνει το δωμάτιο όσο το δυνατόν πιο βολικό και... εργονομικό. Τον τελευταίο καιρό, είχα αφήσει σχεδόν μόνο τα κρεβάτια τους, για να έχουν περισσότερο χώρο για παιχνίδι. Οι δύο κύριοι όμως το είδαν ως μια ωραία αφορμή για να πετούν παντού τα παιχνίδια τους, τα οποία παρεμπιπτόντως είχαν αρχίσει να αυξάνονται με επικίνδυνο ρυθμό. Περιττό βέβαια ν' αναφέρω ότι έπαιζαν με λιγότερα από τα μισά.

Το ένα ραφάκι δεν έφτανε πια για τα παραμύθια τους, ο Ορφέας δεν χωρούσε στην κούνια που είχαμε τοποθετήσει προσωρινά κάτω από το κρεβάτι του Φαίδωνα, η πολυχρωμία που επικρατούσε δεν μου άρεσε καθόλου - το έκανε να φαίνεται ακόμη πιο ακατάστατο - και γενικά το δωμάτιο αυτό μου προκαλούσε πολλά νεύρα (εκτός του ότι δεν ήταν καθόλου του γούστου μου)! 

Για δείτε τι εννοώ...

Το καλοκαίρι λοιπόν, λείψαμε από το σπίτι πέντε εβδομάδες. Με την επιστροφή μας, ήμουν περίεργη να δω τι θα κάνουν όταν μπουν στο δωμάτιό τους. Ήθελα να δω ποια από τα παιχνίδια τους τούς έλειψαν πραγματικά. Δεν μου έκανε καθόλου εντύπωση όταν διαπίστωσα ότι καταπιάστηκαν μόνο με τα αυτοκινητάκια, τα αεροπλανάκια και τα τρένα τους. Τίποτε άλλο!

Αυτό ήταν! Αποφάσισα να κάνω αλλαγές και σε πρώτη φάση πέταξα όλα τα σπασμένα ή χαλασμένα παιχνίδια και δώρισα όλα εκείνα που δεν τους ενδιέφεραν. Κι όταν λέω όλα, εννοώ όλα!

Θεαματικές αλλαγές δεν μπορούσα να κάνω δυστυχώς. Θα ήθελα πολύ, για παράδειγμα, να βάψω μαύρο ή σκούρο μπλε έναν τοίχο ακολουθώντας τις προτάσεις της Όλγας, τις οποίες μελέτησα πολύ!

Επίσης δεν μπορούσα να κάνω νέες αγορές, οπότε έπρεπε να αρκεστώ σε αυτά που είχα στη διάθεσή μου. Μάλιστα, έφερα και κάποια δικά μου πράγματα από το πατρικό μου σπίτι, πράγματα τα οποία είχα στο δικό μου παιδικό δωμάτιο και είναι πολύ αγαπημένα.

Αρχικά λοιπόν, ζωγράφισα αστέρια επάνω στα πλαστικά αποθηκευτικά κουτιά, έτσι για να γίνουν πιο τσαχπίνικα..

Για να μην χτυπηθεί ο τοίχος πίσω από τα κουτιά - και αφού δεν μπορούσα να τον βάψω μαύρο - κόλλησα μαύρα χαρτόνια, πάνω στα οποία σχημάτισα με washi tapes και κιμωλίες τα ονόματά τους. Κόλλησα δυο φωτογραφίες τους και λίγα αστεράκια, κομμένα από λευκές και μαύρες κόλλες χαρτιού. Τα καδράκια και το ξύλινο δεντράκι τα είχα κάποτε στο δικό μου δωμάτιο.

Εκεί στο πλάι, σκέφτηκα να κολλήσω με blu tack μια μεζούρα, για να φτιάξω ένα μέτρο ύψους. Σε μανταλάκια έγραψα τα ονόματά τους και κάθε τόσο μετράμε πόντο πόντο, πόσο ψήλωσαν.

Στον πίνακα ανακοινώσεων, που παλιά είχα κρεμασμένες τις εργασίες που έφερνε ο Φαίδωνας από το σχολείο, κρέμασα τώρα φωτογραφίες τους και διάφορες ζωγραφιές και μικρά ενθύμια από φίλους, συγγενείς και νονούς, όπως π.χ. τις μαντινάδες που τους έγραψε ο παππούς τους.
Πάνω από τον πίνακα πήραν θέση όλα τα άγρια ζώα μιας άλλης εποχής...

Αυτά που δεν μπόρεσα να αποχωριστώ, είναι όλα τα λούτρινα κουκλάκια τους που τους τα δώρισαν όσο ήταν ακόμη μωρά. Είμαι συναισθηματικά δεμένη με όλα αυτά τα όμορφα κουκλάκια, ειδικά με τα πανάκια τους, που τα έχουν από βρέφη. Αποφάσισα να τα βάλω όλα στο καλάθι που ως τώρα έβαζα τα ασιδέρωτα (λέτε τώρα που δεν έχω καλάθι να μην έχω κι ασιδέρωτα; Τι καλά!).

Το μόνο που αγόρασα ήταν δυο καλάθια, τα οποία τοποθέτησα κάτω από ένα ντουλάπι. Αυτά είναι για τα μικροπράγματά τους.

Τα πανάκια τους. Ο "Αστέρης" του Φαίδωνα και ο "Λαγός" του Ορφέα.

Σε μια άκρη, πάνω από το έπιπλο με όλα τα αεροπλάνα και τ'αυτοκινητάκια, κρέμασα τον γλυκό μου Marcelino, που τον ζωγράφισε η θεία μου και αδερφή της μαμάς μου, για το δωμάτιό τους. Όταν τον είδα, τον λάτρεψα! Κρυφό ταλέντο η θεία μου...

Κρεμάσαμε επιπλέον δύο μικρά ραφάκια που είχαμε στην κουζίνα του προηγούμενου σπιτιού μας  και έτσι καταφέραμε να χωρέσουμε όλα τα βιβλία και παραμύθια.

Εκεί χώρεσαν επίσης το ξύλινο τρενάκι, το παιχνίδι μου, που είχα ως μωρό και κατάφερε να κρατήσει η μαμά μου, αλλά και ο αγαπημένος μου εξωγήινος Ε.Τ., που τον λάτρευα.

Είναι τα vintage παιχνίδια μου...

Από το κουρτινόξυλο κρέμασα ένα κλαδί, πάνω στο οποίο έδεσα τα δαχτυλοκουκλάκια τους - σαν ένα μικρό μόμπιλε. Είναι πιασμένα με μανταλάκια, οπότε μπορούμε εύκολα να τα ξεκρεμάσουμε και να τα ξαναβάλουμε στη θέση τους.

Όσο για την κούνια του Ορφέα, αντικαταστάθηκε με ένα στρώμα και τώρα πια δεν στριμώχνεται!

Τώρα πια το κάθε παιχνίδι έχει πολύ συγκεκριμένη θέση και τ' αγόρια την γνωρίζουν. Ναι, ακόμα κι ο Ορφέας, που βοηθάει πολύ στο συμμάζεμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το δωμάτιό τους να είναι πάντα τακτοποιημένο, δίχως να επικρατεί το χάος των πρώτων εικόνων!

Έτσι είμαστε όλοι ικανοποιημένοι. Αυτοί ευχαριστιούνται παιχνίδι κι εγώ ευχαριστιέμαι καθάρισμα, δίχως να σκουντουφλάω παντού.
Του χρόνου βέβαια που ο Φαίδωνας θα είναι πρωτάκι, προφανώς θα ξανακάνουμε αλλαγές και ίσως εκείνο το φέρω περισσότερο στα γούστα μου, αλλά αυτό θα το σκεφτούμε όταν έρθει η ώρα του.

Καλημέρα σε όλους!

Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook 

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Μπισκότα με αμύγδαλα και άρωμα βανίλιας

Το Σάββατο ήταν αφιερωμένο στην κουζίνα! Είχα πολύ καιρό να φτιάξω κάτι γλυκό, για την ακρίβεια, από τα γενέθλια του Ανδρέα. Και επειδή το σαββατιάτικο πρωινό ήταν λίγο μουντό και γκρίζο, ήταν ιδανικό για ψησίματα (κι ας βγήκε ο ήλιος αργότερα).

Φτιάξαμε διάφορα, αλλά θα σας δείξω μόνο τα μπισκότα - για την ώρα. Ναι ναι μπισκότα! Ε, γιορτές πλησιάζουν και είπα ν' αρχίσω την εξάσκηση. Ξεκίνησα λοιπόν με κάτι εύκολο.

Τραγανά μπισκότα φτιαγμένα με αμύγδαλα και άρωμα βανίλιας.

Υλικά για περίπου 60 μικρά κομμάτια:

260 γρ αλεύρι

100 γρ ζάχαρη άχνη

100 γρ αμύγδαλα αλεσμένα

250 γρ κρύο βούτυρο

σπόρους μιας βανίλιας ή 2-3 σταγόνες εκχύλισμα βανίλιας

μία πρέζα αλάτι

Εκτέλεση:

Κοσκινίζουμε σε ένα μπολ το αλεύρι και τη ζάχαρη άχνη. Προσθέτουμε τα αμύγδαλα και ανακατεύουμε. Κόβουμε το κρύο βούτυρο σε κομματάκια και το ρίχνουμε στις σκόνες, μαζί με τη βανίλια και το αλάτι. Ζυμώνουμε καλά το μείγμα - εγώ προτιμώ να το κάνω με τα χέρια - μέχρι να δημιουργηθεί ένα ζυμάρι. Το τυλίγουμε σε μεμβράνη και το αφήνουμε για μία ώρα στο ψυγείο.

Κόβουμε κάθε φορά ένα μέρος του ζυμαριού, ώστε να το δουλέψουμε και αφήνουμε το υπόλοιπο στο ψυγείο. 

Η διαδικασία γνωστή: αλευρώνουμε την επιφάνεια που θα δουλέψουμε το ζυμάρι και το απλώνουμε με τον πλάστη, τόσο ώστε να έχει πάχος 5 mm περίπου. Με τα κουπ πατ το κόβουμε σε σχήματα. 

Ψήνουμε τα μπισκότα σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς (αντίσταση) για περίπου 11-12 λεπτά. Να μην γίνουν πολύ σκούρα.

Από 'κει και πέρα, ισχύει το: περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. 

Σας αρέσουν σκέτα; Με μαρμελάδα; Με πραλίνα; Βουτηγμένα σε λευκή ή μαύρη κουβερτούρα;

Εγώ άφησα κάποια σκέτα και τα υπόλοιπα, που ήταν σε σχήμα χιονονιφάδας, τα άλειψα με μαρμελάδα ή με nutella και τα "έκλεισα" ανά δύο,  σαν πτι φουρ. 

Οι δύο μικροί και πιστοί μου δοκιμαστές πάντως, έμειναν ευχαριστημένοι. Ειδικά ο Φαίδωνας, που καταβρόχθισε αρκετά. Ε, ο Ορφέας ξέρετε τώρα... είναι λίγο δύσκολος. Ευτυχώς που δεν ήταν κριτής στο MasterChef!

Σιγά σιγά βγαίνουν τα βάζα από τα ντουλάπια και παίρνουν τη θέση τους στον πάγκο της κουζίνας. Σε λίγο καιρό θα γεμίσουν όλα με μπισκότα. Έχω άγριες διαθέσεις φέτος, να δω αν θα καταφέρω να φτιάξω όλα όσα έχω στο μυαλό μου... Ειλικρινά δεν το νομίζω, αλλά δεν πειράζει!

Σας εύχομαι και πάλι καλή εβδομάδα - μα πως περνούν έτσι γρήγορα...!
Τα φιλιά μου

Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook 

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286