Μία παράσταση και μια εκπομπή

Η κακή διάθεση δεν κρύβεται, ή τουλάχιστον δεν μπορώ να την κρύψω εγώ... Αν και αυτό που μου συμβαίνει δεν είναι ακριβώς "κακή διάθεση" είναι κάτι άλλο, βαθύτερο. 
Έτσι στραβά ξεκίνησε και το περασμένο Σάββατο, με έναν απερίγραπτο πονοκέφαλο, εγκατεστημένο στο αριστερό ημισφαίριο του κρανίου, να σφυροκοπάει και να μην ξεκουμπίζεται με κανένα παυσίπονο. Ήρθαν να προστεθούν κάτι λογαριασμοί από το πουθενά, ο καιρός που δεν βοηθούσε, αλλά και μια ζημιά των παιδιών που μου έδωσε τη χαριστική βολή. Κοινώς, ηλίθια πράγματα, που πραγματικά είναι ανεπίτρεπτο να τα αφήνω να μου χαλούν τη διάθεση, αλλά άνθρωποι είμαστε...
Το απόγευμα του Σαββάτου λοιπόν, είχε κανονίσει ο κουμπάρος μας και νονός του Ορφέα, να πάμε όλοι μαζί στο Disney on ice και ειλικρινά, αν δεν ήταν στη μέση εκείνος που τα οργάνωσε μάλιστα όλα, δεν θα πήγαινα! Έκανα "μόκο", ντύθηκα, στολίστηκα, φόρεσα κι ένα σφιγμένο χαμόγελο και μπήκα στο αυτοκίνητο, χαμένη στις σκέψεις μου. Φτάνοντας διαπίστωσα πως ο κόσμος ήταν πολύς κι ότι μπορεί να έκανα καλά που πήγα τελικά... 
Ω ναι! Πέρασα υπέροχα, νομίζω καλύτερα από όλους! Είδα ξανά αγαπημένες μου ηρωίδες, αλλά και ιστορίες που έβλεπα κι εγώ όταν ήμουν παιδί, όπως η Άριελ ή Η ωραία και το τέρας και εντυπωσιάστηκα! Τα κοστούμια, οι μελωδίες, τα τραγούδια, οι χορευτές, όλα αυτά και άλλα πολλά, εγκατέστησαν στο ξινισμένο μούτρο μου ένα χαμόγελο, το οποίο δε χάθηκε για δύο ώρες! 

Και παρόλο που η παράσταση ήταν περισσότερο κοριτσίστικη, κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των αγοριών, οι οποίοι φυσικά ξετρελάθηκαν αρχικά με τους αγαπημένους τους Μίκυ, Μίνι, Ντόναλντ και Γκούφυ και στο τέλος βέβαια με τον Όλαφ, τον γλυκό χιονάνθρωπο που έχει κερδίσει την αγάπη πολλών!

Η εβδομάδα κύλισε ήσυχα και βροχερά κι εγώ είχα στον νου να κάνω άπειρα πράγματα και τελικά φόρτωσα τον εαυτό μου με περιττό άγχος... πάλι! Τα παράτησα και παραιτήθηκα και είπα "ό,τι προλάβω!". Αυτή την απόφαση πήρα κι ένιωσα αμέσως πολύ καλύτερα, λες και ξεφορτώθηκα από πάνω μου 10 κιλά (μακάρι δηλαδή). 

Η καλύτερη δε στιγμή της εβδομάδος, ήταν το πρωινό της Τετάρτης, που βρέθηκα στο στούντιο του I Feel kid, μαζί με τις Σοφία, Βέρα και Κάλη (γνωστές και ως Mama Colada) και τα είπαμε ραδιοφωνικά, πίνοντας καφεδάκι και συζητώντας για χριστουγεννιάτικους στολισμούς, τραπεζώματα,  διασκέδαση και άλλα τέτοια όμορφα και γιορτινά! Ήταν για μένα μια ξεχωριστή εμπειρία, αφού πάντα ήθελα να βρεθώ σε ραδιοφωνικό σταθμό και να φορέσω αυτά τα ωραία ακουστικά... (ψώνιο, μην το ψάχνετε!). Ένας χώρος όμορφος που φωτίζεται και "ζωηρεύει" από τα χρώματα των παραμυθιών και τους ευχαριστώ όλους για τη φιλοξενία!

Βέβαια υπήρξαν εμπόδια, αφού έξω από το σπίτι κόλλησα στην κίνηση λόγω ατυχήματος, στον παράλληλο είχε λαϊκή, έβρεχε και φυσούσε και τελικά βρέθηκα ποδαράτη και φορτωμένη, να τρέχω και να ψάχνω. Έφτασα 2-3 λεπτά πριν βγούμε στον αέρα προσπαθώντας να μαζέψω ρούχα, μαλλιά και μυαλά που είχαν γίνει όλα μουσκίδι.
Φορτωμένη ήμουν, γιατί είχα ετοιμάσει μια δόση μπισκότα με φυστικοβούτυρο να κεράσω τον κόσμο εκεί, αλλά και τρία μικρά δωράκια για τα κορίτσια. 

Είχα αγοράσει τρία κουβαδάκια πασπαλισμένα με χρυσόσκονη και τα γέμισα με μικροπράγματα από την κουζίνα μου. Έφτιαξα τον καθιερωμένο καφέ, έκατσα και πάλι στην τραπεζαρία, άπλωσα τα πράγματα όλα στο τραπέζι και άρχισα να πακετάρω. Τι αγαπημένη διαδικασία!

Τίποτα σημαντικό. Λίγα κας κας, καραμελάκια, τρούφα και μαρσμάλοους για να πιουν τη ζεστή σοκολάτα τους, ποικιλίες από χριστουγεννιάτικο τσάι, με αποξηραμένα φρούτα και λουλούδια, καβουρντισμένα αμύγδαλα, κανέλα κλπ, ένα μικρό κεράκι, θήκες για μάφινς κλπ. 

Κι έτσι εύκολα και γρήγορα γέμισαν τα κουβαδάκια ζάχαρη, άρωμα και χρώμα. Άλλωστε σκοπός μου ήταν να χαρίσω λίγη γιορτινή χαρά κι ελπίζω να το κατάφερα.
Όσο για την εκπομπή, υπάρχει μαγνητοφωνημένη και μπορείτε να την ακούσετε πατώντας εδώ (κλικ) και επιλέγοντας την εκπομπή με ημερομηνία 17.12.2014.

Επιτέλους Σαββατοκύριακο, το τελευταίο μάλιστα πριν τα Χριστούγεννα και έχω την εντύπωση, ότι θα επικρατήσει ένας μικρός πανικός, αφού οι περισσότεροι τρέχουμε για τις τελευταίες υποχρεώσεις. Ας είναι, έχει κι αυτό τη χάρη του!
Εύχομαι να χαλαρώσετε αγαπημένοι μου φίλοι. Αυτό και μόνο. 
Όμορφο και χαλαρό Σαββατοκύριακο για όλους!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Χριστουγεννιάτικο κλαδί και καραμελένιες καρδιές

Το ότι η μούχλα είναι εδώ και μέρες πανελλαδικό φαινόμενο, το νιώσαμε στο πετσί μας! Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Φαντάζομαι τι γίνεται βορειότερα, ειδικά αν κρίνω από τα λεγόμενα συγγενών και φίλων, που δηλώνουν πια αγανακτισμένοι με την βροχή! 

Έχει βέβαια τη χάρη της η βροχή, αν την παρατηρείς, ας πούμε, από τη ζεστασιά του σπιτιού σου, κρατώντας μια κούπα ζεστό καφέ στο χέρι, ακούγοντας ωραία μουσική, διαβάζοντας ένα υπέροχο βιβλίο... Αν όμως ανήκεις στην κατηγορία αυτών που ξεκινούν την ημέρα τρέχοντας και έχοντας - τουλάχιστον - ένα παιδί παραμάσχαλα, ε τότε μιλάμε για πολλά νεύρα... Δε νομίζω ότι χρειάζεται ν' αναφέρουμε καν σε ποια κατηγορία ανήκουμε, έτσι; Έχω την εντύπωση, ότι στην πρώτη κατηγορία ανήκα μόνο ως φοιτήτρια...
Λοιπόν, άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε!

Πριν λίγες ημέρες καταπιάστηκα με ένα διακοσμητικό κλαδί. Έπεσε βλέπετε το μάτι μου επάνω σε έναν τοίχο κενό, με μοναδικό του "διακοσμητικό" αντικείμενο, ένα καλοριφέρ. Δεν ξέρω γιατί, αλλά θεωρώ ότι τα καλοριφέρ ασχημαίνουν το χώρο και με περιορίζουν. Για να ομορφύνω λιγάκι την γωνιά (μέρες που είναι) κρέμασα ένα κλαδί, το οποίο διακόσμησα με ασημί μπάλες και τις χάρτινες βεντάλιες, τις οποίες εντόπισα πρόσφατα σε μια κούτα. 

Επειδή όμως ήταν πολύ λευκό και ουδέτερο, έφτιαξα δύο μικρές καρδιές με καραμέλες. Πέρασα τις καραμέλες/βατόμουρα σε σύρμα, έπειτα με μία πένσα έδεσα τις δύο άκρες του σύρματος και στο τέλος του έδωσα το σχήμα τις καρδιάς με τα χέρια μου. Πολύ εύκολη διαδικασία. 

Κάτω από το κλαδί και επάνω στο καλοριφέρ, βρίσκεται ένα χάρτινο έλατο, έτσι για να σπάσει την μονοτονία, άλλωστε ταιριάζει πολύ με τις χάρτινες βεντάλιες...
Χμμ δεν είμαι σίγουρη αν είμαι απόλυτα ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα, πάντως ο τοίχος δείχνει πιο όμορφος από πριν και η αλήθεια είναι, ότι στις φωτογραφίες χάνει και λίγο. Αμάν έκανα να βρω ελάχιστο φως, ώστε να τραβήξω μια φωτογραφία της προκοπής, αλλά μάταια...

Η βροχή λοιπόν, μας περιόρισε αρκετά και βάλθηκε να μας ρίξει ψυχολογικά, γι αυτό με τον Ορφέα αντιστεκόμαστε, μπαινοβγαίνοντας στην κουζίνα και φτιάχνοντας μικρές και εύκολες νοστιμιές! 

Βάζουμε στο ραδιοφωνάκι να παίζουν χριστουγεννιάτικα (και μόνο) και ετοιμάζουμε ζύμες. Μέσα στο κλίμα των ημερών, τις εμπλουτίζουμε με κανέλα, πιπερόριζα, πορτοκάλι, καρπούς και ό,τι  μου κάνει κλικ εκείνη τη στιγμή. 

Κάπως έτσι προέκυψαν αυτά τα μάφινς, για τα οποία δεν βασιστήκαμε σε καμία συνταγή, αλλά πειραματιστήκαμε και τελικά έγιναν νόστιμα και γιορτινά.

Εννοείται φυσικά, πως ακόμη και το πιο καλό κέικ "φοράει" τα γιορτινά του, κι ας προορίζεται μόνο για εμάς. Είπαμε! Μπαίνουμε σε κλίμα γιορτινό.

Στο ίδιο κλίμα βέβαια μπαίνουν κι άλλες μαμάδες, οι οποίες έχουν αρχίσει τις κατασκευές για τα διάφορα bazaar. Έτσι και μια φίλη, η πρώτη που γνώρισα εδώ, αφού τα αγόρια μας είναι στην ίδια τάξη, έφτιαξε καταπληκτικά γλειφιτζούρια, τα οποία όμως δεν προορίζονται για το δικό μας σχολείο... Παρόλα αυτά, ο Ορφέας "τσίμπησε" ένα και το μοιράζομαι μαζί σας, γιατί μου φάνηκε πολύ όμορφο κι έξυπνο δώρο.

Πλησιάζουν οι μέρες, όπου θ' αρχίσουμε τις ανταλλαγές δώρων και χειροποίητων προϊόντων κι αυτή η διαδικασία μου αρέσει πολύ! Νομίζω ότι είναι από τις πιο αγαπημένες μου! Στο σπίτι μας πάντως άρχισαν ήδη να καταφθάνουν τα πρώτα πακετάκια από ανθρώπους αγαπημένους. Και να, η παρακάτω κάρτα ταιριάζει απόλυτα με την προσωπικότητα αυτών που μας την έστειλαν! Την λάτρεψα αυτή την κάρτα...

Όσο κι αν δε θέλω να μετράω μέρες, πλησιάζει ο καιρός φίλοι μου. Μα ως τότε είναι πολλά να γίνουν ακόμη κι είναι άλλα τόσα που πρέπει ν' απολαύσουμε!

Καλό ΣΚ σε όλους (ελπίζω να 'ναι και στεγνό)!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Ένα "γλυκό" Σαββατοκύριακο

Ένα διήμερο όλο γλύκα ήταν το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε και ετοιμαστείτε να γεμίσει η οθόνη σας με εικόνες όλο χρώμα και ζάχαρη!

Μου δόθηκε η ευκαιρία να παρευρεθώ με τα παιδιά στα μαμαδομαγειρέματα της ΔΕΛΤΑmoms, με την Αθηνά (γνωστή και ως sugar buzz) να μας καθοδηγεί σε ένα ταξίδι γεύσεων και απόλυτης διασκέδασης. 

Κανονικά θα πηγαίναμε μόνο με τον Φαίδωνα, αλλά κοντά σε αυτόν, δέχτηκαν και τον Ορφέα, που ήταν μεν κάτω από το όριο ηλικίας, αλλά πώς να πουν "όχι" σε ένα τρίχρονο που τους κοίταζε μέσα στα μάτια με ενθουσιασμό;!

Έτσι λοιπόν μπήκαμε στην αίθουσα, εξερευνήσαμε το χώρο, δοκιμάσαμε τα μπισκότα της Αθηνάς που είχε στον μπουφέ, κεραστήκαμε καφέ εγώ και χυμό τα αγόρια και η διασκέδαση ξεκίνησε!

Τα δείγματα της Αθηνάς

Φορέσαμε ποδιές και σκούφους, μας μοιράστηκαν μπισκότα, cupcakes, χρωματισμένα γλάσα, τρούφες, κας κας και... βάλαμε μπρος τη δημιουργικότητά μας. Στο... τιμόνι ήταν τα παιδιά, εμείς οι μαμάδες, ήμασταν απλά οι βοηθοί τους, κάτι σαν τα ξωτικά του Άη Βασίλη!

Λερωθήκαμε, πασαλειφτήκαμε, γλείψαμε το γλάσο από τα χέρια μας, τσιμπήσαμε και κανένα ζαχαρωτό, μέχρι που τελικά ο πάγκος εργασίας έδειχνε κάπως έτσι...

Το διασκεδάσαμε και ευχαριστούμε πολύ, γιατί περάσαμε υπέροχα! Βέβαια, με την μαμά που μοιραζόμασταν τον πάγκο, νιώσαμε  συμπόνια για τους ανθρώπους που θα καθάριζαν μετά το χώρο...

Συνεχίσαμε τη βόλτα μας στη στολισμένη αγορά, μήπως και κατεβάσουμε καμιά ιδέα για τα δώρα που θα προσφέρουμε μέσα στις γιορτές, αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν είδα κάτι να μου κάνει το γνωστό "κλικ".  Αρκέστηκα λοιπόν, στο να χαζεύω βιτρίνες και να απολαμβάνω το απόλυτα γιορτινό κλίμα και τις ωραίες μελωδίες. Άλλωστε για εμάς είναι όλα καινούρια και ενδιαφέροντα εδώ.

Επιστρέψαμε σπίτι ξεθεωμένοι, αφού από το πρωί ήμασταν στη γύρα, αλλά χορτασμένοι και χαρούμενοι.  

Την Κυριακή σηκώθηκα νωρίς, ώστε να προλάβω να ψήσω μια δωδεκάδα muffins, για τον μπουφέ του σχολείου. Μαζευτήκαμε εκεί οι γονείς με αφορμή το στολισμό του σχολείου, κουβαλώντας γλυκά και αλμυρά εδέσματα. 
Επειδή ήμουν επηρεασμένη από την προηγούμενη ημέρα, διακόσμησα τα muffins και τα μεταμόρφωσα σε μικρούς Ρούντολφ, που όμως δεν έζησαν και πολύ, αφού τα παιδιά στο σχολείο τους καταβρόχθισαν στο πι και φι. Τι χαρά!

Τώρα πια τα μικρά έργα τέχνης των αγοριών βρίσκονται στο ράφι της κουζίνας, η οποία έχει αποκτήσει ύφος γιορτινό και ετοιμάζεται για πολλά ψησίματα! Η αλήθεια είναι ότι άργησα φέτος, μάλλον φταίει που δεν έχω εγκλιματιστεί ακόμη...

Στο μεταξύ, άναψε και το δεύτερο κερί αγαπημένοι μου, πέρασε δηλαδή ακόμη μια εβδομάδα. Πόσες μέρες έμειναν αλήθεια μέχρι τα Χριστούγεννα; Ξέρω ότι κάποιοι μετρούν αντίστροφα, αλλά ειλικρινά αποφεύγω να το κάνω. Θέλω να ζω με τη ψευδαίσθηση ότι έχουμε έναν ολόκληρο μήνα μπροστά μας, άρα είναι όλα χαλαρά! Αυτό τι σημαίνει; Ότι μάλλον θα τρέχω τελευταία στιγμή, αλλά δε βαριέσαι... Φαίνεται πως είναι κι αυτό μέρος της όλης διαδικασίας, κάτι σαν έθιμο των ημερών!

Να είστε καλά όλοι εκεί έξω, να χαλαρώσετε και να το απολαύσετε για όσο ακόμη κρατάει. Είμαι της άποψης, ότι όλη η γλύκα και χαρά των γιορτών, κρύβεται σε αυτές τις ημέρες που διανύουμε. Σε αυτές, κατά τις οποίες στολίζουμε, ψήνουμε, βολτάρουμε ψάχνοντας για μικρά ή μεγάλα δώρα, κατασκευάζουμε πράγματα με τα παιδιά μας, ξεφυλλίζουμε περιοδικά, ξεπατικώνουμε ιδέες, φτιάχνουμε ημερολόγια αντίστροφης μέτρησης, συναντάμε φίλους και και και... Γιατί να τις περνάμε μέσα στο άγχος και την τρεχάλα;  Λέω να χαμηλώσουμε ρυθμούς και να τις απολαύσουμε. Έτσι λέω! Γιατί, πώς θα χαρείς την ομορφιά αν τρέχεις σαν τρελός; Κόψε ταχύτητα. Κόψε και κοίτα τριγύρω... 

Καλημέρα!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Χειροποίητες κάρτες και στολίδια

Πάντα ήθελα να φτιάξω κάρτες μόνη μου και να τις στείλω σε φίλους και συγγενείς, αλλά ποτέ δεν προλάβαινα. Εχθές όμως, που είχα ένα κενό μέσα στην ημέρα, πήγα στο γραφείο μου, μάζεψα όλα όσα χρειαζόμουν σε ένα καλαθάκι και έκατσα στην τραπεζαρία.

Μου αρέσει εκεί. Είναι το τραπέζι στολισμένο και μεγάλο, ώστε να χωράει - πέρα από την πραμάτεια μου - και τον καφέ μου, λίγα κεριά, αλλά και τον Ορφέα που μόλις είδε τα υλικά απλωμένα, έσπευσε να τα επεξεργαστεί και να δημιουργήσει μαζί μου!

Για όση ώρα λοιπόν, εγώ συνδύαζα χρώματα, χαρτιά, κορδέλες, καμπανάκια, αυτοκόλλητα και ταινίες, ο Ορφέας με μια κόλλα στο χέρι, κολλούσε παντού αστέρια και χιονονιφάδες.

Τελικά έφτιαξα έξι μικρές κάρτες, με διαφορετικά θέματα και χρώματα. Τίποτα σπουδαίο, αλλά φτιάχτηκαν με τόσο μεράκι και αγάπη, που έχω αδυναμία σε όλες και για διαφορετικούς λόγους στην καθεμιά.

Έπειτα καταπιάστηκα με τις φέτες πορτοκαλιού, τις οποίες είχα αποξηράνει πριν δύο μέρες. 

Έκοψα ένα πορτοκάλι σε λεπτές φέτες και τις άπλωσα σε λαδόκολλα, πάνω σε ταψί. Τις "ξέχασα" στο φούρνο, στους 80-90 βαθμούς (αντιστάσεις) για ένα τρίωρο, μέχρι που αφυδατώθηκαν και στέγνωσαν (όσο μικρότερο το πορτοκάλι και όσο πιο λεπτές οι φέτες, τόσο πιο εύκολα αφυδατώνονται).

Με διακοσμητικές μπάλες, τούγια και κορδόνι, μεταμορφώθηκαν σε μικρά στολίδια.

Η αλήθεια είναι, ότι ο λόγος που τα έφτιαξα δεν είναι για να στολίσω το δέντρο, αλλά αυτό λέω να το αφήσω για άλλη ανάρτηση, άλλωστε τίποτα δεν είναι έτοιμο ακόμη...

Πέντε του μηνός ήδη! Μα πως περνάει ο χρόνος...; Μεγάλη γιορτή η αυριανή και θα σας ευχηθώ να περάσετε όμορφα, να χαίρεστε όσους συγγενείς και φίλους έχετε που γιορτάζουν και βέβαια, εύχομαι στους εορτάζοντες χρόνια πολλά και καλά κεράσματα!

Σας αφήνω εδώ φίλοι μου και κάνω ήδη σχέδια για το επόμενο πρότζεκτ... Είναι που έρχεται Σαββατοκύριακο και ξεσηκώνομαι. Μπορεί βέβαια στο τέλος να μην κάνω τίποτα απολύτως και ν' αρχίσουμε τις βόλτες οικογενειακώς. Είναι τόσα αυτά που θέλουμε να κάνουμε, αλλά και να δούμε, που δε φτάνει ο χρόνος ως τα Χριστούγεννα. Θέλω έναν ακόμη μήνα παρακαλώ ως τότε! Γίνεται; Ε Άι Βασίλη; Ε;

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286