Τετάρτη 13 Μαρτίου 2013

Χαρταετοί

Ο Φαίδωνας εδώ και μέρες δεν πηγαίνει σχολείο, οπότε έχω τους μικρούς κυρίους σπίτι ολημερίς!
Ευτυχώς οι τελευταίες μέρες ήταν πολύ καλές, ιδανικές για βόλτες, υπήρξαν όμως και άλλες, πιο μουντές και υγρές... Για κάτι τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει το pinterest, ώστε να σκαρφίζομαι ιδέες!
Πήρα λοιπόν όλα τα χαρτόνια, τις κορδέλες, κόλλα, ψαλίδι, ξυλάκια και αρχίσαμε τις χειροτεχνίες.
Φτιάξαμε χαρταετούς σε διάφορα μεγέθη, μιας και είναι η εποχή τους - με τον Φαίδωνα δηλαδή, γιατί ο Ορφέας από δίπλα κατέστρεφε...


Κάποιους τους πήραν τα παιδιά για παιχνίδι και με τους υπόλοιπους στόλισα τα λουλούδια μου.
Να εδώ μαζί με τις αγαπημένες μου παγκρέτες.


Και τις ορχιδέες...


Βέβαια θα μπορούσαν να στολίσουν πολύ όμορφα και ένα πάρτι...
Αχ είπα πάρτι και σκέφτηκα το δικό μας! Ακόμη δεν ξέρω τι θα κάνω, είμαι τελείως απροετοίμαστη!


Τέλος πάντων!
Σας αφήνω με ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα σχόλιά σας στην προηγούμενη ανάρτηση
Όντως το blogging είναι κουραστικό κάποιες φορές, μα σε αποζημιώνουν τα όμορφα κι αγαπησιάρικα σχόλια και μηνύματα!
Ευχαριστώ...
Τα φιλιά μου σε όλους!

Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Κυριακή 10 Μαρτίου 2013

Η ζωή μιας blogger...

Τώρα που το σκέφτομαι, η ανάρτηση θα μπορούσε να έχει και τον τίτλο: Τα παρασκήνια του blogging.
Τι σημαίνει αυτό;
Τον ρόλο μου ως blogger τον έχω πάρει σοβαρά. Δεν είναι χαβαλές, είναι καλοπέραση και δημιουργία. Μ΄αρέσει το blogging, όπως μ' αρέσει και καθετί όμορφο. Είμαι από αυτούς τους εκνευριστικούς ανθρώπους που θα κάνουν κάτι 10 φορές μέχρι να είναι ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα, πράγμα που σημαίνει ότι όταν ετοιμάζω μια ανάρτηση αφιερώνω πολύ χρόνο. Π.χ. για ένα γλυκό, πρέπει, αφού το φτιάξω, να το στήσω, να το φωτογραφίσω (κατά προτίμηση σε μια ηλιόλουστη και φωτεινή ημέρα για καλύτερο αποτέλεσμα), να επιλέξω τις φωτογραφίες, να τις επεξεργαστώ, να φτιάξω κολάζ, να γράψω το κείμενο και επιτέλους ν' ανεβάσω την ανάρτηση. Όλο αυτό απαιτεί μια ολόκληρη ημέρα ή στην καλύτερη περίπτωση, αρκετές ώρες!
Επίσης παρατήρησα ότι από τότε που ξεκίνησα το blogging, απέκτησα μανίες!
Μία από αυτές είναι τα όμορφα αξεσουάρ κουζίνας, με αποτέλεσμα να έχω πολλά αταίριαστα και μοναδικά αντικείμενα. Θέλω να πω, ότι δεν έχω μια δωδεκάδα από κουταλάκια, αλλά πολλά και διάφορα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα πιάτα, τις κούπες κλπ (δεν μπορώ καν να φανταστώ τι γίνεται στις κουζίνες των food bloggers!). Όλα βέβαια φτιαγμένα από διαφορετικά υλικά: πορσελάνινα, πλαστικά, κεραμικά, πήλινα, τσίγκινα, ξύλινα και πάει λέγοντας.


Κι επειδή γνωρίζετε την μανία μου με την ζαχαροπλαστική, μπορείτε να φανταστείτε πόσες διαφορετικές θήκες των cupcakes έχω στη διάθεσή μου!


Έπειτα είναι η μανία του να φωτογραφίζονται όλα πριν αγγίξει κανείς οτιδήποτε. Αυτή η μανία είναι μεταδοτική, καθώς ο Ανδρέας και ο Φαίδωνας (ακόμη και κάποιοι φίλοι) έχουν φτάσει σε σημείο να ρωτάνε πριν δοκιμάσουν ένα γλυκό ή πριν πάρουν το πιρούνι στο χέρι τους (λέτε να με φοβούνται;).

Το πως παρασκευάζεται ένα γλυκό ή πως καταφέρνουμε να ολοκληρώσουμε μια κατασκευή είναι ένα μεγάλο θέμα.
Τις προάλλες, για παράδειγμα, έφτιαξα γλυκό του κουταλιού περγαμόντο. Αν επέλεγα να σας παρουσιάσω μια φωτογραφία, τότε μάλλον θα ήταν η παρακάτω. Δηλαδή το αποτέλεσμα.


Όμως κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του γλυκού, ο Ορφέας (ο Φαίδωνας έλειπε στο σχολείο) βαριότανε.

Στο βάθος ο Ορφέας κυλιέται στα πατώματα από βαρεμάρα

Και καθώς έκοβα τα περγαμόντα κόντεψε να κατεβάσει το κουρτινόξυλο.


Στο τέλος πιάστηκε σαν την μπάλα του φυλακισμένου απ΄το μπατζάκι μου και τον κουβαλούσα όπου πήγαινα, οπότε την ώρα που το γλυκό έβραζε εμείς το ρίξαμε στις σβούρες και στο χορό, για να το διασκεδάσουμε.
Η συνέχεια γνωστή... Ξέχασα το γλυκό (φυσικά!) και έγινε ζαχαρωτό. Και ξανά αραίωμα και ξανά βράσιμο και και και... μέχρι να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα και να το φωτογραφίσω επιτέλους!


Οι δε φωτογραφίες τραβιούνται στις πιο περίεργες στάσεις και όσοι έχετε το ίδιο hobby, καταλαβαίνετε ακριβώς τι εννοώ. Αυτή η εικόνα που βρήκα στο pinterest, είναι άκρως αντιπροσωπευτική!

via http://pinterest.com/search/pins/?q=camera+sutra

Και κάπου εδώ έρχεται η μανία του να νιώθεις γυμνός δίχως τη φωτογραφική σου.
Βγαίνω από το σπίτι και το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι η μηχανή και βρίζω μέσα μου (κι απ' έξω μου) όταν την ξεχνάω, διότι τότε συμβαίνουν τα καλύτερα! Διάφορα όμορφα καιρικά φαινόμενα, το κατσικάκι που περνάει, η πασχαλίτσα που πετάει, το λουλουδάκι που ξεμυτίζει, το νεράκι που ρέει, το Ορφεάκι που κάνει καραγκιοζιλίκια... Σχεδόν αστεία πράγματα που όμως αποκτούν νόημα μέσα από την φωτογραφία!

Αχ και κάπως έτσι καταλήγει ένας blogger στην μεγαλύτερη μανία απ' όλες, τη φωτογραφική μηχανή! Διότι τι να μου κάνει πια η μικρή και πολύ αγαπημένη μου Nikon Coolpix, η οποία είναι τεσσάρων ετών και μόνο τον τελευταίο ενάμιση χρόνο (λόγω του blog) έχει τραβήξει πάνω από 11000 φωτογραφίες; Και η οποία πολύ συχνά μάλιστα βογκάει ανάμεσα στα στρουμπουλά χεράκια του Ορφέα ή του Φαίδωνα! 
Έκανα σχέδια για μια καλή φωτογραφική τα Χριστούγεννα που πέρασαν, αλλά προφανώς δεν ήμουν καλό κορίτσι. Ίσως τα επόμενα (ακούς Άγιε Βασίλη;)...


Συμπέρασμα; 
Το blogging βλάπτει σοβαρά την τσέπη (τη δική μου τουλάχιστον), αλλά σε αποζημιώνει χαρίζοντάς σου μπόλικη φαντασία και δημιουργικότητα. 
Και το καλύτερο; Βλέπεις την ομορφιά σε πράγματα που πριν μπορεί και να περνούσαν απαρατήρητα, όπως σε αυτό το ματσάκι με μαδημένες λεβάντες...


Καλή Κυριακή σε όλη την παρέα κι ευχαριστώ για τις ευχές σας!
Αρχίζω να παίρνω τα πάνω μου...
Φιλιά!
Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

Τσικνοπέμπτη

Ένα παιδικό πάρτι που προέκυψε εκτάκτως για την Τσικνοπέμπτη, μας έβαλε στην κουζίνα και παρά το σφυρί που είχε βαλθεί να καταστρέψει το κρανίο μου (έτσι ένιωθα), αλλά και τον "αγκαθωτό" λαιμό, ετοιμάσαμε δυο φουρνιές muffins, μασκαρεμένα όπως-όπως σε cupcakes. Πως; Με λίγη βουτυρόκρεμα και χάρτινα αποκριάτικα καπέλα, τα οποία φτιάξαμε από θήκες για cupcakes, με τρεις απλές κινήσεις.


Έτσι ο μικρός μας ζαχαροπλάστης, με το ντελικάτο μουστάκι, πήρε τα γλυκάκια του για να κεράσει τους αγαπημένους του φίλους!



Και για να τους διασκεδάσει, πήρε μαζί του κι έναν μικροσκοπικό κλόουν.


Εντάξει, σώθηκε η Τσικνοπέμπτη μας!
Καλημέρα σε όλους!
Ημέρα της Γυναίκας σήμερα...


Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Τρίτη 5 Μαρτίου 2013

Σοκολατένια minigugls

Απ' ότι κατάλαβα έχετε όλοι (ή τουλάχιστον οι περισσότεροι) μια αδυναμία στη σοκολάτα, οπότε αποφάσισα να ανεβάσω πρώτα τις συνταγές των minigugls με... σοκολάτα φυσικά!
Εκτός αυτού, συνάντησα προχθές μια από τις ξαδέρφες μου, η οποία με "μάλωσε" , γιατί ακόμη δεν έκανα σχετική ανάρτηση με τις συνταγές και μου ζήτησε να διορθώσω πάραυτα το λάθος μου! Φιλιά στην Φανή λοιπόν και ορίστε δύο συνταγές:

Γενικά:
Τα υλικά πρέπει να είναι πάντα σε θερμοκρασία δωματίου και οι σκόνες (π.χ. αλεύρι, κακάο, άχνη, κανέλα...) κοσκινισμένες!
Επίσης, οι ποσότητες των υλικών είναι ανάλογες των minigugls, δηλαδή πολύ μικρές.
Τέλος, οι συνταγές είναι για περίπου 18 μικρά gugls και για να γεμίσετε τις θήκες με το μείγμα, καλό είναι να χρησιμοποιήσετε κορνέ ή ένα πολύ μικρό κουταλάκι.


Υλικά:
25 γρ λευκή κουβερτούρα
20 γρ μαύρη κουβερτούρα
1 κουτάκι γλυκού ξύσμα λεμονιού (μόνο το κίτρινο, όχι το λευκό στρώμα!)
30 γρ βούτυρο
30 γρ ζάχαρη άχνη
μία πρέζα αλάτι
1 αυγό
10 γρ αλεύρι
35 γρ σιμιγδάλι
2 γρ κακάο σκόνη

15-20 γρ λιωμένο βούτυρο για την φόρμα σιλικόνης και λίγο αλεύρι

Εκτέλεση:
Αρχικά αλείφουμε την φόρμα με το λιωμένο βούτυρο και την αλευρώνουμε. Την τινάζουμε για να φύγει το περιττό αλεύρι.
Ψιλοκόβουμε ή τρίβουμε τις κουβερτούρες και τις αφήνουμε στην άκρη.
Χτυπάμε σε μπολ το βούτυρο, την άχνη, το αλάτι και το ξύσμα λεμονιού. Ρίχνουμε και το αυγό, χτυπώντας καλά το μείγμα ν΄αφρατέψει. Προσθέτουμε το αλεύρι, το σιμιγδάλι και το κακάο. Στο τέλος ρίχνουμε τις κουβερτούρες και ανακατεύουμε απαλά με μια σπάτουλα.
Γεμίζουμε με το μείγμα τις θήκες, τοποθετούμε την φόρμα στα χαμηλότερα στρώματα του προθερμασμένου φούρνου και ψήνουμε στους 210 βαθμούς (αντίσταση), για περίπου 12 λεπτά.
Τ' αφήνουμε να κρυώσουν και τ' αφαιρούμε από την φόρμα.


Υλικά:
35 γρ βούτυρο
35 γρ ζάχαρη άχνη
1 αυγό
20 γρ μαύρη κουβερτούρα
20 ml δυνατό κόκκινο κρασί (χλιαρό)
2 γρ κανέλα σε σκόνη
45 γρ αλεύρι
3 γρ σκόνη κακάο

15-20 γρ λιωμένο βούτυρο για την φόρμα και λίγο αλεύρι

Εκτέλεση:
Αλείφουμε την φόρμα με το λιωμένο βούτυρο και την αλευρώνουμε. Την τινάζουμε για να φύγει το περιττό αλεύρι.
Λιώνουμε και το υπόλοιπο βούτυρο (δεν το καίμε) και το χτυπάμε καλά με την άχνη. Προσθέτουμε το αυγό και χτυπάμε συνεχώς, ν' αφρατέψει το μείγμα. 
Λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπεν μαρί και την ρίχνουμε στο μείγμα. Το ίδιο και το χλιαρό κρασί με την κανέλα. Στο τέλος προσθέτουμε το αλεύρι και το κακάο, ανακατεύοντας με μια σπάτουλα.
Ψήνουμε κατά τον ίδιο τρόπο (με τον παραπάνω), αλλά για περίπου 11 λεπτά. Τα ξεφορμάρουμε αφού κρυώσουν.

Προαιρετικά μπορείτε να βουτήξετε τα gugls - και των δύο συνταγών - σε κουβερτούρα λευκή ή μαύρη.

Καλή επιτυχία!
Δεν σας στέλνω και φιλιά, γιατί είμαι πολύ χάλια, είχα χρόνια να κρυολογήσω τόσο άσχημα...

Καλημέρα!

Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286