Δεν σας κρύβω ότι έχω ήδη αρχίσει να φαντάζομαι τα Χριστούγεννα στο νέο περιβάλλον, το νέο σπίτι, την νέα πόλη και με νέα πρόσωπα! Πολύ ευχαρίστως θα στόλιζα το σπίτι γιορτινά, αλλά είπα να αποφύγω τις υπερβολές. Από την άλλη, παρά την κούρασή μου, δεν αντέχω να βλέπω γύρω μου τους άδειους τοίχους και τις κενές επιφάνειες. Έτσι, αποφάσισα να διακοσμήσω το σπίτι με χρώματα φθινοπωρινά, φυσικά υλικά και κεριά, αν και τα έκανα όλα με βιασύνη και μια προχειρότητα, το ομολογώ. Φταίει που έχω μπουχτίσει, φταίει που τα διακοσμητικά αντικείμενα βρίσκονται ακόμη σε κούτες, αφού δεν είναι η προτεραιότητά μας αυτή τη στιγμή, φταίει που τα ράφια, κάδρα και ό,τι άλλο πρόκειται να καρφωθεί στον τοίχο, χρειάζεται σκέψη και μελέτη, οπότε δεν θέλω να κάνω βιαστικές κινήσεις.
Δεν σας κρύβω, ότι, επειδή αλλάζω συχνά διακόσμηση, κάποια ελαφριά αντικείμενα, τα στερεώνω στον τοίχο με blue tack και όχι με καρφιά. Αυτό έκανα και με το "HOME", το οποίο κρέμασα πάνω από το τζάκι. Κι επειδή το στολίζω ανάλογα με τις εποχές, τώρα καρφίτσωσα δίπλα του ένα μικρό πλατανόφυλλο.
Πλάι στο τζάκι, θυμίζουν ότι μπήκε για τα καλά το Φθινόπωρο, λίγες κολοκύθες, κουκουνάρια κι ο αγαπημένος μου ξύλινος σκίουρος.
Δεν λείπουν και φέτος τα φτερά, τα μπουκάλια, τα κάστανα, τα βαμβάκια, οι έρρικες και η μικρή μου νεράιδα, το γλυκό μου ξωτικό.
Τα μικρά φτερά που στόλιζαν πέρυσι το παλιό σπίτι, τα βρήκα προχθές τυλιγμένα σε μια χαρτοπετσέτα και τα κρέμασα σε ένα κλαδί. Ναι ναι, σωστά καταλάβατε, κουβάλησα μέχρι και τα κλαδιά από Θεσσαλονίκη! Μην μου πείτε ότι έχει και στην Αθήνα κλαδιά!; Απίστευτο... Χιουμοράκι, αλλά κάθε κλαδί έχει την ιστορία του και επιλέχθηκε με πολλή προσοχή! Μου ήταν αδύνατο να τα πετάξω.
Στην επιτραπέζια, ξύλινη εταζέρα, την οποία ίσως θυμάστε από εδώ και που τώρα βρίσκεται στην τραπεζαρία, άπλωσα βρύα και επάνω τους τοποθέτησα μανιτάρια, μικρές κολοκύθες και πολλά κουκουνάρια.
Τέλος, είναι κι αυτή η πλευρά του σπιτιού, πλάι στο τζάκι, που έχω αγαπήσει πολύ εξαιτίας του χρώματός της. Δεν μετάνιωσα ούτε στιγμή για την επιλογή του χρώματος, μετάνιωσα μόνο που δείλιασα και δεν έβαψα και τον απέναντι τοίχο...
Και παρόλο που δεν είναι ακόμη όλα έτοιμα και υπάρχει μια μικρή ακαταστασία τριγύρω, όταν πέφτει το βλέμμα μου επάνω στην αντίθεση που κάνει το ξεχωριστό αυτό μπλε (στην πραγματικότητα είναι λίγο πιο σκούρο και πιο μωβ) με τα λευκά έπιπλα, ανοίγει η ψυχή μου.
Τα καλλωπιστικά μήλα υπάρχουν ακόμη, χωρίς τα φύλλα τους πια και το σκηνικό εμπλουτίστηκε με κόκκινα φύλλα και με ένα μικρό κασονάκι, το οποίο στόλισα με βρύα, μανιτάρια κι ένα ελαφάκι. Ένα μικρό σκηνικό, βγαλμένο απ' τη Χιονάτη, όπως είπε κι ο Ανδρέας όταν το είδε.
Χιονάτη έγραψα κι εύχομαι να 'χετε μια παραμυθένια εβδομάδα. Η δικές μας Δευτέρες ξεκινούν πάντα με λίγη παιδική γκρίνια, μιας και νιώθουμε ακόμη τη χαλαρότητα του Σαββατοκύριακου.
Μακάρι ο Νοέμβρης να κυλίσει ομαλά και... να ΄ναι ξεσηκωτικός, αφού πλησιάζουμε σε μια από τις ομορφότερες εποχές του χρόνου.
Καλό μας μήνα!
Litsa
Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook
