Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2016

Stones by Lts

Κάπου μέσα στο καλοκαίρι έπεσα πάνω σε εικόνες με ζωγραφισμένες πέτρες. Πάντα με γοήτευαν οι ζωγραφισμένες πέτρες, αλλά ποτέ δεν μπήκα στη διαδικασία να το δοκιμάσω. Μέχρι που τις θαύμασα σε υπέροχες φωτογραφίες που με ενέπνευσαν και με παρακίνησαν να το προσπαθήσω τελικά. Άλλωστε το καλοκαίρι ενδείκνυται για τέτοιες προσπάθειες, γιατί ο ελεύθερος χρόνος είναι αφενός περισσότερος και αφετέρου η καλοκαιρία μου ανεβάζει τη διάθεση και κατά συνέπεια την όρεξη για δημιουργικότητα.
Αρχικά τα πράγματα δεν ήταν εύκολα. Στις εικόνες φαίνονται όλα πιο απλά, η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική... Παρόλα αυτά δεν απογοητεύτηκα, μέχρι που τελικά οι πέτρες άρχισαν ν' αποκτούν μια ικανοποιητική εικόνα, πολύ κοντά σε αυτό που είχα φανταστεί!
Έτσι, οι πρώτες ζωγραφισμένες πέτρες τυλίχτηκαν και δωρίστηκαν σε ανθρώπους δικούς μου, ανθρώπους αγαπημένους. Η αδερφή μου και μία από τις κολλητές μου, ήταν οι πρώτες που πήραν στα χέρια τους μία από τις πέτρες μου.


Εκείνες έδειξαν ενθουσιασμένες κι εγώ γοητευμένη από όλη αυτή τη δημιουργική διαδικασία και το αποτέλεσμά της. Γοητεύτηκα όταν είδα ένα φυσικό υλικό, σκληρό και τραχύ, στρογγυλό ή με σχήμα ανώμαλο, να μεταμορφώνεται και να μετατρέπεται σε μικρό στολίδι, μεταδίδοντας τη θετική του ενέργεια. Έτσι... συνέχισα, ζωγραφίζοντας μια πέτρα για το νέο καφέ της ξαδέρφης μου, με το όνομα του καταστήματος.


Μέχρι που τ' αγόρια το πήραν μυρωδιά... Επέλεξαν δύο χρώματα και μου ανακοίνωσαν ότι θέλουν δύο πέτρες με τα ονόματά τους. 


Έφτιαξα μία και για το σπίτι, που ζωγραφίστηκε με τα χρώματα της εποχής και πήρε θέση στο δίσκο με τα κεριά.


Όλα αυτά ήταν το έναυσμα για ένα νέο ξεκίνημα. Σιγά σιγά η τραπεζαρία έγινε το εργαστήρι μου, το τραπέζι ο χώρος εργασίας και κάποιοι με τίμησαν με την επιλογή τους ν' αποκτήσουν μία πέτρα, φτιαγμένη όπως ακριβώς την επιθυμούσαν. 
Έτσι, οι πέτρες της παρακάτω εικόνας, φτιάχτηκαν για δύο μικρά, γλυκά κορίτσια. Στο πίσω μέρος, είναι ζωγραφισμένο ένα σχέδιο που θυμίζει mandala.


Κι αυτή δωρίστηκε από μια φίλη μου στην μικρότερη αδερφή της.


Κάποιοι μου 'δωσαν χαρά, στολίζοντας με τις πέτρες το κατάστημά τους...


...ενώ άλλοι μου ζήτησαν στο πίσω μέρος να ζωγραφίσω ένα φύλλο, αφού όλοι τους είχαν σχέση με κήπους και φυτά.


Κι έπειτα είναι κι αυτές οι δύο, φτιαγμένες για δύο κορίτσια γεμάτα θετική ενέργεια, την οποία μεταδίδουν με το δικό τους μοναδικό τρόπο.
Για την Νικόλ του Inspired for Life, για την οποία είχα ξαναγράψει στο παρελθόν, αλλά και για την Κλαίρη του Feminine Boudoir.


Όλες τις πέτρες που πέρασαν από τα χέρια μου τις αγάπησα το ίδιο, τις έφτιαξα με το ίδιο κέφι και μεράκι. Όλες τους ξεχωριστές και μοναδικές όπως καθένας από εμάς!
Και βέβαια σ' όλη αυτή την "ιστορία" έπεται συνέχεια, μιας και πλησιάζουν Χριστούγεννα, η απόλυτη περίοδος της έμπνευσης και της δημιουργικότητας, οπότε οι ιδέες "πέφτουν" στο τραπέζι η μία πίσω απ' την άλλη... Μα ως τότε υπομονή!

Καλημέρα ξεχωριστοί φίλοι, φίλοι αγαπημένοι!


Υ.Γ. φυσικά όποιος ενδιαφέρεται για τις πέτρες και θέλει περισσότερες πληροφορίες, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου μέσω e-mail ή μέσω facebook / instagram.


Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2016

Οι φίλοι του Φθινοπώρου

Η ανάρτηση αυτή υποτίθεται ότι θα έβγαινε την περασμένη Παρασκευή, γιατί θεώρησα πως είναι ό,τι πρέπει για το Σαββατοκύριακο. Αλλά εντάξει, συχνά ακόμη και τα πιο μικρά και ασήμαντα προγράμματα γίνονται μόνο και μόνο για να πάρουν αναβολή! 

Έτσι λοιπόν, έχοντας μπει πια σε νέα εβδομάδα, σας συστήνω τους νέους μας φίλους. Είναι φίλοι φθινοπωρινοί, που ήρθαν κι εγκαταστάθηκαν στο σπίτι, χαμογελαστοί και τρελιάρηδες...
Πρώτη και καλύτερη μία μικρή παρέα από κάστανα! Καιρό τώρα ο Ορφέας μάζευε κάστανα από την αυλή του σχολείου του και τελικά μαζεύτηκαν αρκετά, ώστε να συσταθεί ένα τρελό παρεάκι, σωστή συμμορία!


Εγκαταστάθηκαν πάνω σε κλαδιά στο χώρο της τραπεζαρίας. Εντάξει, το τραπέζι αυτό έχει μεταμορφωθεί πια σε χώρο δημιουργικότητας. Είναι ένα κανονικό εργαστήριο, αλλά αυτά θα τα πούμε άλλη στιγμή...


Κάπου εκεί γύρω, κοντά στην παραπάνω συμμορία, βρίσκονται οι αλεπούδες και η φίλη τους η γάτα!


Αυτά είναι απομεινάρια του γερμανικού σχολείου, εκεί όπου οι κατασκευές ήταν απόλυτα διασκεδαστικές! Πήρα μαρκαδόρους κι έδειξα στα παιδιά ό,τι θυμόμουν από αυτά που είχα μάθει τότε. Έτσι, προέκυψαν δύο αλεπούδες και μια γάτα.


Τέλος υπάρχουν και δύο δικές μου φίλες. Δύο μικρές κολοκύθες, οι οποίες έλαμψαν με λίγη χρυσόσκονη κι ένα σπρέι και μεταμορφώθηκαν σε δύο φινετσάτες κυρίες. Στρογγυλοκάθισαν στο ράφι του σαλονιού και δε νομίζω ότι θα ξεκουνηθούν εύκολα από εκεί... Τουλάχιστον όχι πριν τα χριστουγεννιάτικα στολίσματα.


Υλικά της φύσης που με λίγη φαντασία και ελάχιστο κόπο μεταμορφώνονται σε ξεχωριστά διακοσμητικά στοιχεία και... με τη φαντασία των παιδιών, σε φίλους μοναδικούς. Ήδη άρχισαν να μοιράζουν ονόματα στα κάστανα!

Καλή εβδομάδα και στην υπόλοιπη παρέα εκεί έξω. Παρέα αγαπημένη!
Καλημέρα

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2016

Φθινόπωρο ξανά...

Φθινοπώριασε και παρόλο που η εποχή άλλαξε, η ζέστη καλά κρατεί εδώ στην Αθήνα. Ωστόσο οι αλλαγές στη διακόσμηση του σπιτιού έγιναν πριν καιρό, αφού δεν άντεχα να βλέπω πια γύρω μου κοχύλια κι αστερίες.
Είχα ανάγκη για αλλαγές κι έτσι βγήκαν σχετικά νωρίς από το κουτί τα κλαδιά και τα κουκουνάρια. Τα παιδιά, συνηθισμένα πια, άρχισαν από μόνα τους να μαζεύουν πεσμένα φύλλα και διάφορους καρπούς, όπως κάστανα ή βελανίδια.


Τα φύλλα τα κρεμάσαμε στο χοντρό κομμάτι ξύλου, που στολίζει έναν από τους τοίχους, ενώ όλα τα κουκουνάρια, μικρά και μεγάλα, έφεραν το Φθινόπωρο σε μια γωνιά του σπιτιού, μαζί με τις κολοκύθες, το βαμβάκι και τις κρασπέντιες. 


Μια μικρή γιρλάντα, για την οποία χρησιμοποίησα συνθετικά φύλλα και τα κόλλησα επάνω σε κορδέλα, κρέμεται διακριτικά κάτω από το ράφι του σαλονιού. Σε συνδυασμό με τις φέτες ξύλου και τα κάστανα, η εικόνα έγινε φθινοπωρινή.


Φυσικά τα φτερά έχουν και φέτος την τιμητική τους. Σε διάφορα μεγέθη και φυσικά χρώματα, έχουν κερδίσει τη συμπάθειά μου και η αλήθεια είναι ότι τους έχω αδυναμία.


Οι όμορφες γιρλάντες γραμμάτων είναι ένα απόκτημα από το Happy Teapot. Καιρό τώρα έψαχνα κάτι ανάλογο κι όταν πια η Λευκή τις έφερε στην "τσαγιερίτσα" πριν μήνες, το χάρηκα πολύ. Έτσι λοιπόν έφτιαξα δύο γιρλάντες γραμμάτων για το σαλόνι: το #smile της δεύτερης φωτογραφίας και το happy day της παραπάνω εικόνας. 

Στο δε τραπέζι του σαλονιού εδώ και χρόνια έπαψα να βάζω επάνω οτιδήποτε διακοσμητικό, καθώς τα παιδιά πάντα το εκτόπιζαν, ώστε να απλώσουν τα παιχνίδια ή τις ζωγραφιές τους. Όμως τώρα βαρέθηκα πια να βλέπω το τραπέζι μονίμως ακατάστατο και το στόλισα με ένα δίσκο γεμάτο κεριά και άλλα διακοσμητικά (επανάσταση). Αρχικά τον κοίταξαν ενοχλημένοι, έπειτα παραδέχτηκαν ότι το τραπέζι δείχνει πιο όμορφο έτσι και τελικά ο δίσκος έμεινε! Χα!


Καλό Φθινόπωρο αγαπημένοι φίλοι. Για πότε θα στολίζουμε δέντρο, ούτε που θα το καταλάβουμε... έτσι νομίζω!


Καλή εβδομάδα σε όλους!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2016

Ένα καλοκαίρι γεμάτο φως

Χάθηκα, μα ήταν το φετινό καλοκαίρι τόσο όμορφο, τόσο γεμάτο, που δεν είχα χρόνο για τίποτα περισσότερο, παρά μόνο για χαλάρωση, βόλτες, οικογένεια, φίλους, συγγενείς, θάλασσα και παγωτά. Τίποτε άλλο δε χωρούσε στο πρόγραμμά μας, μόνο αυτά που είχαμε στερηθεί για καιρό... Κι έπειτα οι μέρες πέρασαν κι άνοιξαν τα σχολεία και η επιστροφή στα θρανία μας έπεσε βαριά. Μελαγχολήσαμε κι έτσι πάλι δεν υπήρχε διάθεση για τίποτε περισσότερο. Κι όταν ο καιρός άρχισε πια να χαλάει και οι υποχρεώσεις άρχισαν να τρέχουν, στο σπίτι η ανάγκη για καθαριότητες ήταν (και εξακολουθεί να είναι) επιτακτική, οπότε πάλι δεν υπήρχε χρόνος για χαλάρωση... Μα όταν κάθισα ένα βράδυ να χαζέψω τις φωτογραφίες των τελευταίων τριών μηνών, συνειδητοποίησα πόσο ευγνώμων ήμουν για το φετινό καλοκαίρι, ειδικά μετά τα δύο προηγούμενα, στερημένα καλοκαίρια.


Και με ποιον άλλο θα μπορούσα να μοιραστώ κάποιες από τις όμορφες αυτές στιγμές, αν όχι μαζί σας; Στιγμές και τοπία για τα οποία δε χρειάζεται να γράψω πολλά, άλλωστε για την Κρήτη έχω γράψει πολλές φορές. Ωστόσο πάντα υπάρχουν νέα μέρη να δει κανείς εκεί. 

Πολεμικό νεκροταφείο Σούδας
Φαλάσαρνα
Αμμουδάκι Ρεθύμνου, τρώγοντας παγωτό κι απολαμβάνοντας τη θέα
Πρέβελη
Χερσόνησος
Ιδιωτικές παραλίες... (Αγία Πελαγία)

Φέτος όμως το μέρος που ξεχώρισα, ήταν αυτό το πανέμορφο "πειρατικό" φιόρδ, στο οποίο λέγεται ότι παλιά έβρισκαν καταφύγιο οι πειρατές, μιας και ήταν απάνεμο. 
Όμορφο σαν ψέμα, βρίσκεται στα νότια του Νομού Ρεθύμνου και χαρίζει στιγμές χαλάρωσης και γέλιου, αφού οι βουτιές από τα βράχια είναι ανεπανάληπτες. Στο instagram είχα ανεβάσει κι ένα βιντεάκι από εκείνη την φανταστική ημέρα. Μην προσπεράσετε αυτό τον κόλπο αν ποτέ βρεθείτε στην περιοχή!

Καλυψώ (Ρέθυμνο)
Καλυψώ (Ρέθυμνο)
Καλυψώ (Ρέθυμνο)

Είδα ξανά μέρη που με είχαν γοητεύσει στο παρελθόν, περπάτησα στα σοκάκια και χάζεψα τα μικρά, χειροποίητα αριστουργήματα σε κάθε μαγαζάκι.

Σπιναλόγκα
Πλάκα Λασιθίου
Πλάκα Λασιθίου

Λίγο πριν μας βγάλει ο δρόμος στην Ιεράπετρα, συναντήσαμε άλλη μια παραλία που μας γοήτευσε. Ένας κόλπος μικρός και όμορφος, με πολύχρωμα βότσαλα, που έμοιαζαν με κοσμήματα μέσα στο νερό, μας κέρδισε αμέσως και περάσαμε εκεί το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας μας.  

Παραλία Κάκος (Ιεράπετρα)
Παραλία Κάκος (Ιεράπετρα)

Στιγμές, άπειρες στιγμές, συγγενείς, χαμόγελα, φίλους, βαφτίσεις, βόλτες, αμέτρητα μπάνια σε κρυστάλλινα νερά, όλα τα είχε το καλοκαίρι. Είχε και μια συνάντηση που χρόνια περίμενε να γίνει, αφού στα Χανιά μένει το αγαπημένο Γιωτάκι, γνωστό και ως lolipop. Φέτος λοιπόν, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και η συνάντηση αυτή (κλικ) έγινε με γέλια κι αγκαλιές. Ναι, η Γιώτα είναι αυτό ακριβώς που γνωρίσατε μέσα από τις φωτογραφίες και τα κείμενά που γράφει. Άμεση, ειλικρινής και όμορφη με χιούμορ και στυλ.  

Στιγμές...
Ελλάδα

Μα η ώρα της επιστροφής έφτασε γρήγορα κι έτσι βρεθήκαμε ξανά στο πλοίο που θα μας γύριζε στη βάση μας. Με τη μηχανή στο χέρι έβγαλα την καθιερωμένη πια φωτογραφία, η οποία σηματοδοτεί το τέλος του ταξιδιού. Το παλιό λιμάνι του Ηρακλείου εκεί στο βάθος φωτίζεται από τα φώτα της πόλης, ενώ το φεγγάρι και η Πούλια μοιάζουν με μικρά στολίδια τ' ουρανού.


Τώρα πάλι εδώ, στη ρουτίνα μας, την καθημερινότητά μας, όπως όλοι. Κι αν είστε κι εσείς εδώ μαζί μου και διαβάζετε τις λιγοστές γραμμές, δύο ολόκληρους μήνες μετά την απουσία μου... σας ευχαριστώ! Σας ευχαριστώ για την αναμονή και κάθε μήνυμα που έλαβα όλον αυτό τον καιρό. Κι εμένα μου λείψατε, γι αυτό και δηλώνω παρούσα και πανέτοιμη για την νέα διαδικτυακή χρονιά! Εδώ. Μαζί σας!


Καλημέρα φίλοι αγαπημένοι!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook