Κέρκυρα και πάλι

Γράφω "και πάλι" γιατί πέρυσι, τέτοια εποχή, βρεθήκαμε στο σπίτι των κουμπάρων μας, λίγο πριν υποδεχτούν το νέο μέλος της οικογένειάς τους. Φέτος, έφτασε πια η στιγμή που το νέο αυτό μέλος επρόκειτο να βαπτιστεί, οπότε ολόκληρη η παλιοπαρέα μετακινήθηκε σε μέρη μαγικά.

Ανηφορίσαμε τους δρόμους της Πίνδου και ειλικρινά, υπήρχαν στιγμές, που το τοπίο έμοιαζε αλπικό! 

Απαραίτητη στάση στο Μέτσοβο για καφέ, σε ένα πολύχρωμο μαγαζί που ταιριάζει απόλυτα στην ιδιοσυγκρασία μου. Εκεί είδαμε φίλους παλιούς, θυμηθήκαμε, γελάσαμε και ήταν σαν να μην πέρασε μια μέρα, μα πέρασαν 12 χρόνια. Πότε έγινε αυτό και δεν το κατάλαβα...;

Στο καραβάκι - οφείλω να ομολογήσω ότι βαριέμαι αφόρητα κάθε είδος πλοίου - οι γλάροι μας ξεπροβόδισαν από Ηγουμενίτσα κι επιτέλους μετά από ένα δίωρο, πιάσαμε το λιμάνι της Κέρκυρας.

Παραδόξως, ο καιρός ήταν σύμμαχος και καταφέραμε να κάνουμε μπάνιο, σύσσωμη η παλιοπαρέα, στα κρυστάλλινα και τόσο, μα τόσο παγωμένα νερά του νησιού. 

Α, η παλιοπαρέα... Πάνω από 15 άτομα, καθένας με τις ανάγκες του, τόσο διαφορετικοί, μα τόσο ίδιοι. Γίνεται; Γίνεται...

Προμηθευτήκαμε περιοδικά, βιβλία, εφημερίδες, καφέδες, φρούτα και παιδικά παιχνίδια και καθίσαμε για ώρες στην παραλία.  Αράξαμε σε έναν όμορφο και κατάφυτο κόλπο, κάνοντας ο καθένας τα δικά του, μεταξύ άλλων και βόλτα με θαλάσσιο ποδήλατο.

Δεν καταφέραμε να κάνουμε πολλές βόλτες στο νησί, ούτε και να ιδωθούμε με τους φίλους μας εκεί όσο θα θέλαμε, αφού οι υποχρεώσεις ήταν πολλές και ο χρόνος λιγοστός, αλλά ήταν ένα υπέροχο διάλειμμα από το καθημερινό μας τρέξιμο. 

Τελευταία μας συγκέντρωση στη βάφτιση, η οποία ήταν απλή και πανέμορφη, με κρητικά και κερκυραϊκά στοιχεία. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Και μπορεί τα παιδιά να ενθουσιάστηκαν με τα mini cupcakes, εμείς όμως μαζευτήκαμε γύρω από τα ξεροτήγανα και τα καλτσούνια.

Η γιορτή έκλεισε ψηλά, στο φρούριο, με θέα όλη την πόλη, με ένα ελαφρύ αεράκι που ευτυχώς έδιωξε τα μαύρα σύννεφα, με απίθανο φαγητό και μπόλικο παγωτό, μα το καλύτερο, με την παλιοπαρέα!

Η νύχτα μας βρήκε εκεί ψηλά, τελευταίους, κάτω από έναν υπέροχο ουρανό, να γελάμε με αναμνήσεις και ιστορίες που έχουμε διηγηθεί δεκάδες φορές, μα κάθε φορά γελάμε μέχρι δακρύων!

Και κάπως έτσι, χορτασμένοι από ήλιο, θάλασσα, φίλους και γέλια, πήραμε το δρόμο της επιστροφής, παρέα με ένα βροχερό σύννεφο, που είχε "κατσικωθεί" πάνω από τα αυτοκίνητα, λες και το είχαμε δεμένο σαν μπαλόνι. 

Όμως καθόλου δεν πτοούμαι με τον άστατο καιρό! Το έχω πάρει πια απόφαση και κρατώ σαν φυλαχτό αυτές τις πρώτες καλοκαιρινές εικόνες που έφερα από το νησί. Με μια τέτοια θα σας αποχαιρετήσω σήμερα. Την πιο αγαπημένη! Δυο ζουμερά κεράσια με φόντο τη θάλασσα του Ιονίου.

Καλημέρα σε όλους.

Πλησιάζει Σαββατοκύριακο και μαζί του ξεκινούν οι διακοπές των παιδιών.

Χμμμ σας εύχομαι ξεκούραση, διασκέδαση, βουτιές, καλοπέραση και... υπομονή! Δεν ξέρω για εσάς, πάντως εγώ θα τη χρειαστώ!

Πολλά φιλιά

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Η μεταμόρφωση του μπαλκονιού

Λοιπόν ο Ιούνης δε λέει να φτιάξει και το έχω πάρει πια απόφαση. Δεν μπορώ να περιμένω άλλο και η ανάρτηση αυτή δεν χωράει άλλη αναβολή. Έβγαλα τις απαραίτητες φωτογραφίες από το έτοιμο πια μπαλκόνι μας κι ας έβρεχε ασταμάτητα για 24 ώρες. Γύρισα πεισματικά την πλάτη μου στον παλιόκαιρο και φέρθηκα σαν να 'ναι κατακαλόκαιρο, μήπως και ξεγελάσω έτσι τον καιρό και τον εαυτό μου.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. 
Εκεί γύρω στον Απρίλη, η εικόνα του μπαλκονιού ήταν κάπως έτσι...
Σε αποσύνθεση.

Υπήρχαν πάνω στο τραπέζι τα κασπώ με τους βολβούς, οι οποίοι είχαν πια ξεραθεί, υπήρχαν τριγύρω αντικείμενα των παιδιών και παιχνίδια, παλέτες που μας είχαν μείνει από τα ξύλα που κάψαμε στο τζάκι, λουλούδια που έβγαλαν το χειμώνα και άλλα που δεν τα κατάφεραν και γενικά το μπαλκόνι έμοιαζε με αποθήκη.

Το πρώτο που κάναμε ήταν να ξεσκαρτάρουμε τα φυτά.
Πέρυσι είχαμε βάλει στην μία άκρη του μπαλκονιού παλέτες και σχηματίσαμε σκαλοπάτια, ώστε να τοποθετηθούν επάνω τα φυτά. Φέτος βγάλαμε τις παλέτες, πέρα από μία μικρή και αλλάξαμε ελάχιστα την γωνιά. 

Φυτέψαμε τα μυρωδικά στην μεγάλη ξύλινη  ζαρντινιέρα και έχουν ήδη θεριέψει!

Οι δε ορτανσίες μεγάλωσαν και είναι κούκλες. Η ροζ μπήκε πριν ενάμιση μήνα στην παρέα μας, όμως η μωβ τα κατάφερε από πέρυσι και από τα ξερόκλαδά της, γεννήθηκαν αυτά τα λιλά αριστουργήματα!

Αυτή όμως που μου έδωσε μεγάλη χαρά, είναι η ντάλια μου. Την έχω τρία χρόνια! Κάθε φορά φύτρωνε και πρασίνιζε, αλλά ποτέ δεν άνθιζε, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζω καν τι χρώμα έχουν τα άνθη της. Φέτος όμως αποφάσισε να μου κάνει το χατήρι και να μου χαρίσει έναν ολόλευκο ανθό! Επιτέλους!

Στην απέναντι γωνιά, που την χτυπάει λιγότερο ο ήλιος (ήλιος; ποιος ήλιος;), βάλαμε τα μικρά κωνοφόρα και την λεμονιά, η οποία με το ζόρι τα κατάφερε, αλλά βγήκε νικήτρια τελικά!

Στα κάγκελα έβαλα προσωρινά αυτό το όμορφο θαλασσινό κρεμαστό που μου δώρισαν οι ΚαΠα. Είχα σκοπό να στολίσω πιο θαλασσινά το μπαλκόνι, αλλά ο καιρός δεν με εμπνέει καθόλου, γι αυτό το κρέμασα προς το παρόν εκεί.

Ξεσκαρτάραμε και τακτοποιήσαμε τα διάφορα αντικείμενα που υπήρχαν στην άλλη πλευρά του μπαλκονιού και αποφασίσαμε να εκμεταλλευτούμε τις παλέτες και να τις μετατρέψουμε σε καναπεδάκι και τραπέζι. 

Για τον πάγκο που θα εξυπηρετούσε ως κάθισμα, χρησιμοποιήσαμε τρεις παλέτες. Δεν τις καρφώσαμε μεταξύ τους, ούτε και μπήκα στη διαδικασία να τις βάψω. Τις άφησα όπως ήταν.
Για το τραπεζάκι, ο Ανδρέας έκοψε τις παλέτες στο επιθυμητό μέγεθος, βίδωσε μεταξύ τους τα δύο κομμάτια, έβαλε ροδάκια στο κάτω μέρος για να το μετακινούμε εύκολα και στην επάνω επιφάνεια, έβαλε plexiglass.

Εννοείται ότι στο ενδιάμεσο κενό θα μπούνε περιοδικά και βιβλία, η καλοκαιρινή μου συντροφιά

Το μόνο που μου έμενε, ήταν να βρω μαξιλάρια για τις παλέτες και να διακοσμήσω τον χώρο. Τα μαξιλάρια τα βρήκα πριν μία μόλις εβδομάδα, αφού ήταν αδύνατο να βρω ένα μεγάλο μαξιλάρι στο κατάλληλο μέγεθος, οπότε συμβιβάστηκα με περισσότερα μικρά. Τις δύο μεγάλες μαξιλάρες πλάτης, τις είχα ήδη.

Την φωτιζόμενη γιρλάντα με τους χάρτινους κύβους, που είχα φτιάξει πριν μήνες, την έβγαλα στο μπαλκόνι, πλάι σε ένα κλαδί. 
Το στεφάνι με τις κορδέλες, το κρέμασα τελικά στο παράθυρο, πάνω από τις παλέτες.

Τα μικρά γυάλινα κηροπήγια που μου δώρισαν οι φίλες μου, πήραν θέση στο νέο μας τραπεζάκι, ενώ διάφορα άλλα βάζα, φυτά, κεριά, θαλασσόξυλα, κλαδιά και αποξηραμένα λουλούδια συνθέτουν το πολύχρωμο σκηνικό.

Στις μικρές αυγοθήκες φύτεψα δύο κλαδάκια που έσπασαν από ένα παχύφυτο

Και λέω πολύχρωμο, γιατί προσπάθησα πολύ να κρατήσω χαμηλούς τόνους και να χρησιμοποιήσω πιο μαλακά χρώματα, αλλά δεν τα κατάφερα. Είναι σαν να πηγαίνω ενάντια στη φύση μου. Έτσι λοιπόν το αποτέλεσμα είναι πιο έντονο και "παιχνιδιάρικο". 

Για όλο αυτό το σκηνικό αγόρασα μονάχα την πράσινη πλαστική καρέκλα - η οποία είναι τόσο μα τόσο αναπαυτική - και το ξύλινο σκαλάκι για τα φυτά. Α, και τα γκρι-πράσινα μαξιλάρια για τις παλέτες. Όλα τα υπόλοιπα τα είχαμε. Για την ξαπλώστρα μάλιστα, σας είχα ξαναγράψει πριν 2 χρόνια...

Έτοιμο λοιπόν το μπαλκόνι και το μόνο που μένει πια, είναι να έρθει το καλοκαίρι.
Γι αυτό φορέστε κι εσείς το πιο αισιόδοξο χαμόγελό σας - όπως προστάζει το τιρκουάζ μαξιλάρι - και ετοιμαστείτε για το φετινό καλοκαίρι!

Τα φιλιά μου!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Πάρτι γενεθλίων με την "παλιοπαρέα"

Τα γενέθλιά μου αποτελούν πάντα μια καλή αφορμή να βρεθούμε με την "παλιοπαρέα". Τώρα πια με τα παιδιά, τις δουλειές και τις υποχρεώσεις βλεπόμαστε σπάνια, οπότε όταν προκύπτουν γιορτές, γενέθλια και μαζώξεις τις εκμεταλλευόμαστε.

Την Κυριακή λοιπόν, αποφάσισα να στήσω μια μικρή γιορτή στο σπίτι και να τους δω όλους από κοντά. Ξέρετε πως λειτουργούν αυτά... Με τέτοιους φίλους, όσα χρόνια κι αν περάσουν, νιώθεις πως είσαι ακόμη στην ηλικία που ήσουν όταν τους γνώρισες. Λες τις ίδιες χαζομάρες, θυμάσαι τις πλάκες και τις βλακείες που έκανες και το μόνο που έχει πια αλλάξει, είναι ότι κάνεις παράλληλα την αυτοκριτική σου. Ε ναι, ωριμάσαμε… Επίσης συζητάμε και θέματα που πριν δεν μας αφορούσαν, όπως το botox, οι ρυτίδες, οι δίαιτες, ο μεταβολισμός, οι πόνοι στην μέση και τα γόνατα και άλλα τέτοια όμορφα! Ε όχι, δεν μεγαλώσαμε πια τόόόσο πολύ, αλλά όπως και να το κάνουμε, τα πρώτα σημάδια του χρόνου δεν περνούν απαρατήρητα. Για να κρατιόμαστε λοιπόν σε φόρμα κάνουμε ό,τι μπορούμε. Από ποδήλατο και τζόκινγκ μέχρι zumba, yoga και TRX. Παρεμπιπτόντως, αυτό το τελευταίο είναι το δικό μου αγαπημένο! Περιττό ν'αναφέρω πως κατά τη διάρκεια των σοβαρότατων συζητήσεών μας, οι άντρες μας μάς κοροϊδεύουν, αλλά τους αγνοούμε.

Κι επειδή αυτές οι όμορφες συζητήσεις σηκώνουν φαγητό, μπήκαμε με τον Ανδρέα στην κουζίνα. Εγώ ανέλαβα το γλυκό κομμάτι του πάρτι, ενώ ο Ανδρέας το αλμυρό. Όπως πάντα δηλαδή.

Οι φίλοι άρχισαν να καταφθάνουν από νωρίς, για ένα καφεδάκι, οπότε ετοίμασα έναν δίσκο με τηγανίτες και διάφορα συνοδευτικά.

πραλίνα φουντουκιού, μαρμελάδα, μέλι και μους μήλου                                                                                           

Ετοίμασα δροσερό ζελέ με κομμάτια φράουλας και σαντιγί και για να γίνουν πιο τσαχπίνικα, τα έγειρα στις θήκες των cupcakes και τα άφησα να κρυώσουν και να σφίξουν, πριν τα καλύψω με σαντιγί. 

να 'ναι καλά το pinterest που με εμπνέει

Μιας και είπα cupcakes, εννοείται ότι έφτιαξα μια φουρνιά σοκολατένια muffins και για το γλάσο έλιωσα λίγη βανίλια-υποβρύχιο με άρωμα λεμονιού. 

Για να ικανοποιήσουμε τη δίψα μας, έφτιαξα τη λεμονάδα της Ζαμπίας, που έχει μέσα και πολτοποιημένες φράουλες. Υπέροχη, πρέπει να τη δοκιμάσετε!!

Για το τέλος άφησα την τούρτα που ήταν ένα κλασικό Victoria sponge cake με μαρμελάδα, γλυκιά σαντιγί και φρούτα του δάσους. Καθόλου βαριά, δροσερή, αφράτη και γλυκόξινη, ό,τι πρέπει για αυτή την εποχή. Εκτός αυτού, τα φρούτα τής προσθέτουν χρώμα, ύψος και πολλούς πόντους, αφού κερδίζει τις εντυπώσεις! Όσο για τα κεριά, αποφάσισα ότι τα θέλω παιχνιδιάρικα, ανεξαρτήτως ηλικίας!

Φυσικά υπήρχαν διάσπαρτα ζαχαρωτά στο τραπέζι, περισσότερο για χρώμα και παιχνιδιάρικη διάθεση, άλλωστε είχαμε και παιδιά στην παρέα. 

Όλα αυτά μέχρι που πεινάσαμε, οπότε πήραν σειρά τα αλμυρά. Άρχισαν να βγαίνουν στο τραπέζι οι ντάκοι, οι σαλάτες, τα διάφορα συνοδευτικά, ενώ παράλληλα η ψησταριά πήρε φωτιά. Υποθέτω ότι καταλαβαίνετε τι ακριβώς επακολούθησε...

Ήταν μια μέρα γεμάτη και όμορφη κι όταν έφυγαν όλοι, έμεινα πίσω να χαζεύω τα δώρα μου. Με ξέρουν πια τόσο καλά όλοι, που καλύπτουν απόλυτα τις ανάγκες μου. Χαϊμαλιά και αέρινα καλοκαιρινά ρούχα, όμορφες κάρτες και πολλά πολλά μικροπράγματα για το σπίτι, τα οποία σίγουρα θα σας δείξω εν καιρώ.
Για την ώρα, απολαμβάνω αυτά τα κηροπήγια, που τα διάλεξαν ένα προς ένα και που όλα μαζί δίνουν ένα υπέροχο αποτέλεσμα. Τα λάτρεψα και νομίζω πως θα γίνουν η αγαπημένη μου συντροφιά τις ζεστές βραδιές στο μπαλκόνι... 

Με την παλιοπαρέα δώσαμε ραντεβού σε λίγες ημέρες. Αρχίζουν βλέπετε οι βαφτίσεις, οπότε θα ξαναβρεθούμε σύντομα και μάλιστα σε άλλα μέρη, έτσι για ν' αλλάξουμε παραστάσεις, αλλά και για να συναντήσουμε την υπόλοιπη παρέα, που ζει μακριά μας. Αυτά όμως θα τα πούμε όταν έρθει η ώρα.

Προς ο παρόν σας φιλώ και σας εύχομαι καλό μήνα και καλό, καλό, καλό καλοκαίρι αγαπημένοι μου!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

https://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286