Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Αρχίσαν τα ψησίματα!

Αρχίσαμε...
Άναψε ο φούρνος και τα ταψιά με τα μπισκοτάκια μπαινοβγαίνουν.
Αλλά, τέλος για σήμερα!

Το Σάββατο μου θύμισε ο Ανδρέας ότι αύριο γιορτάζει. Η γαϊδούρα το είχα ξεχάσει αν και δεν φταίω εγώ. Φταίνε οι τόσες υποχρεώσεις και ο χρόνος που τρέχει και δεν μας αφήνει να επικεντρωθούμε στα πιο σημαντικά.
Δεν ξεχνούσα ποτέ τίποτε, αλλά τώρα νιώθω σαν να έχω πάθει μετάλλαξη...

Μπήκα λοιπόν σήμερα στην κουζίνα κι έφτιαξα λίγα σοκολατομπισκοτάκια, να τα πάρει αύριο στη δουλειά και να κεράσει τον κόσμο!

Είναι πολύ εύκολα.

Υλικά:
100 γρ κουβερτούρα
300 γρ μαργαρίνη ή βούτυρο
3 βανίλιες
100 γρ ζάχαρη άχνη
2 μέτρια αυγά
350 γρ αλεύρι
1 κουταλιά σούπας κακάο
(όλα σε θερμοκρασία δωματίου)

Εκτέλεση:
Λιώνετε την σοκολάτα σε μπεν μαρί.
Σε ένα μπολ χτυπάτε βούτυρο, βανίλιες και άχνη, ρίχνετε ένα-ένα τα αυγά κι έπειτα το αλεύρι ανακατεμένο με το κακάο - αφού τα έχετε κοσκινίσει!
Έπειτα ρίχνετε μέσα την λιωμένη σοκολάτα και ανακατεύετε έως ότου αναμειχθούν καλά (εγώ, επειδή προορίζονται για ενήλικες, πρόσθεσα και ένα κουταλάκι του τσαγιού κονιάκ).
Βάζετε το μείγμα σε κορνέ και με αυτό σχηματίζετε μπισκότα σε σχήμα S επάνω σε αντικολλητικό χαρτί.
Τα βάζετε με το ταψί για μία ώρα στο ψυγείο κι έπειτα τα ψήνετε στους 200 βαθμούς (175 στον αέρα) για 8-10 λεπτά. Έτοιμα και πολύ σοκολατένια.

Άψητα

Η συνταγή για τις καρδιές

Υλικά:
250 γρ αλεύρι
1 κουταλάκι τσαγιού μπέικιν πάουντερ
125 γρ ζάχαρη
2 βανίλιες
ξύσμα ενός λεμονιού
125 γρ μαργαρίνη ή βούτυρο
1 αυγό
(όλα σε θερμοκρασία δωματίου)
**********
2 κουβερτούρες για να βουτήξετε τις καρδιές

Εκτέλεση:
Κοσκινίζετε όλες τις "σκόνες" μέσα σε ένα μπολ, προσθέτετε ζάχαρη, βανίλιες και το ξύσμα, ανακατεύετε με το χέρι και στο κέντρο κάνετε μια λακκουβίτσα και ρίχνετε το αυγό. Περιμετρικά τοποθετείτε το βούτυρο κομμένο σε κύβους. Τα ανακατεύετε όλα με το χέρι σε ένα μαλακό ζυμάρι. Κλείνετε το μπολ με καπάκι ή μεμβράνη και βάζετε το ζυμάρι για μία ώρα στο ψυγείο.
Μόλις περάσει η ώρα το απλώνετε με τον πλάστη επάνω στον πάγκο (θα βοηθούσε λίγο αλεύρι) και με κουπάτ κόβετε καρδιές.
Ψήνετε στους 220 βαθμούς για 10 λεπτά ή και λιγότερο. Να μην ξεροψηθούν και σκουρύνουν.
Αφού κρυώσουν βουτάτε τις καρδιές μέχρι την μέση σε λιωμένη (μπεν μαρί) κουβερτούρα.

Άψητες
Ψημένες

Ό,τι πρέπει παρέα μ' ένα ζεστό καφεδάκι!


Τα χρόνια πολλά στον Ανδρέα, αύριο!
Σας φιλώ


 
Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Το δέντρο μας

Ο στολισμός του δέντρου αποτελεί για εμένα μια διαδικασία... σχεδόν ιερή!
Πάντα χαιρόμουν όταν έφτανε η ώρα του στολισμού, θαρρείς και μόνο αυτό σηματοδοτεί τον ερχομό των Χριστουγέννων.
Για όσα χρόνια ζούσαμε στην Ελλάδα το στολίζαμε, αλλά δεν το θυμάμαι τόσο έντονα.
Όλα άλλαξαν όταν βρεθήκαμε στην Γερμανία. Από τη μια η ίδια η χώρα, στην οποία τα Χριστούγεννα αποτελούν πολύ σημαντική γιορτή, από την άλλη οι γονείς μας, που χρειάστηκε να ξενιτευτούν με δύο παιδιά, το ένα λίγο πριν την εφηβεία, το άλλο προς το τέλος αυτής και ένιωθαν έντονα την ανάγκη να μας κάνουν να χαρούμε και να ξεχαστούμε, μιας και οι φίλοι στην αρχή ήταν ανύπαρκτοι.
Από εκεί και πέρα το δέντρο στο σπίτι μας καθιερώθηκε ως η υπέρτατη διαδικασία! Με μεγάλη χαρά κάθε χρόνο διαλέγαμε το δέντρο με τον μπαμπά μας, αληθινό εκείνα τα χρόνια - το πιο φουντωτό και καλοσχηματισμένο. Με την μαμά αγοράζαμε κάθε φορά κι ένα νέο στολίδι. Βγάζαμε από τα κουτιά γιρλάντες, στολίδια και κορδέλες και συγκεντρωνόμασταν γύρω από το δέντρο. 
Τα Χριστούγεννα έγιναν η αγαπημένη γιορτή του χρόνου. Το σπίτι μας γέμιζε την Παραμονή με φίλους και συγγενείς, με γέλια, φαγητό και πολλά δώρα! Δώρα για όλους - μικρούς και μεγάλους!
Έτσι και τώρα, ο Ανδρέας κατεβάζει το δέντρο - συνθετικό πια - κι εμείς το στολίζουμε, γιατί θέλω τα παιδιά να έχουν τις ίδιες αναμνήσεις.
Και παρόλο που ο Ανδρέας που και που μου γκρινιάζει, γιατί προτιμά το καραβάκι, εγώ επιμένω στο δέντρο. Δεν το αποχωρίζομαι με τίποτα!

Τρεις μέρες περιμέναμε κι εγώ και το δέντρο μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη στιγμή! Τελικά ο Φαίδωνας απαρνήθηκε τη διαδικασία. "Όχι μαμά να το κάνεις εσύ" μου είπε και απείχε.
Δεν πειράζει, σκέφτηκα, θα το κάνω εγώ. Πιστός μου βοηθός ο μικρός. Συνέχεια ανάμεσα στα πόδια μου, μπλεγμένος ανάμεσα στις κορδέλες και τα στολίδια, περίεργος ν' αγγίξει και να γευτεί τα πάντα.


Πρώτα μπήκαν οι κορδέλες, έπειτα τα λαμπάκια...


...και τέλος όλα τ΄αγαπημένα στολίδια.
Το αγγελάκι στο σύννεφο, το κόκκινο σπιτάκι, οι μπάλες, η χιονονιφάδα, η καρδιά από καμπανάκια, η νεράιδα. 


Ο Φαίδωνας, αραχτός στα μαξιλάρια του, προτίμησε να δει τον Μίκυ και την παρέα του,


αλλά κάθε τόσο ερχόταν για να τσεκάρει την εξέλιξη του στολισμού και να δει αν κρέμασα το δικό του αγαπημένο στολίδι, το ξύλινο αλογάκι.


Τώρα πια, τον μικρό, που τον βρίσκεις, που τον χάνεις, είναι κάτω από το δέντρο και χαζεύει τα λούτρινα που του τραγουδούν τα κάλαντα.


Ο δε Φαίδωνας όλο και κάποιο στολίδι ξεκρεμάει για να παίξει μαζί του.


Όσο για τα δώρα, έχουν λιγοστέψει. Κάθε χρόνο λιγότερα και πιο ξεχωριστά από ποτέ! 

Το σπίτι όμως μυρίζει Χριστούγεννα. Από τα κεριά που ανάβουν, τις κανέλες, τον γλυκάνισο, το βραδινό τσάι, τα γλυκά που σιγά σιγά θ' αρχίσουν να ψήνονται στο φούρνο, τα λαμπάκια που αναβοσβήνουν.

Κι αν είναι δύσκολη χρονιά, τα παιδιά δεν το ξέρουν και δεν χρειάζεται να το μάθουν.
Αρκεί να γνωρίζουν πως οι μέρες φόρεσαν τα γιορτινά τους, πως τώρα αρχίζει η μαγεία και ότι ο Άγιος Βασίλης θα έρθει, παρά την κακοκαιρία που θα συναντήσει!
Γιατί ήταν πολύ καλά παιδιά...



Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Εύκολα στολίδια

Σήμερα ήταν και πάλι ημέρα κατασκευών.
Φρόντισα να τελειώσω εχθές με όλες μου τις δουλειές, ώστε να μπορέσω σήμερα ν΄ασχοληθώ με όλα όσα μου αρέσουν.
Αράδιασα στο τραπέζι όλα τα υλικά και ξεκίνησα, με συνεχή διαλείμματα βεβαίως, γιατί το μικρό μου αντράκι ήθελε κι αυτό τα δικά του!
Γέμισε ο τόπος κορδέλες, ψαλίδια, κουκουνάρια, ξηρούς καρπούς, μπαχάρια, άδεια βάζα από μαρμελάδες, γάλατα και παιδικούς χυμούς.


Αρχικά ασχολήθηκα με ξύλα κανέλας, γλυκάνισο κι έναν καρπό που τον εντόπισα δίπλα στο σπίτι μας. Μου άρεσε και έκοψα λίγα κλαδάκια.
Τα κόλλησα με πιστόλι θερμοκόλλησης επάνω στα βάζα.


Έδεσα επάνω στα βάζα με κορδέλες αυτά τα άσπρα χαρτάκια... δεν ξέρω πως να τα χαρακτηρίσω. Στην συσκευασία αναφέρονται ως πετσετάκια. Τέλος πάντων.
Τα έβαλα όλα σε μια πιατέλα και ομόρφυναν το χώρο!


Θυμόσαστε τα βαζάκια γύρω από τα οποία είχα δέσει κουμπιά; Αν όχι ρίξτε μια ματιά ΕΔΩ.
Τώρα έδεσα γύρω τους μικρά κουκουνάρια, τα οποία αγόρασα από ένα βιβλιοπωλείο που έχει και λίγα είδη χειροτεχνίας.


Καθαρίζοντας τα ντουλάπια της κουζίνας βρήκα λίγα καρύδια τα οποία είχαμε ξεχάσει. Είχαν στεγνώσει εντελώς και λυπήθηκα να τα πετάξω. Εποχή τους είναι, σκέφτηκα, ας φτιάξω κάτι...
Πήρα τρία κεριά και σχημάτισα γύρω τους ένα στεφάνι από καρύδια. Έπειτα κόλλησα και μια δεύτερη σειρά.


Επάνω τους πρόσθεσα λίγα κουκουνάρια και τέλος λίγα αλατισμένα στραγάλια (τα άσπρα).


Έδεσα και τρεις μικρές κορδέλες για να σπάσει η μονοτονία του καφέ και... έτοιμο!




Με τα μικρά κουκουναράκια που μου περίσσεψαν έφτιαξα μια καρδούλα.
Χαρισμένη σε όλες τις Κατερινούλες, που σήμερα γιορτάζετε, με πρώτες και καλύτερες την αδερφή μου, την ξαδερφούλα μου, τις κουμπαρούλες και την κολλητή μου, την ανιψιά μου και βέβαια σε όλες εσάς τις υπόλοιπες! 

Ευχές!


Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Γιρλάντες και στολίδια

Άρχισα σιγά σιγά να στολίζω! Βέβαια το δέντρο είναι εδώ και δύο μέρες στημένο στη θέση του, αλλά γυμνό, καθώς δεν υπάρχει χρόνος για στολισμούς... Πού είναι οι καιροί που τελείωνα με όλο το σπίτι σε μια μέρα! Τέλος πάντων!
Φέτος όμως που το Φαιδωνάκι μεγάλωσε φτιάξαμε αρκετά στολίδια μαζί.

Σχηματίσαμε επάνω σε τσόχα αστέρια και δέντρα και τα τρυπήσαμε με διακορευτή ώστε να 'ναι έτοιμα για κρέμασμα.


Φτιάξαμε γιρλάντες με χριστουγεννιάτικο χαρτί διπλής όψεως.
Αυτή ήταν το αγαπημένη του κατασκευή!


Και τέλος φτιάξαμε και όμορφα λουλουδάκια από χαρτί, τα οποία θα σας δείξω βήμα βήμα.

1) Κόβετε φύλλα μεγέθους 10x10 εκ (ή 8x8). Προσοχή, το χαρτί να είναι λεπτό και όχι σκληρό. Ιδανικά είναι τα χαρτιά χειροτεχνίας ή αυτά που προορίζονται για κατασκευές origami.
2) Διπλώνετε κάθε τετράγωνο στην μέση και κάθε του πλευρά πάλι στην μέση


3) Το μακρόστενο αυτό χαρτί που προκύπτει, το ξαναδιπλώνετε στην μέση


 4) Το ανοίγετε και διπλώνετε τις κάτω γωνίες προς το εσωτερικό ώστε να σχηματιστούν δύο τρίγωνα, ένα σε κάθε πλευρά


5) Το διπλώνετε στην μέση ώστε οι γωνίες να εφάπτονται.
6) Βάζετε το κάθε "πέταλο" μέσα στο άλλο έως ότου το πρώτο να "κουμπώσει" με το τελευταίο. Αν σας γλιστράνε, βάλτε σε κάθε μύτη λίγη κόλλα.


Δένετε σε κάθε λουλούδι μια κορδέλα και κολλάτε επάνω της ένα κουκουνάρι ή ένα κουδουνάκι ή ό,τι άλλο σας αρέσει.


Τώρα μένει όλα αυτά να βρούνε τη θέση τους στο στολισμένο σπίτι...

Σας φιλώ!

 
 
 
 
 
Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286


Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Ένα κηροπήγιο... σκέτη γλύκα

Είναι καιρός να μπούμε στο πνεύμα των Χριστουγέννων!
Γι αυτό για σήμερα έχω κατασκευάσει κάτι άκρως γιορτινό και εύκολο!
Κηροπήγιο από κύβους ζάχαρης!
Δυστυχώς δεν βρήκα πουθενά κύβους από άσπρη ζάχαρη, οπότε χρησιμοποίησα καστανή! Είμαστε της υγιεινής...

Θα χρειαστείτε χαρτί και μολύβι, ζάχαρη σε κύβους και πιστόλι θερμοκόλλησης. Δεν ξέρω αν γίνεται με απλή κόλλα. Μπορείτε όμως να το δοκιμάσετε, το πολύ πολύ να χαλάσετε λίγη ζάχαρη... Αρκεί όταν το σηκώσετε να το πιάσετε από χαμηλά, γιατί είναι βαρύ.

Λοιπόν!
Σχηματίζετε στο χαρτί έναν κύκλο (στη διάμετρο που θέλετε) και πάνω του τοποθετείτε (δεν κολλάτε) τους κύβους. Πάνω από αυτούς κολλάτε μία άλλη σειρά αφήνοντας πάντα κενά μεταξύ των κύβων.


Συνεχίζετε να κολλάτε σειρές από ζάχαρη δίνοντας στο κηροπήγιο το ύψος που θέλετε.
Είναι έτοιμο!
Με την ζάχαρη που περίσσεψε έφτιαξα κι ένα κουτάκι με καπάκι και κόλλησα επάνω του κόκκινα  ζαχαρωτά.



Το κηροπήγιο είναι πολύ εντυπωσιακό, να το φτιάξετε!
Ειδικά το βράδυ με τα κεράκια να ανάβουν στο εσωτερικό του!


Καλή επιτυχία!!











Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Ο κόσμος του τσαγιού

Άρχισε πάλι να πονάει ο λαιμός μου κι όταν συμβαίνει αυτό, το γυρίζω στο τσαγάκι.
Από παιδί θυμάμαι, πίναμε ατελείωτες ποσότητες στο σπίτι, παρέα με τυρί και παξιμάδι. Αγαπημένη γεύση.


Έτσι και τώρα. Σχεδόν καθημερινά με τον Ανδρέα έχουμε βραδιά τσαγιού, άλλωστε με τον Κρητικό στο σπίτι, τα τυριά και τα παξιμάδια δεν λείπουν ποτέ!
Η γεύση που ξεχωρίζω είναι αυτή της μέντας, το άρωμα υπέροχο!


Αυτές τις μέρες όμως ξαναθυμήθηκα όλα αυτά τα Χριστουγεννιάτικα που έχω στο ντουλάπι. Αρωματικά, φρουτώδη, με κανέλα και καβουρντισμένα αμύγδαλα... πήραν πρώτη θέση στην κουζίνα μου. Τρελαίνομαι να τα ανακατεύω και να ανακαλύπτω νέες γεύσεις! Δυτικές γεύσεις θα μου πείτε! Είναι όμως κι αυτός ένας τρόπος να μοσχοβολήσει το σπίτι Χριστούγεννα!

Τα τελευταία χρόνια  αγαπημένο μου τσάι είναι ένα απόλυτα ελληνικό και φτιαγμένο από τα χεράκια της πεθεράς μου. Ένα μείγμα από φασκόμηλο, έρωτα, μαύρο τσάι, ματζουράνα, θρίμπα, κομματάκια γαρύφαλλου και κανέλας και διάφορα άλλα μυρωδικά του βουνού!
Δεν φαντάζεστε... Απίθανη γεύση και άρωμα! Αξεπέραστο - για εμένα τουλάχιστον. Και πάντα με μέλι!


Επίσης μου αρέσουν όλα τα εργαλεία του τσαγιού! Τα κουτάκια, οι κανάτες, τα ιδιαίτερα φλυτζάνια, οι τσαγιέρες, τα στραγγιστήρια, όλου του τύπου οι ζάχαρες και τα μέλια... Σκέτη τρέλα! Χάνομαι μέσα στον κόσμο του τσαγιού...

Ένα ωραίο τσάι μέσα σε ένα όμορφο κουτί αποτελεί ξεχωριστή ιδέα δώρου! Γιατί να περιοριζόμαστε μόνο σε γλυκά, λουλούδια ή σοκολατάκια;


Τσάι κανείς;












Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286