Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Ένας μήνας και κάτι...

Αυτή η ανάρτηση άργησε πολύ... Λίγο το Πάσχα, λίγο η Πρωτομαγιά, λίγο οι ανοιξιάτικες δουλειές, μα και κάτι θέματα που προέκυψαν και μας έβγαλαν εκτός προγράμματος, αυτά και άλλα στάθηκαν αιτία να χαθώ για περίπου ένα μήνα (και βάλε) από το blogging.
Έτσι δεν κατάφερα ποτέ να μοιραστώ μαζί σας πασχαλινές εικόνες από το στολισμένο σπίτι. Ούτε και από όλα όσα ετοίμασα, ώστε να ευχαριστήσω τους φίλους μας. Ούτε καν από το σύντομο ταξίδι μας.

Ήθελα ας πούμε να σας δείξω τις μαρμελάδες που ετοίμασα με μεράκι για τους αγαπημένους μας φίλους και συγγενείς. Πάντα χαίρομαι όταν φτάνει η εποχή της φράουλας και τα βάζα γεμίζουν με μυρωδάτη, σπιτική μαρμελάδα. Συνήθως παντρεύω τις φράουλες με λίγα βατόμουρα και προσθέτω σπόρους φρέσκιας βανίλιας για περισσότερο άρωμα. Την αγαπάμε πολύ!


Κι όταν είναι έτοιμη, τα βάζα γεμίζουν και ντύνονται όμορφα, με ύφασμα, κορδέλες κι ετικέτες.


Λίγα καλούδια από την κουζίνα μας, τυλίχτηκαν και μοιράστηκαν σε τρία κουτιά, προορισμένα για φίλους, μα ούτε κι αυτά μπόρεσα να σας τα δείξω εγκαίρως.


Και τελικά ούτε για το ταξίδι μας σας μίλησα. Ένα ταξίδι αστραπή στη Θεσσαλονίκη, ώστε να περάσουμε το Πάσχα με την αδερφή μου και την οικογένειά της. Εκεί στο μαγικό κήπο, γύρω από τα καλοστολισμένα τραπέζια, όπως μόνο εκείνη ξέρει να τα ετοιμάζει. Υπέροχα, με έναν τρόπο απλοϊκό!


Κι έπειτα, καθώς επιστρέφαμε πια Αθήνα, κάναμε μια σύντομη στάση σε έναν άλλο μαγικό κήπο, που σε μια γωνιά του είδα να φύονται μιγκέ. Αυτές οι μικροσκοπικές λευκές καμπανούλες είναι νομίζω από τα πιο όμορφα ανθάκια που υπάρχουν. 


Στρέφοντας το βλέμμα μου λίγο πιο ψηλά, αντίκρισα το δεντράκι με τις χιονόμπαλες. "Άγουρες" ακόμη, πράσινες μα όμορφες έτσι κι αλλιώς.


Αυτός λοιπόν ο κήπος με γοήτευσε πολύ, μαγικός... σχεδόν παραμυθένιος, μα γι αυτόν θα σας αποκαλύψω περισσότερα άλλη στιγμή.


Για την ώρα θα σας αφήσω εδώ με ευχές για καλή εβδομάδα και με την υπόσχεση να επιστρέψω σύντομα με περισσότερα νέα, εικόνες, κατασκευές.

Καλημέρα φίλοι αγαπημένοι!


Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Ένα πάρτι στην εξοχή

Λίγο πριν την εκπνοή του Μάρτη, φτάνει εκείνη η τελευταία εβδομάδα όπου πρέπει να οργανώσουμε το πάρτι για τα γενέθλια των αγοριών. Φέτος η κούραση περίσσευε και η αλήθεια είναι ότι δεν είχα κουράγιο για πολλά. Από την άλλη δεν μου πέρασε καν από το μυαλό να μην τους οργανώσουμε μια γιορτούλα, έστω και μικρή ή σε στενό κύκλο. Μέχρι που ο Ανδρέας πέταξε την ιδέα για το ΟΑΚΑ.

Το Ολυμπιακό στάδιο για εμάς είναι ένας αγαπημένος χώρος, όπου τα παιδιά μπορούν να βγάλουν όλη τους την ενέργεια παίζοντας και τρέχοντας. Στην αρχή η ιδέα δε μ' ενθουσίασε, μετά όμως το σκέφτηκα καλύτερα. Άλλωστε είχαμε δει κι άλλους να οργανώνουν μεγάλες μαζώξεις στο δημόσιο πάρκο του σταδίου. 

Τελικά η απόφαση πάρθηκε και μία βδομάδα πριν το πάρτι πήγαμε ξανά στο χώρο να δούμε πού ακριβώς θα μπορούσαμε να στήσουμε τα πράγματά μας. Τα παιδιά ήταν ενθουσιασμένα! Όχι όχι... ήταν ξετρελαμένα, αυτός είναι ο κατάλληλος χαρακτηρισμός! Μετρούσαν μέρες, ώρες, δευτερόλεπτα. 

Στους φίλους στείλαμε μια πρόσκληση με το σημείο συνάντησης και οι οδηγίες ήταν σαφείς: φέρτε μαζί σας μπάλες, πατίνια, rollers, ποδήλατα, skate board, ό,τι έχετε, ό,τι θέλετε κι ελάτε να παίξουμε. Το μόνο που μας απασχολούσε ήταν ο καιρός, αλλά και πάλι είχαμε σκεφτεί ότι μόνο σε περίπτωση βροχής, θα το αναβάλαμε για την επόμενη ημέρα. 

Την ημέρα του πάρτι ξυπνήσαμε και αντικρίσαμε έναν ήλιο λαμπερό. Φυσούσε λίγο, αλλά σημασία είχε ότι δεν έβρεχε. Ετοιμάσαμε ελάχιστα πράγματα, λίγα τοστ, ατομική μακαρονοσαλάτα σε πλαστικά ποτήρια και τα γλυκά. Αγοράσαμε μπουρεκάκια, πίτσα, νερά και τα ποτά. Τα φορτώσαμε όλα στο αμάξι μαζί με τα rollers και τα ποδήλατα φυσικά. 

Ο κόσμος εκείνη την ώρα ήταν ελάχιστος στον περιβάλλοντα χώρο, οπότε διαλέξαμε ένα δέντρο με καλή σκιά και αρχίσαμε το στήσιμο. Τη μία τούρτα τη βάλαμε στο ψυγείο που είχε το μικρό καφέ του σταθμού, αφού πρώτα συνεννοηθήκαμε με τον υπεύθυνο. Από το καφέ παραγγείλαμε και όλους τους καφέδες για τους γονείς.

Ο αέρας ωστόσο μου χάλασε τα σχέδια, αφού δεν μπόρεσα να κρεμάσω στο δέντρο τα κυπελλάκια που είχα ετοιμάσει για τα παιδιά. Ήταν το δώρο που θα έπαιρναν φεύγοντας, οπότε κρέμασα λίγα μπαλόνια που είχα μαζί μου. Όταν ο αέρας κόπασε, κατάφερα να κρεμάσω και λίγα κυπελλάκια, έτσι για ομορφιά.


Τα σνακ τα τοποθετήσαμε στο τοιχάκι γύρω από το δέντρο, μαζί με την τούρτα του Φαίδωνα, που στην πραγματικότητα ήταν ένα Brownies.  Αποφάσισα να φτιάξω κάτι, το οποίο αντέχει εκτός ψυγείου κι έτσι το Brownies του Πετρετζίκη ήταν μια πολύ καλή και νόστιμη λύση


Τα αναψυκτικά και τα ποτά για τους γονείς, μπήκαν σε πλαστικούς κουβάδες με πάγο, τους οποίους δανειστήκαμε από φίλους.


Κι έπειτα οι φίλοι άρχισαν να καταφθάνουν φορτωμένοι με δώρα, παιχνίδια και οτιδήποτε είχε ρόδες. Οι μπάλες βγήκαν από τις σακούλες, τα rollers από τις τσάντες και το παιχνίδι ξεκίνησε. Δεν χρειάστηκε να κάνουμε τίποτα. Τα παιδιά έχουν τον τρόπο να συνεννοούνται και να περνούν καλά. Το μόνο που χρειάζονται είναι απλωσιά και φίλοι.  Εμείς είχαμε μόνο το νου μας να φορούν προστατευτικά και να μην απομακρύνονται πολύ. Αλλά κι αυτά που ήταν με ποδήλατα έκαναν τη βόλτα τους και επέστρεφαν στη βάση μας. Ένιωθαν τεράστια ελευθερία , έβλεπα στα μάτια τους τη χαρά της ανεξαρτησίας.  Έκαναν ένα διάλειμμα για νερό κι ένα κομμάτι πίτσα και γύριζαν βιαστικά στους φίλους τους, από φόβο μήπως χάσουν κάποιο πολύτιμο δευτερόλεπτο παιχνιδιού.



Μόνο όταν έφτασε η στιγμή για το σβήσιμο των κεριών, μαζεύτηκαν όλα γύρω από τις τούρτες. Βέβαια με το αεράκι ήταν αδύνατο να ανάψουμε όλα τα κεριά, αλλά καθόλου δεν μας πείραξε. Τραγουδήσαμε ξανά και ξανά στα αγόρια και τα παιδιά τους ευχήθηκαν φωνάζοντας και γελώντας με τα χέρια ανασηκωμένα. Είχαν το νου στους να επιστρέψουν στο παιχνίδι, άλλωστε αν παρατηρήσετε τη φωτογραφία, θα διαπιστώσετε ότι τα περισσότερα φορούν rollers.


Όσο για την τούρτα του Ορφέα, ήταν δικής μου εμπνεύσεως, φτιαγμένη με φράουλες και μασκαρπόνε. Αυτή χρειάστηκε ψυγείο, αλλά όπως προανέφερα, μας εξυπηρέτησε το καφέ του σταθμού. Γενικά οι τούρτες ήταν απλές, δίχως πολλούς στολισμούς, λόγω της περίστασης. Είχα προειδοποιήσει τα αγόρια γι αυτό και δεν τους πείραξε καθόλου. Πάντως είναι καλό σημάδι ότι και τα δύο γλυκά φαγώθηκαν και δεν πρόλαβα να τα δοκιμάσω χοχο.

Κι έπειτα έπιασαν την μπάλα οι μπαμπάδες, που αποφάσισαν να παίξουν ποδόσφαιρο με τα παιδιά. Μπαμπάδες εναντίον παιδιών, δηλαδή πιο παιδιά κι απ' τα παιδιά! Δεν ξέρω ποιος κέρδισε τελικά, ξέρω μόνο ότι τα παιδιά αποδείχτηκαν απίστευτοι παίκτες και ξεθέωσαν τους μπαμπάδες τους. Το διασκέδασαν, το χάρηκαν όλοι! Κάποια στιγμή μάλιστα έπιασα τους μπαμπάδες να μαλώνουν με τα παιδιά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού και με έκπληξη τους ρώτησα "καλά με τα παιδιά μαλώνετε έτσι;" για να πάρω την απάντηση "ναι, ναι ξέρεις τι μας κάνουν;;"! Δεν περιγράφω άλλο...  



Όταν ο ήλιος άρχισε να πέφτει και ο καιρός να κρυώνει, αρχίσαμε πια να τα μαζεύουμε, παρέα με τους φίλους που έμειναν μαζί μας ως το τέλος. Είχαμε φροντίσει να πάρουμε μαζί μας μεγάλες σακούλες σκουπιδιών κι έτσι δεν αφήσαμε τίποτα πίσω μας. Τα μπαλόνια και τα δωράκια μοιράστηκαν στα παιδιά και ό,τι άλλο είχε περισσέψει κουβαλήθηκε μέχρι το αμάξι.

Ήταν μια υπέροχη ημέρα και με διαφορά το καλύτερο πάρτι που ετοιμάσαμε για τα παιδιά. Για εμένα ήταν και το λιγότερο αγχωτικό, μιας και χρειάστηκε να ετοιμάσω ελάχιστα πράγματα από το σπίτι. Επιστρέψαμε σπίτι και ήταν κατακόκκινοι, ιδρωμένοι, βρώμικοι με ρούχα σκισμένα, αλλά ευτυχισμένοι και χορτασμένοι από φίλους, παιχνίδι κι αγάπη.


Ευχαριστούμε όλους τους φίλους για τη βοήθεια, τη φροντίδα και την παρουσία τους κι ακόμη περισσότερο τους ευχαριστούμε που συμμετείχαν με τον τρόπο τους σε όλο αυτό το σκηνικό, κουβαλώντας τον εξοπλισμό που τους ζητήθηκε, ώστε να διασκεδάσουν τα παιδιά.

Όσο για όλους εσάς που διαβάσατε την προηγούμενη ανάρτηση, πόσα ευχαριστώ είναι άραγε αρκετά; Με κατακλύσατε με μηνύματα και σχόλια και likes και σας ευχαριστώ αγαπημένοι μου όλους για όλα! Για κάθε υπέροχη και ξεχωριστή ευχή σας ευχαριστώ και ανταποδίδω! Να είστε πάντα καλά και να χαίρεστε τις οικογένειές σας!

Καλημέρα φίλοι αγαπημένοι! 


Litsa


 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Μέρα χαράς!

Σήμερα είναι η τελευταία μέρα του Μάρτη και αυτή είναι η τελευταία από τις 10 αναρτήσεις, τις οποίες είχα δεσμευτεί να δημοσιεύσω μέσα στο μήνα. Η τελευταία ανάρτηση δε θα μπορούσε να είναι πιο γιορτινή, αφού σήμερα το σπίτι μας γιορτάζει! Γιορτάζουμε τα γενέθλια των αγοριών, που μεγάλωσαν κατά έναν χρόνο ακόμη και δε θέλω να σκέφτομαι πώς πέρασαν τα χρόνια!

Από βραδύς φούσκωσα μπαλόνια και γέμισα με αυτά το δωμάτιό τους, τακτική που έχω υιοθετήσει από την Άσπα και τους κάνει πραγματικά χαρούμενους όταν ξυπνούν το πρωί.


Ετοίμασα τα σχολικά τους κεράσματα και μάλιστα με βοήθησαν να τα τυλίξουμε μέσα σε σακουλάκια με marshmallows και smarties. Ο ένας κέρασε muffins, ο άλλος μπισκότα και κατά τ' άλλα και οι δύο χαρούμενοι φορτώθηκαν τσάντες, τσαντάκια και κίνησαν για το σχολείο.


Κι αφού πέρασαν την εξώπορτα και έφυγαν για το σχολείο, έπιασα αμέσως δουλειά και στόλισα το σαλόνι με σημαιάκια, έτσι ώστε να βρουν το σπίτι γιορτινό όταν επιστρέψουν.
Η σημερινή ημέρα είναι δική τους! Αφιερωμένη στους δύο μικρούς μας ανθρώπους! Η κουζίνα θα μυρίσει με το αγαπημένο τους φαγητό κι ένα μικρό γλυκάκι με ένα κερί θα περιμένει τον καθένα.


Όπως καταλαβαίνετε, η σημερινή Παρασκευή είναι δίχως αμφιβολία Χαρασκευή!

Καλημέρα φίλοι αγαπημένοι! 
Καλό Σαβ/κο!


Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Κάτι από Άνοιξη

Η αλήθεια είναι ότι φέτος αν και ανυπομονούσα να μπει η άνοιξη, δεν είχα ωστόσο καθόλου όρεξη αλλά και κουράγιο να αλλάξω διακόσμηση. Η νέα εποχή με βρήκε κουρασμένη και φορτωμένη με ένα σωρό υποχρεώσεις, οι οποίες μου άφηναν ελάχιστο ελεύθερο χρόνο. Τον εκμεταλλευόμουν λοιπόν τελείως διαφορετικά και όχι διακοσμώντας το σπίτι.

Πριν λίγες ημέρες όμως έπεισα τον εαυτό μου να κάνει λίγες αλλαγές, γιατί δεν άντεχα να βλέπω άλλο ελάφια και κουκουνάρια. Κι επειδή τρώγοντας έρχεται η όρεξη, έτσι κι εγώ, μόλις έβγαλα τα ανοιξιάτικα, έκανα κέφι για ανανέωση.

Το πρώτο που άλλαξε ήταν το ξύλο που κρέμεται σε έναν από τους τοίχους του σαλονιού. 



Το στόλισα με τα χάρτινα λουλούδια που είχα φτιάξει πέρυσι για το στεφάνι της κουζίνας. Ένα απλό ξύλο είναι κι όμως καταφέρνει να μεταμορφώσει μια ολόλευκη επιφάνεια.


Επιτέλους τα μουντά χρώματα έκαναν χώρο για να πάρουν τη θέση τους τα πιο έντονα και ζωηρά. Φέτος παρατήρησα ότι έχω μια αδυναμία στο κίτρινο. Είναι τόσο φωτεινό!


Αγαπημένη μου γωνιά είναι εκείνη με τις πολύχρωμες κάρτες. Αγαπώ την αντίθεση του λευκού με όλες αυτές τις χρωματικές λεπτομέρειες στις κάρτες. Στη γωνιά προστέθηκε και ένα κλαδί με κεραμικά κρεμαστά λουλούδια.


Και φυσικά τα φρέσκα λουλούδια... Ένα μικρό μπουκέτο δε λείπει ποτέ από το τραπέζι. 
Θυμάμαι όταν βγαίναμε βόλτα με την μαμά μου στο αγαπημένο μας εμπορικό κέντρο, πάντα τη στιγμή που φεύγαμε κάναμε μία στάση στο κατάστημα με τα λουλούδια. Απορούσα τότε - ως κλασική 15χρονη - πώς έβρισκε τόση χαρά σε ένα μπουκέτο με λουλούδια ή σε ένα μικρό φυτό. Τώρα την κατανοώ απόλυτα εκείνη την ανάγκη της. Απόλυτα!


Τα άνθη με γεμίζουν χαρά και ευφορία. Μου ανεβάζουν τη διάθεση και χαίρομαι να τα παρατηρώ στο βάζο. Θα ήθελα πολύ να έχω κήπο και να περιποιούμαι τα φυτά μου μα δεν έχω, οπότε περιορίζομαι στο να χαίρομαι τα λιγοστά φυτά στο μπαλκόνι μας και τα λουλούδια στα βάζα.

Έτσι και το ξύλινο κουτί που μου έφερε πέρυσι ο Ανδρέας, στολίστηκε και φέτος με φρέσκα λουλούδια.


Όσο για το μικρό τραπέζι στο σαλόνι, κατάφερα να το κρατήσω στολισμένο. Στην επιφάνεια του τραπεζιού αυτού συνήθως επικρατεί χάος. Κάθε πρωί το αδειάζω από περιττά αντικείμενα, το χαίρομαι για ένα δίωρο και μέχρι το βράδυ είναι πάλι γεμάτο με ό,τι περνάει από το μυαλό σας! Μέσα σ' όλα όμως, καταφέρνει να στέκεται όρθιο κι ένα ροζ κερί. 


Πριν το τέλος αυτής της ανάρτησης, θέλω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για την ανταπόκρισή σας στην προηγούμενη ανάρτηση και για τα υπέροχα μηνύματα και σχόλια που έλαβα σχετικά με το νέο μου ξεκίνημα! Είστε καταπληκτικοί! Με συγκινήσατε ειλικρινά και με γεμίσατε χαρά. Θα σας ευχαριστώ ξανά και ξανά, θα παίρνω δύναμη για τη συνέχεια και φυσικά θα σας ενημερώνω για κάθε νέα δημιουργία.

Καλημέρα φίλοι αγαπημένοι! 

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook