Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2018

Κολοκυθοψωμάκια σε σχήμα κολοκύθας

Λοιπόν τη συγκεκριμένη ανάρτηση ήθελα να την ανεβάσω την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά ως συνήθως βγήκα εκτός προγράμματος, μιας και όλα τα "γύρω-γύρω" που προκύπτουν, είναι απρόβλεπτα. Ας είναι... Αν σκεφτεί κανείς ότι τη συνταγή την είχα βάλει στο μάτι από πέρυσι και κατάφερα να τη δοκιμάσω μετά από έναν ολόκληρο χρόνο, οι δύο εβδομάδες που καθυστέρησα να τη μοιραστώ μαζί σας, είναι νομίζω μια χαρά... Χοχο

Όταν ανέβασα στο instagram τη φωτογραφία με τα κολοκυθοψωμάκια που έφτιαξα προ ημερών, μου ζητήθηκε από πολλές φίλες η συνταγή και η αλήθεια είναι, ότι αξίζει να τα δοκιμάσετε! Είναι αφράτα, είναι νόστιμα, έχουν υπέροχο χρώμα και το καλύτερο είναι, ότι έχουν το σχήμα της κολοκύθας.


Φυσικά η συνταγή δεν είναι δική μου, υπάρχουν πολύ καλές και καλοί food bloggers εκεί έξω, οπότε εγώ περιορίζομαι στο να διακοσμώ το σπίτι ή να δημιουργώ διάφορα αντικείμενα και όχι να κατεβάζω από το μυαλό μου νέες συνταγές. Έτσι λοιπόν, τα συγκεκριμένα ψωμάκια τα ξετρύπωσα από εδώ, όπου θα βρείτε την αρχική συνταγή. Κι επειδή είναι γραμμένη σε άπταιστα γερμανικά, θα την μεταφέρω εδώ στα ελληνικά (με κάποιες μικροαλλαγές που έκανα), ώστε να δοκιμάσετε κι εσείς αυτά τα μικρά έργα τέχνης!

Υλικά για περίπου 8 ψωμάκια:
60 ml χλιαρό νερό
1 1/2 κουταλάκι του γλυκού ξηρή μαγιά
1 κουτάλι σούπας μέλι
220 γρ πουρέ κολοκύθας (βλέπε τη συνταγή του παρακάτω)*
450 - 500 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις (εγώ χρειάστηκα 450 γρ) 
1 κουταλάκι γλυκού αλάτι
κολοκυθόσπορους για να τους χρησιμοποιήσετε αργότερα ως κοτσάνι
Επιπλέον θα χρειαστείτε ειδικό σχοινί ψησίματος

Εκτέλεση:
Σε ένα μεγάλο μπολ ρίχνουμε το χλιαρό νερό, με τη μαγιά και το μέλι. Τα ανακατεύουμε ελαφρώς με το χέρι να ενωθούν και αφήνουμε το μπολ στην άκρη για δέκα λεπτά. 
Έπειτα προσθέτουμε τον πουρέ και ανακατεύουμε ξανά. 
Ρίχνουμε το αλεύρι και το αλάτι και τα αναμειγνύουμε όλα με το χέρι. Ζυμώνουμε το ζυμάρι που θα δημιουργηθεί για ένα δεκάλεπτο στο χέρι (ή πέντε λεπτά στην κουζινομηχανή με τον ειδικό γάντζο). Αν το ζυμάρι κολλάει στα χέρια, προσθέτουμε λίγο αλεύρι (δεν το παρακάνουμε όμως ε;). Αφήνουμε για 90 λεπτά το ζυμάρι να ξεκουραστεί και να φουσκώσει σε καπακωμένο μπολ και σε ζεστό περιβάλλον.
Ξαναζυμώνουμε το ζυμάρι σε αλευρωμένη επιφάνεια και το χωρίζουμε σε οχτώ ίσα μέρη. Πλάθουμε το κάθε κομμάτι σε μπάλα. 
Κόβουμε 8 κομμάτια των 50 εκατοστών από το σχοινάκι και με αυτά τυλίγουμε το κάθε μπαλάκι. Δένουμε τις δύο άκρες του σχοινιού στο πάνω μέρος της μπάλας. Προσοχή, το σχοινάκι δεν πρέπει να κόψει το ζυμάρι καθώς το τυλίγουμε. 


Πατάμε ελαφρώς την κάθε μπάλα στο πάνω μέρος.
Τοποθετούμε τα ζυμαράκια επάνω στο αντικολλητικό χαρτί, με το οποίο έχουμε καλύψει το ταψί. Τα σκεπάζουμε με μεμβράνη ή με μια καθαρή πετσέτα και αφήνουμε για άλλα 30 λεπτά να ξεκουραστούν και να φουσκώσουν ελαφρώς.


Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170 βαθμούς (αντιστάσεις) και ψήνουμε τα ψωμάκια για 15-20 λεπτά. Θέλουμε να αποκτήσουν ένα όμορφο χρώμα, αλλά όχι να παραψηθούν και να σκουρύνουν πολύ.
Μόλις κρυώσουν αφαιρούμε τα σχοινάκια προσεκτικά. Όχι όσο είναι ζεστά τα ψωμάκια, γιατί χαλάνε.
Προαιρετικά στολίζουμε τα ψωμάκια με τους κολοκυθόσπορους.

[*Για τον πουρέ:
1 κιλό γλυκιά κολοκύθα
ελάχιστο αλάτι (στην μύτη του μαχαιριού)
3 κουταλιές σούπας βούτυρο
100 - 150 ml κρέμα γάλακτος

Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε την κολοκύθα από τη φλούδα και τους σπόρους και την κόβουμε σε κομμάτια. Την βράζουμε σε λίγο αλατόνερο για περίπου 25 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει. Αποσύρουμε από τη φωτιά, αδειάζουμε το νερό, προσθέτουμε το βούτυρο και την κρέμα γάλακτος και με το ραβδομπλέντερ αλέθουμε την κολοκύθα σε πουρέ. 

(Από τον πουρέ θα χρειαστούμε 220 γρ για τα ψωμάκια. Τον υπόλοιπο μπορείτε να τον απολαύσετε ως συνοδευτικό στο φαγητό σας ή για γέμιση σε πίτες. Αν όμως δεν σας είναι χρήσιμος, ετοιμάστε απλά τη μισή δόση).]



Μπορεί η όλη διαδικασία να μοιάζει πολύπλοκη, αλλά πιστέψτε που σας λέω, είναι πραγματικά απλή. Και σας το λέω εγώ, που δεν συμπαθώ τη μαγιά και σπάνια καταπιάνομαι μαζί της. Εκτός αυτού είναι και διασκεδαστικό το όλο εγχείρημα, με τα ζυμαράκια να τυλίγονται με σχοινάκι και να μετατρέπονται σε μικρές κολοκύθες!


Επίσης έχετε υπόψιν, ότι τα ψωμάκια δεν είναι γλυκά λόγω της κολοκύθας, αλλά έχουν μια πολύ ισορροπημένη γεύση. Είναι πολύ αφράτα και όσο είναι ελαφρώς ζεστά τρώγονται δύο-δύο. Καταλαβαίνετε...


Τώρα που το Σαββατοκύριακο πλησιάζει και οι κολοκύθες υπάρχουν σε αφθονία, αξίζει να τα φτιάξετε και να τα απολαύσετε με το πρωινό ή το μεσημεριανό σας γεύμα. Κι αν μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα έχετε καλεσμένους, θα τους εντυπωσιάσετε σίγουρα με τα κολοκυθοψωμάκια σας!
Καλή επιτυχία φίλοι αγαπημένοι! 

Καλημέρα


Litsa

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2018

Λίγο από φθινόπωρο

Τις τελευταίες ημέρες ο καιρός είναι απόλυτα φθινοπωρινός. Στο σπίτι βέβαια η κατάσταση είναι κάπου στη μέση, μιας και η διακόσμηση είμαι μεν φθινοπωρινή, αλλά τα καλύμματα, τα μαξιλάρια και όλα τα λοιπά είναι ακόμη καλοκαιρινά και τα χαλιά δεν έχουν στρωθεί.


Όμως το φθινόπωρο επανερχόμαστε όλοι στη ρουτίνα μας και η καλοκαιρινή χαλαρότητα αρχίζει να φθίνει. Οι ώρες που περνάμε πια στο σπίτι αυξάνονται πάλι, οπότε νιώθω την ανάγκη να βάλω γύρω μου μια τάξη.  
Εννοείται ότι είναι η εποχή της γενικής καθαριότητας (πφφφ) και το μόνο που την κάνει πιο ευχάριστη είναι ότι παράλληλα στολίζω τους χώρους με τα ζεστά χρώματα της εποχής. Τα ζωηρά ανοιξιάτικα χρώματα και τα κοχύλια αποθηκεύτηκαν πάλι στα ντουλάπια και τη θέση τους πήραν τα χρυσοκίτρινα, καφετιά, πορτοκαλί και κοκκινωπά διακοσμητικά αντικείμενα.

Τίποτα δεν περνάει απαρατήρητο στους δρόμους και τα σοκάκια. Παρατηρώ γύρω μου τα δέντρα, τα φυτά που κιτρινίζουν, τα ξερά κλαδιά, τα κυκλάμινα που ξεφυτρώνουν, χαζεύω τα πεσμένα φύλλα, κουκουνάρια, κάστανα και δεν υπάρχει περίπτωση να επιστρέψω σπίτι δίχως να κουβαλήσω κάτι μαζί μου.


Πριν μέρες βγήκαμε με τον Φαίδωνα μια βόλτα και μαζέψαμε κουκουνάρια και πεσμένα κλαδιά. Επιστρέψαμε σπίτι μόνο όταν το καλάθι μας είχε σχεδόν γεμίσει με μικρούς θησαυρούς. Με τα όσα μαζέψαμε έφτιαξα ένα μικρό στεφάνι. Κόλλησα τα κουκουνάρια με θερμοκόλλα γύρω από ένα παλιό, ξύλινο στεφάνι.


Το στεφάνι που προέκυψε είναι πολύ απλό και βρήκε επιτέλους τη θέση του πάνω από το τζάκι, εκεί που μέχρι πρότινος κρέμονταν το ανοιξιάτικο στεφάνι με τα ροζ ανθάκια.


Τα πρώτα λαμπιόνια άρχισαν δειλά-δειλά να ανάβουν και να ζεσταίνουν το χώρο με τον όμορφο φωτισμό τους, ενώ τα κεριά άρχισαν να αυξάνονται.


Δεν υπάρχει περίπτωση να καθίσω στην τραπεζαρία για δουλειά και να μην ανάψω έστω και ένα κεράκι. Όταν ζωγραφίζω, όταν ετοιμάζω αναρτήσεις, όταν οργανώνω την εβδομάδα μου, σε ό,τι κι αν κάνω, τα κεριά με συντροφεύουν. Τα κεριά και ένα ξεχασμένο ακουστικό στο αυτί μου. Με το ένα αυτί ακούω μουσική και με το άλλο τα παιδιά και τις απορίες τους. Έτσι κυλάει η καθημερινότητα...


Κι αν βρεθείτε σε ένα μεγάλο πάρκο ή αν είστε τυχεροί και κάνετε την κυριακάτικη βόλτα σας στο δάσος, μην προσπεράσετε τα πεσμένα φύλλα ή τους καρπούς των δέντρων. Μπορούν πολύ εύκολα να στολίσουν όμορφα έναν δίσκο με κεριά.


Έφτασε λοιπόν η εποχή των μήλων, των αχλαδιών και της κολοκύθας και γέμισαν τα προφίλ στα social media με μηλόπιτες, τάρτες αχλαδιού και κολοκυθόπιτες. Τώρα που το σκέφτομαι, υπάρχει λίγη κομμένη κολοκύθα στο ψυγείο μου, που μάλλον θα μαγειρευτεί σε μια "βελούδινη" κολοκυθόσουπα. Πάω στις κουτάλες μου...

Καλημέρα σε όλους εκεί έξω!

Litsa

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

Τσουρεκάκια δίχως μαγιά

Τζα! 
Τι που είμαι; Εδώ, εδώ ντε! Έχω να ανεβάσω ανάρτηση τέσσερις μήνες και 27 ημέρες, αλλά ποιος μετράει;

Το φετινό καλοκαίρι ήταν μεγάλο και ξέγνοιαστο και η αλήθεια είναι ότι στο διαδίκτυο έμπαινα μόνο για ν' ανεβάσω φωτογραφίες στο instagram. Έκοψα κάθε επαφή σχεδόν με το blog και το facebook, ενώ η επιστροφή στην Αθήνα ήταν φορτωμένη με τις προ- και μετασχολικές διαδικασίες και υποχρεώσεις. Μ' αυτά και μ' αυτά ο χρόνος για blogging ήταν ανύπαρκτος... Η ανάρτηση μιας φωτογραφίας όμως στο instagram, στάθηκε η αφορμή για τη σημερινή μου ανάρτηση και είμαι πολύ χαρούμενη γι αυτό. Πολύ! 

Την προηγούμενη Κυριακή λοιπόν, έφτιαξα τα αγαπημένα μου ψωμάκια με γλυκιά ζύμη, τα οποία έφτιαχνε η μαμά μου και θυμίζουν τσουρεκάκια. Τα δεκάδες μηνύματα και σχόλια που έλαβα από μαμάδες και φίλες στο instagram, με έβαλαν στη διαδικασία που βρίσκομαι αυτήν τη στιγμή κι έτσι μοιράζομαι μαζί σας την αγαπημένη μου συνταγή.
Τσουρεκάκια δίχως μαγιά τα έλεγε η μαμά μου και είναι η τέλεια λύση για σχολικό σνακ ή για συνοδευτικό του ζεστού σας ροφήματος.


Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.

Υλικά για περίπου 20 τεμάχια (2 φουρνιές):
3 μεγάλα αυγά (ή 4 μεσαίου μεγέθους)
1 φλιτζάνι ζάχαρη 
1 φλιτζάνι σπορέλαιο
250γρ στραγγιστό γιαούρτι
2 κάψουλες βανίλιας
2 φακελάκια baking powder
λίχο μαχλέπι σπασμένο ή σε μορφή σκόνης
μία κουταλιά σούπας τριμμένη φλούδα πορτοκαλιού (προαιρετικό)
800-900γρ αλέυρι για όλες τις χρήσεις (όσο χρειαστεί μέχρι να δέσει η ζύμη σας)

1 επιπλέον αυγό και λίγα αμύγδαλα φιλέ για την επιφάνεια των τσουρεκιών

Εκτέλεση:
Χτυπάμε καλά τα αυγά με τη ζάχαρη ν' αφρατέψουν και έπειτα προσθέτουμε το λάδι και το γιαούρτι.
Ανακατεύουμε σε μπολ όλες τις σκόνες και τις προσθέτουμε στο μείγμα με τα αυγά. Ζυμώνουμε με τα χέρια και ρίχνουμε (αν χρειάζεται) επιπλεόν αλεύρι, μέχρι να γίνει η ζύμη μας μαλακή, προσοχή όμως μην το παρακάνουμε και σφίξει πολύ η ζύμη!
Σχηματίζουμε μπαλάκια ίσου μεγέθους και τα τοποθετούμε σε ταψί (καλυμμένο με χαρτί ψησίματος). Τα πατάμε ελαφρώς από πάνω και αλείφουμε την επιφάνειά τους με το χτυπημένο αυγό. Πασπαλίζουμε με λίγα αμύγδαλα φιλέ.


Τοποθετούμε το ταψί σε προθερμασμένο φούρνο και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 20 λεπτά, μέχρι να πάρει όμορφο χρώμα η επιφάνειά τους.
(Αφού ψηθεί η πρώτη φουρνιά, βάζουμε στον φούρνο και το δεύτερο ταψί).


Εννοείται ότι ζεστά τρώγονται τρία τρία κι όπως καταλαβαίνετε... τους έχω μεγάλη αδυναμία. Εμείς τα προτιμάμε μαλακά και σχετικά νωπά στο εσωτερικό τους, οπότε δεν τα ψήνω για πολλή ώρα (αν και μέχρι να μάθω τον φούρνο και τη σωστή ποσότητα του αλευριού, είχα και κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες χοχο).
Φυσικά είναι απολαυστικά ακόμη κι όταν κρυώσουν, ενώ τα πρωινά ταιριάζουν τέλεια με την σπιτική μας μαρμελάδα! 
Όταν πια κρυώσουν, μην ξεχάσετε να τα αποθηκεύσετε σε ένα μεγάλο τάπερ με καπάκι ή σε σακούλα, για να μην ξεραθούν και "στεγνώσουν".


Τώρα που το Σαββατοκύριακο είναι μπροστά μας, ελπίζω να τα φτιάξετε κι εύχομαι ειλικρινά να σας πετύχουν και να τα απολαύσετε!! 

Όσο για εμένα... θα επανέλθω σύντομα! Ήταν να γίνει η αρχή και τώρα που επιτέλους τα κατάφερα, θα επανέλθω με εικόνες καλοκαιρινές, αλλά και φθινοπωρινές διακοσμήσεις!
Ως τότε να περνάτε όμορφα και να έχετε ένα υπέροχο Παρασκευοσαββατοκύριακο!

Μου λείψατε φίλοι αγαπημένοι ❤

Litsa

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

Πίνακας για donuts

Στο προηγούμενο post δεσμεύτηκα να σας γράψω αναλυτικά, πώς κατασκεύασα τον πίνακα των donuts στο πάρτι των αγοριών.


Η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο diy θα το χαρακτήριζα περισσότερο ως "πατέντα" και λιγότερο ως "κατασκευή" και θα καταλάβετε αμέσως τι εννοώ:
Λοιπόν, ψάχνοντας διάφορα διακοσμητικά για το "πάρτι των χρωμάτων" έπεσα επάνω στους πίνακες για τα donuts, που αφενός είναι εντυπωσιακοί, αφετέρου ήξερα καλά ότι κάτι τέτοιο θα ενθουσίαζε τα παιδιά. Ήταν όμως ήδη πολύ αργά για να παραγγείλω έναν μέσω διαδικτύου (δεν θα έφτανε εγκαίρως) και εκτός αυτού, κάποιοι μου φάνηκαν πολύ ακριβοί. Άρχισα να σκέφτομαι τρόπους για να τον κατασκευάσω μόνη μου, αλλά άλλοι ήταν πολυέξοδοι, άλλοι περίπλοκοι, μέχρι που... θυμήθηκα τον πάλιο μου πίνακα ανακοινώσεων! Παρατημένος και σκονισμένος στο γραφείο μου, δεν είχε πια καμία χρήση, οπότε ήταν η τέλεια λύση και άξιζε να κάνω μια προσπάθεια.

Έβγαλα και πέταξα τις εικόνες με τις οποίες τον είχα στολίσει πριν τρία χρόνια και αγόρασα ένα γαλάζιο χαρτόνι με πουά. Το έκοψα στις κατάλληλες διαστάσεις, ώστε να καλύψει την επιφάνεια του πίνακα και το στερέωσα με πινέζες. Οι πινέζες που έχω είναι διαφανείς και με μακριά "λαβή", οπότε μου φάνηκαν ιδανικές για να κρεμάσω εκεί τα donuts.


Αφού στερέωσα το χαρτόνι, έγραψα στο επάνω μέρος με μαρκαδόρο την λέξη "donuts" κι έπειτα μέτρησα ίσες διαστάσεις, ώστε να καρφώσω τις 12 πινέζες (όσα ήταν και τα γλυκά).


Τελικά το πείραμα πέτυχε, αν και ένας-δύο λουκουμάδες έπεσαν επάνω στο έπιπλο, γιατί οι πινέζες δεν ήταν αρκετά μακριές, ώστε να κρεμαστούν σωστά. Μικρό το κακό όμως, γιατί τους ξανακρέμασα και στο τέλος σταθεροποιήθηκαν μια χαρά. Ειδικά τα donuts με σοκολάτα ήταν πολύ σταθερά και φυσικά ήταν και η πρώτη επιλογή των παιδιών!


Τόσο απλή ήταν αυτή η κατασκευή και με εντυπωσιακό αποτέλεσμα, οπότε σας τη συνιστώ δίχως δεύτερη σκέψη! Κι αν έπρεπε να δώσω κάποια tips, αυτά θα ήταν τα εξής:
  • αν επιλέξετε κι εσείς πίνακα ανακοινώσεων, τότε καρφώστε κάτι πιο μακρύ από το οποίο θα κρεμαστούν οι λουκουμάδες π.χ. καρφάκια
  • μετρήστε ίσα τις αποστάσεις που θα έχουν τα donuts μεταξύ τους, για να είναι το αποτέλεσμα πιο συμμετρικό και όμορφο.
  • Η διχρωμία στους λουκουμάδες χαρίζει στον πίνακα και τον κάνει πιο εντυπωσιακό, ωστόσο τα donuts με γλάσο ή σοκολάτα (και όχι πασπαλισμένα με ζάχαρη) είναι πιο σταθερά! Επίσης ήταν και πιο αγαπητά στους μικρούς μας φίλους!
  • Προτίμησα να στήσω τον πίνακα επάνω σε ένα έπιπλο και τον ακούμπησα στον τοίχο, οπότε δεν χρειάστηκε να καρφώσω τον τοίχο για να τον κρεμάσω.


Όταν το πάρτι τελείωσε, αφαίρεσα το γαλάζιο χαρτόνι, το οποίο είχε λερωθεί από τους λουκουμάδες, αλλά ο πίνακας ήταν πεντακάθαρος! Ούτε γάτα, ούτε ζημιά λοιπόν, οπότε αν το τολμήσετε σας, εύχομαι καλή επιτυχία στις δημιουργίες σας και καλό ξεφάντωμα στα πάρτι σας! 

Καλημέρα σε όλους εκεί έξω!

Litsa

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

Το πάρτι των χρωμάτων

Λοιπόν τα πράγματα έχουν ως εξής: κάθε μέρα θέλω να ανεβάσω ανάρτηση και κάθε μέρα κάτι άλλο κλέβει λεπτά από τον ελεύθερο χρόνο μου, με αποτέλεσμα οι αναρτήσεις να αναβάλονται η μία μετά την άλλη. Χάζευα προχθές παλαιότερα posts του blog και με έπιασε μια τεράστια νοσταλγία για την εποχή εκείνη, που είχα την ευκαιρία να ετοιμάζω δύο και τρεις αναρτήσεις την εβδομάδα. Τώρα πια δεν καταφέρνω ούτε μία τον μήνα κι είναι φορές που νιώθω θλίψη και πίεση ταυτόχρονα. 
Καθώς παρατηρούσα τις φωτογραφίες που τράβηξα την τελευταία χρονιά, διαπίστωσα ότι δεν κατάφερα ποτέ να ανεβάσω 5-6 αναρτήσεις, που είχα σκοπό να μοιραστώ μαζί σας. Για τη βόλτα στο Νάυπλιο, την περσινή Πρωτομαγιά, για το φετινό Πάσχα, για τη βόλτα στα χιόνια, μια συνταγή... Αυτά είναι κάποια μόνο από τα posts που χάθηκαν κάπου μεταξύ των υποχρεώσεων και της κούρασης!

Εχθές έφτασε στα εισερχόμενα ένα e-mail από μια φίλη και αναγνώστρια, η οποία με "σκούντηξε" με τρόπο ευγενικό κι ήταν σαν να ξύπνησα. Συνειδητοποίησα ότι την αρχική σελίδα του blog στόλιζε ακόμη μια πασχαλινή φωτογραφία... "Ό,τι να 'ναι" σκέφτηκα και την άλλαξα αμέσως. Κι όχι μόνο την άλλαξα, αλλά κάθισα να γράψω τη σημερινή ανάρτηση. Επιτέλους! 

Έτσι λοιπόν θα μοιραστώ σήμερα μαζί σας εικόνες από το πάρτι των αγοριών. Λόγω των πασχαλινών διακοπών γιορτάσαμε τα γενέθλιά τους λίγο αργότερα. Ψάχναμε μέρα και χώρο, αλλά τελικά η καλύτερη λύση ήταν το σπίτι μας. Έτσι, ανήμερα Πρωτομαγιάς άρχισαν να καταφθάνουν οι πιο στενοί φίλοι, ώστε να γιορτάσουμε όλοι μαζί!

Ήταν η πρώτη φορά που τα ετοιμάσαμε όλα δίχως άγχος. Το φετινό τους πάρτι αποφασίσαμε να το ονομάσουμε "το πάρτι των χρωμάτων", οπότε από την προηγούμενη μέρα κρέμασα πολύχρωμες γιρλάντες και μπαλόνια στο σαλόνι.


Ευτυχώς (για μένα) τα αγόρια δεν ζητάνε ποτέ κάποιο συγκεκριμένο θέμα, οπότε έχω πάντα τη δυνατότητα στα πάρτι τους να κινηθώ ελεύθερα. Δεν ετοίμασα πολλά πράγματα, παρά μόνο τον πίνακα με τα donuts (για τον οποίο θα ακολουθήσει ξεχωριστή ανάρτηση) και τις τούρτες τους.


Οι δε τούρτες τους είναι αυτές που συνηθίζω να κάνω πάντα, αλλά με διαφορετικό στολισμό. Φέτος τστολίστηκαν με ζαχαρωτά (για τον Φαίδωνα) και ποπ κορν (για τον Ορφέα), μιας και τα αγαπούν και τα δύο πολύ. Απόλυτα σοκολατένια η μία, λευκή με μασκαρπόνε και φράουλες η άλλη.


Όλα τα υπόλοιπα που τοποθετήθηκαν στο τραπέζι ήταν γλυκά και αλμυρά σνακ, όλα αγοραστά. Είχαμε φροντίσει να ψήσουμε αργότερα λίγα κρεατικά, έτσι για να υποδεχτούμε τον νέο μήνα, οπότε το τραπέζι της υποδοχής είχε μόνο τα βασικά και γενικά... όλα αυτά που αγαπούν να καταβροχθίζουν τα παιδιά.


Το τραπέζι των ενηλίκων στήθηκε και στρώθηκε στο μπαλκόνι. Αρχικά για καφέ, σπιτική λεμονάδα και μπισκότα, ενώ οι μπριζόλες και τα σουβλάκια βγήκαν αργότερα, οπότε και ξεκίνησε ένα μικρό barbeque πάρτι και η ψησταριά πήρε φωτιά.


Το σπίτι γέμισε με κόσμο και χαρούμενες φωνές μέσα κι έξω. Γελούσαμε αταμάτητα (τρώγοντας πάντα...) και κάναμε σχέδια για το καλοκαίρι, ενώ τα παιδιά πήραν παραμάσχαλα τα νεροπίστολα και κατέβηκαν κάτω για μπουγέλο. Μουσκεύτηκαν μέχρι το κόκκαλο κι απλώσαμε όλα τα ρούχα στα κάγκελα του μπαλκόνιου μέχρι να στεγνώσουν. Σκέτη περιπέτεια!

Κι αφού ψήσαμε, φάγαμε, ήπιαμε και αράξαμε, νιώσαμε ένα μικρό κενό σε μια γωνίτσα του στομαχιού μας, οπότε καταλάβαμε πως ήταν ώρα για γλυκό και καφέ (ξανά). Τα παιδιά μαζεύτηκαν γύρω από τις τούρτες, όπου με τραγούδια και φωνές συνόδευσαν το γερό φύσημα των αγοριών!


Την παράσταση έκλεψαν τα πολύχρωμα κεριά στην τούρτα του Ορφέα, που οι φλόγες τους τρεμόπαιζαν χρωματιστές, ανάλογες με το αντίστοιχο χρώμα του κάθε κεριού.


Όσο για τα κεριά στην τούρτα του Φαίδωνα, ήταν πολύ πολύ σημαντικά, μιας και ο αριθμός είναι πια διψήφιος! Το αγόρι μας έγινε δέκα και ναι, είναι πολύ κλισέ, αλλά δεν κατάλαβα πότε πέρασαν τα χρόνια...


Το πάρτι των χρωμάτων ήταν χορταστικό και κράτησε από το πρωί μέχρι το βράδυ! Τα αγόρια μας ήταν ευτυχισμένα κι εμείς απόλυτα ευχαριστημένοι και χαρούμενοι που καταφέραμε να τους ικανοποιήσουμε. Όσο για την παρέα... ήταν άλλη μια υπέροχη αφορμή να βρεθούμε και να περάσουμε όμορφα, ενώ τώρα βάλαμε πλώρη για την επόμενη συνάντηση.


Σας ευχαριστώ όλους μα όλους για τις ευχές που στείλατε στα αγόρια μας! 
Σας ευχαριστώ που είστε ακόμη εδώ!
Ευχαριστώ τους φίλους που μοιράστηκαν μαζί μας τη χαρά μας!
Ευχαριστώ κι εσένα Πόλυ για το "σκούντημα"!

Σας φιλώ και σας εύχομαι μια υπέροχη Χαρασκευή!

Litsa

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

Χειροποίητες πασχαλινές λαμπάδες

Και έφτασε η εποχή όπου όλοι οι νονοί τρέχουν και δε φτάνουν ψάχνοντας για τα βαπτιστήρια τους τις πιο ξεχωριστές λαμπάδες και το πιο νόστιμο σοκολατένιο αυγό, μιας και για τα μικρά ή μεγάλα βαπτιστήρια μας θέλουμε πάντα το καλύτερο, το πιο ιδιαίτερο, το πιο ξεχωριστό. Κι επειδή είμαι κι εγώ νονά, βιώνω φυσικά την όλη διαδικασία. Είμαι όμως και δημιουργός, οπότε φέτος αποφάσισα να ετοιμάσω λίγες λαμπάδες για το Wood & Stone, τις οποίες θέλω να μοιραστώ μαζί σας. Ίσως κάποια από αυτές ανταποκρίνεται στη λαμπάδα που έχετε φανταστεί για το βαφτιστήρι σας, οπότε μπορεί και να γλιτώσετε το ψάξιμο...


Η πρώτη λαμπάδα που έφτιαξα λοιπόν, δεν θα μπορούσε να έχει άλλο θέμα από τον μονόκερο, μιας και είναι τόσο δημοφιλής τον τελευταίο χρόνο. Επάνω στον ξύλινο μονόκερο αναγράφεται το όνομα του παιδιού και το στολίδι μπορεί αργότερα να κρεμαστεί στο παιδικό δωμάτιο.


Για τα αγόρια επέλεξα ως θέμα το αερόστατο, επίσης φτιαγμένο από ξύλο και ζωγραφισμένο στο χέρι. Πάντα φτιαγμένα για να κρεμαστούν αργότερα στα παιδικά δωμάτια. Φυσικά τα αερόστατα θα μπορούσαν να ζωγραφιστούν και για κορίτσια σε πιο girly αποχρώσεις. 

Οι δε λαμπάδες είναι λευκές και στολισμένες με λίγες κορδέλες, έτσι ώστε να δίνεται έμφαση στα στολίδια τους.


Ένα κοινό θέμα (τόσο για αγόρια, όσο και για κορίτσια) είναι τα σύννεφα, τα οποία επέλεξα ως στολίδια για τις παρακάτω λαμπάδες. Τα κεριά είναι ροζ ή γαλάζια καλυμμένα με πουά ύφασμα, ενώ στα ξύλινα σύννεφα αναγράφονται και πάλι τα ονόματα των παιδιών.


 Επειδή όμως όλοι θέλουμε να κρατάμε μια όμορφη λαμπάδα, σκέφτηκα να ετοιμάσω και ένα σετ για ζευγάρια. Με ασπρόμαρες αποχρώσεις, σε πουά και ριγέ, με χρυσές και ασημένιες κορδέλες και με βασικό θέμα τα φτερά, ετοιμάσα τις παρακάτω λαμπάδες.


Είναι φτιαγμένες με μπεζ κεριά σε μικρό μέγεθος, με χρυσόσκονη η γυναικεία και ασημόσκονη η αντρική.


Όλες τις παραπάνω λαμπάδες θα τις βρείτε στο Wood & Stone by Lts (κλικ), μαζί με τις απαραίτητες πληροφορίες και λεπτομέρειες που μπορεί να σας ενδιαφέρουν.

Επίσης το Wood & Stone έχει πια δική του σελίδα στο instagram, η οποία ενημερώνεται συνεχώς με οτιδήποτε νέο ετοιμάζω. Εάν λοιπόν σας ενδιαφέρει και θέλετε να ενημερώνεστε για ό,τι καινούριο ανεβαίνει, δεν έχετε παρά να μεταβείτε στην σελίδα του instagram (κλικ).


Αυτά για την ώρα φίλοι μου αγαπημένοι.
Νομίζω ότι μπαίνουμε πια σε ρυθμούς... πασχαλινούς!

Καλημέρα!

Litsa