Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2019

Το αγαπημένο μας κέικ!

Ότι θα καθόμουν νυχτιάτικα να ετοιμάσω ανάρτηση για ένα κέικ και μάλιστα αμέσως μετά τη χθεσινή, γιορτινή ανάρτηση... ε δεν το φανταζόμουν. Μπορεί να μην γράφω για μήνες ολόκληρους, αλλά όταν γράφω ξεπερνάω τα όρια έτσι; Χοχο

Λοιπόν, τα πράγματα έχουν ως εξής: ανέβασα εχθές στο instagram μια φωτογραφία από το ταπεινό, αλλά πολύ αγαπημένο μας κέικ. Αυτό που φτιάχνω τουλάχιστον μία φορά στις δέκα μέρες και κάθε φορά προσθέτω κάτι διαφορετικό μέσα, αφενός για να μην βαριόμαστε, αφετέρου για να δοκιμάζουμε νέες γεύσεις (τα παιδιά κυρίως).  Ούτε που μου πέρασε από το μυαλό ότι πολλοί από εσάς (ναι, ναι εσάς που με βάλατε βραδιάτικα να γράφω), θα ζητούσαν τη συνταγή! Έτσι λοιπόν, κάθομαι εδώ ακούγοντας μουσική, ενώ όλοι οι υπόλοιποι χαλαρώνουν στον καναπέ κι ετοιμάζω την ανάρτηση, που εσείς θα διαβάσετε το πρωινό της Παρασκευής. Σήμερα δηλαδή. Τι; Σας μπέρδεψα; Ώχου πάμε παρακάτω...

Όσοι παρακολουθείτε τις φωτογραφίες μου στο instagram, θα έχετε δει άπειρες εικόνες του κέικ (κάποιες από τις οποίες θα δείτε και παρακάτω, σε κακή ανάλυση ομολογουμένως). Κάθε φορά βάζω μέσα ή έξω ό,τι έχω στη διάθεσή μου ή ό,τι τραβάει η όρεξή μου ή το στολίζω σύμφωνα με την εποχή που διανύουμε.




Το φτιάχνω πότε με κακάο, πότε με κουβερτούρα, με βανίλια, με καρύδα, με πορτοκάλι, με φρούτα, με καστανή ζάχαρη κι ούτε που θυμάμαι σε πόσες ακόμη παραλλαγές το έχω ετοιμάσει.
Αυτήν τη φορά το έφτιαξα στην πιο χειμερινή εκδοχή του: με χυμό μανταρινιού, σταγόνες κουβερτούρας, κανέλα και μοσχοκάρυδο και ακριβώς αυτή είναι η συνταγή που θα μοιραστώ μαζί σας. Μπορείτε αντί για μανταρίνι, να βάλετε χυμό πορτοκαλιού, να παραλείψετε το μοσχοκάρυδο ή την κανέλα ή αντιθέτα να αυξήσετε λιγάκι τη δόση τους, για πιο μυρωδάτο αποτέλεσμα. Γενικά πειραματιστείτε ελεύθερα!


Τη συνταγή την κάνω πια με κλειστά μάτια. Είναι το κέικ που έφτιαχνε η μαμά μου και δεν έχω καθίσει ποτέ να μετρήσω τις ποσότητες σε γραμμάρια. Οπότε σας την παραθέτω όπως ακριβώς την έχω στο μυαλό μου (δεν θέλω γκρίνιες).

Υλικά:

2 κούπες ζάχαρη
250γρ μαργαρίνη
3 αυγά κανονικού μεγέθους
χυμό από 2 μανταρίνια 
3 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ
μία-δύο σταγόνες εκχύλισμα βανίλιας (ή μία κάψουλα)
ένα κοφτό κουταλάκι γλυκού κανέλα σε σκόνη
μισό κουταλάκι γλυκού μοσχοκάρυδο σε σκόνη
200ml γάλα
σταγόνες κουβερτούρας (όσες θέλετε)
Προσοχή: χρησιμοποιούμε την ίδια κούπα για να μετρήσουμε τη ζάχαρη και το αλεύρι! Επίσης οι κούπες να είναι κανονικά γεμάτες, χωρίς να ξεχειλίζουν.

Εκτέλεση:
  • Φροντίζουμε τα υλικά να είναι σε θερμοκρασία δωματίου.
  • Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς στις αντιστάσεις (προσωπικά σπάνια χρησιμοποιώ αέρα).
  • Χτυπάμε καλά τη ζάχαρη με τη μαργαρίνη σε μέτρια ταχύτητα! Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά, χτυπώντας συνεχώς. Προσθέτουμε τον χυμό μανταρινιού και τη βανίλια (αν είναι σε υγρή μορφή).
  • Κοσκινίζουμε όλες τις σκόνες μαζί (αλεύρι, μπέικιν πάουντερ, βανίλια - αν είναι σε μορφή σκόνης- κανέλα, μοσχοκάρυδο).
  • Χαμηλώνουμε την ταχύτητα στο μίξερ και προσθέτουμε στο μείγμα μας εναλλάξ λίγες κουταλιές από τις σκόνες (αλέυρι κλπ) και έπειτα λίγο γάλα. Συνεχίζουμε μέχρι να εξαντληθούν και τα δύο.
  • Φροντίζουμε με μια σπάτουλα να ανακατέψουμε καλά το μείγμα, διότι μπορεί να έχει κολλήσει λίγο στον πάτο του μπολ. Ξαναχτυπάμε για λίγο και προσθέτουμε όσες σταγόνες κουβερτούρας θέλουμε. Εγώ πρόσθεσα περίπου 2 κουταλιές της σούπας.
  • Ρίχνουμε το μείγμα σε μια φόρμα για κέικ, καλά βουτυρωμένη! 
  • Τοποθετούμε το κέικ στον προθερμασμενο φούρνο και το ψήνουμε για μία ώρα περίπου. Εξαρτάται από τον φούρνο σας σε ποιο επίπεδο θα το τοποθετήσετε (εγώ ας πούμε το βάζω χαμηλά) και σε πόση ώρα ακριβώς θα ψηθεί πλήρως. Οπότε στα 55 λεπτά περίπου τρυπήστε το με ένα μαχαίρι ή ένα ξυλάκι και δείτε αν βγαίνει καθαρό.
  • Αφήνουμε να κρυώσει κι έπειτα ξεφορμάρουμε. 

Συχνές ερωτήσεις:
  1. Ποια φόρμα χρησιμοποιώ; Είναι της εταιρίας Kaiser και κατά τα άλλα, είναι μια πολύ συνηθισμένη φόρμα. 
  2. Πώς γίνεται τόσο φουσκωτό το κέικ που φτιάχνω; Ειλικρινά δεν ξέρω τι να πω. Υποθέτω ότι είναι και η φόρμα που παίζει ρόλο, ίσως είναι το ότι το έχω κάνει άπειρες φορές κι έχω πάρει το κολάι, είναι η συνταγή... δεν ξέρω.
Αυτά λοιπόν και καλή σας επιτυχία! Εννοείται ότι περιμένω τις φωτογραφίες σας στο instagram, αλλά και το facebook! Άλλωστε το ΣΚ είναι μπροστά μας, οπότε όλο και θα βρείτε χρόνο να ετοιμάσετε ένα κέικ. Σωστά; Ανυπομονώ για το μοίρασμά σας λοιπόν!!

Και τι είναι σήμερα; Χαρασκευή yesss

Καλημέρα!

Litsa

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

Από τη χρυσόσκονη... στην καθημερινότητα!

Κάθε χρόνο η πρώτη ανάρτηση είναι φορτωμένη με εικόνες από τις γιορτινές ημέρες που πέρασαν. Έτσι και η φετινή. Και κάθε μα κάθε χρόνο η σκέψη είναι πάντα η ίδια: πόσο γρήγορα πέρασαν όλα...
Εννοείται ότι και φέτος δεν πρόλαβα να φτιάξω ή να κάνω όσα είχα σχεδιάσει, αλλά είμαι χαρούμενη που κατάφερα έστω και τα μισά. Και μπισκότα έψησα (μια φορά μόνο) και μελομακάρονα έφτιαξα (κουραμπιέδες δεν πρόλαβα) και μια ωραία μάζωξη με φίλους κανονίσαμε στο σπίτι μας (θέλαμε πολύ και μια δεύτερη, αλλά ήταν ανέφικτο μέσα στις γιορτές) και μικρές χριστουγεννιάτικες κατασκευές έφτιαξα... Το ότι κάποια πράγματα έγιναν με την ψυχή στο στόμα και μάλιστα τελευταία στιγμή, είναι νομίζω αυτονόητο, αλλά είμαι πια πεπεισμένη ότι η περίοδος πριν τις γιορτές έχει την τρέλα της, γιατί έτσι πρέπει! Το έχω πια αποδεχτεί αυτό κι έχω σχεδόν (σχεδόν λέω) πάψει να γκρινιάζω.

Μα φέτος, όσο τρελή κι αν ήταν η προεόρτια περίοδος, τόσο ήρεμες ήταν οι μέρες των γιορτών. Φτάσαμε βράδυ στο πατρικό μου κι όπως ήμασταν κουρασμένοι δεν προλάβαμε να δούμε και πολλά. Την επόμενη μέρα, με το πρωινό φως, έμεινα να χαζεύω το στολισμένο σπίτι απολαμβάνοντας τη συντροφιά όλων.


Μπαίνοντας στο σαλόνι είδα το τραπέζι στολισμένο και φορτωμένο με σπιτικά γλυκά, διότι η μαμά μου είχε αποφασίσει ότι όλοι μας θα επιστρέφαμε σπίτια μας κουτρουβαλώντας σαν τα γιουβαρλάκια (όπερ και εγένετο). 


Ήταν όλα απολαυστικά! Οι πρωινοί καφέδες με μαμά και αδερφή, οι απογευματινοί καφέδες που συνοδεύονταν με ένα βουνό γλυκά, οι τρέλες των παιδιών, οι βόλτες στο πάρκο Κατερίνης για πατινάζ και ζεστό κρασί, τα κάλαντα που ακούγαμε στους δρόμους, τα δώρα κάτω από το δέντρο και τα μαγεμένα βλέμματα των παιδιών...

Πρωινός καφές με μαμά και αδερφή
Το Πάρκο των Χρωμάτων (Κατερίνη)
Ο Ορφέας χαζεύει τα δώρα...

Κι έπειτα ξημέρωσαν Χριστούγεννα με τα παιδιά να προσπαθούν να συναρμολογήσουν τα δώρα τους κι εμάς να στρώνουμε το γιορτινό τραπέζι.

Ο θείος βοηθάει των Ορφέα να συναρμολογήσει το πλοίο του

Μα στις ημέρες των διακοπών χώρεσαν πολλές ακόμη βόλτες. Κάναμε ένα πέρασμα από το χιονοδομικό κέντρο, βρεθήκαμε Θεσσαλονίκη με φίλους παλιούς κι αγαπημένους, μα και για καφέ στο σπίτι της αδερφής μου, ενώ την παραμονή βρεθήκαμε όλοι στη στολισμένη πλατεία Αριστοτέλους, κάτω από τον ουρανό που φωτίστηκε από τα χιλιάδες πυροτεχνήματα!

Χιονοδρομικό Κέντρο Ελατοχωρίου
Στο σπίτι των ΚαΠα
Πλατεία Αριστοτέλους
Θεσσαλονίκη 1/1/2019

Κι όταν όλα τελείωσαν και τα βεγγαλικά σώπασαν, όταν το 2019 άνοιξε με ενθουσιασμό την πόρτα και μπήκε με ένα χαμόγελο φρέσκο και λαμπερό - όπως αυτό που έχουν τα νιάτα - τότε βρήκαμε κάτω από το δέντρο ένα σημείωμα για τα αγόρια από Εκείνον! Εκείνον τον μουσάτο, πληθωρικό τύπο, που δεν μας ξεχνά και μας μαγεύει κάθε φορά! 


Μια μέρα πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής, βγήκαμε μια βόλτα στην παραλία. Ο καιρός ήταν υπέροχος, μαγικός κι ο ήλιος τόσο λαμπερός! Τίποτα δεν προμήνυε την κακοκαιρία που θα ακολουθούσε εικοσιτέσσερις ώρες αργότερα... Περπατήσαμε στην αμμουδιά, μαζέψαμε κοχύλια και πέτρες, βγάλαμε φωτογραφίες, βρήκαμε άπειρους μικρούς θησαυρούς και γεμίσαμε τα πνευμόνια μας με τον κρύο, θαλασσινό αέρα.


Ο δρόμος της επιστροφής ήταν μακρύς λόγω της έντονης χιονόπτωσης, αλλά ήταν ένα από τα πιο διασκεδαστικά μας ταξίδια. Χαζεύαμε την ομορφιά τριγύρω και απολαμβάναμε κάθε νιφάδα που έπεφτε στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου.
Χαρήκαμε για λίγες ημέρες ακόμη το στολισμένο μας σπίτι και στρώσαμε το πρώτο γιορτινό τραπέζι της χρονιάς και στο δικό μας σπιτικό, με τη Βασιλόπιτα του 2019.


Κι έπειτα ήρθε ο χιονιάς και μας χάρισε άλλη μια μέρα χαράς! Το άνοιγμα των σχολείων πήρε παράταση για λίγο μόνο και παρόλο που τα χιόνια έλιωσαν μέσα στο πρώτο εικοσιτετράωρο, η χαρά μας ήταν απερίγραπτη όταν το πρωί ξυπνήσαμε και αντικρίσαμε αυτή την εικόνα!


Ντυθήκαμε άρον άρον και τα παιδιά ξεχύθηκαν στους δρόμους και τις λιγοστές αλάνες για χιονοπόλεμο. Νομίζω ότι δεν θα μπορούσαν να κλείσουν καλύτερα οι διακοπές... Αυτό το λιγοστό χιόνι το είχαμε ανάγκη. Έμοιαζαν όλα τριγύρω τόσο ομοιόμορφα, καθώς ήταν ντυμένα στα λευκά, μα και τόσο γαλήνια, καθώς επικρατούσε μια ησυχία απόκοσμη. Δεν υπήρχαν αμάξια στους δρόμους, ούτε και κόσμος. Είμασταν μόνοι σχεδόν, μόνο εμείς και οι φωνές μας. Τέλεια!

Και τίναξαν τη χιονισμένη νεραντζιά

Και τώρα; Τωρά επανένταξη! Όλα φαίνεται να επιστρέφουν σιγά σιγά στους φυσιολογικούς τους ρυθμούς. Στο τετράδιο σημειώσεων έχω ήδη ζωγραφίσει τον Ιανουάριο του 2019 και μοιάζουν όλα να είναι έτοιμα. Δίχως φοβερούς και τρομερούς στόχους για την νέα χρόνια, δίχως μεγαλεπήβολα σχέδια, δίχως τρελές και εξωπραγματικές προσδοκίες... Αλλά με ένα βήμα τη φορά! Αργά και σταθερά! Αυτός είναι ο στόχος του 2019...


Χρόνια Πολλά φίλοι μου αγαπημένοι! Μπορεί να φτάσαμε στα μισά του Γενάρη, αλλά δεν είναι ποτέ αργά για ευχές! Σας εύχομαι λοιπόν να έχετε μια υπέροχη χρονιά! Μια μοναδική, ξεχωριστή, πλούσια σε όμορφες εμπειρίες χρονιά! Να έχετε την υγειά σας και όλους τους αγαπημένους σας ανθρώπους κοντάς σας. Κι αν πάλι είναι μακριά σας, να είναι ασφαλείς και χαρούμενοι!

 Καλημέρα!

Litsa

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2018

Ημέρες γιορτινές και μια ιδέα για ξεχωριστά στεφάνια

Οι ημέρες που πέρασαν ήταν γεμάτες και η αλήθεια είναι, ότι παρά την καθημερινή τρέλα, τραβούσα διάφορες φωτογραφίες, μιας και σκόπευα να κάνω πολλές-πολλές αναρτήσεις. Έλα μου όμως που δεν υπολόγισα σωστά τα πράγματα και μαζί με όλα τα απρόοπτα, αλλά και τα προγραμματισμένα, δεν έμενε χρόνος για αναρτήσεις... 

Ας είναι. Δεν πρόλαβα να φτιάξω όσα θα ήθελα φέτος και νιώθω ότι κάθε χρόνο καταφέρνω όλο και λιγότερα. Ούτε κουραμπιέδες φέτος, ούτε διάφορα μπισκότα, ούτε πολλές και απολαυστικές βόλτες στα μαγαζιά, ούτε περιπάτους, ούτε πολλά παιχνίδια με τα παιδιά. Ωστόσο δεν παραπονιέμαι, οι γιορτές είναι ακόμη μπροστά μας κι ελπίζω να καταφέρουμε να αναπληρώσουμε τα κενά.

Χαίρομαι όμως που καταφέραμε να μαζέψουμε τους φίλους μας μια βραδιά στο σπίτι, με αφορμή τη γιορτή του Ανδρέα. Κάθε λαμπάκι, κάθε κερί, όλα άναψαν για να υποδεχτούμε τους φίλους μας. Τα γλυκά απλώθηκαν στο τραπέζι, μαζί με λικεράκια και καφέδες. 


Κι ενώ την παράσταση έκλεψαν εμφανισιακά τα αστερένια μπισκότα, που κρατούσαν στην αγκαλιά τους ένα κομμάτι σοκολάτας, γευστικά νομίζω ότι τα μελομακάρονα αγαπήθηκαν πολύ. Ήταν και το μόνο παραδοσιακό γλυκό που κατάφερα να φτιάξω φέτος. Όσο για το κέικ, το στόλισα με δέντρα φτιαγμένα με λιωμένη κουβερτούρα, το πασπάλισα με άχνη ζάχαρη, ώστε να μοιάζει χιονισμένο και οι τρελοί οι φίλοι έκρυψαν μέσα του ένα φλουρί κι έσπαγαν πλάκα με την απορημένη φάτσα μου, όταν μία από τις φίλες το έτυχε...


Κι έπειτα τα γλυκά αντικαταστάθηκαν από τα φαγητά και τα κρασιά ανοίχτηκαν και οι σαλάτες βγήκαν από το ψυγείο και τελικά δεν θυμάμαι αν ήταν νόστιμα αυτά που τρώγαμε, θυμάμαι μόνο ότι λέγαμε βλακείες ο ένας μετά τον άλλο και γελούσαμε σαν παιδιά. Και για το τέλος αφήσαμε ένα επιτραπέζιο, βάζοντάς το στη μέση του τραπεζιού, πλάι στην πιατέλα με τα μελομακάρονα, γιατί το παιχνίδι ανοίγει την όρεξη (ξανά...). Όλα τα παιδιά ήταν γύρω μας κι έπαιζαν ανέμελα μεταξύ τους, χαρούμενα και χορτασμένα από φίλους. Τι ευλογία!
Και καθώς έφευγαν τους μοιράσαμε τα μικρά δωράκια που είχαμε ετοιμάσει με τα παιδιά και χωριστήκαμε με την υπόσχεση να μαζευόμαστε συχνότερα και την επόμενη φορά να σκίσουμε τα αγόρια (εμέις τα κορίτσια γκουχου γκουχου) με ένα άλλο επιτραπέζιο χοχο


Ωστόσο τις προηγούμενες ημέρες κατάφερα να κάνω και μικρές κατασκευές, γιατί τα Χριστούγεννα βγάζουν πάντα από μέσα μου μια δημιουργική διάθεση. Έτσι, ενώ ζωγράφιζα και ετοιμάζα τα γούρια για το 2019 και διάφορα στολίδια για το e-shop, βρήκα χρόνο να ψέκασω με χρυσό χρώμα λίγα καρύδια και τα έβαλα σε ένα βάζο με ένα μεγάλο κερί. 


Ετοίμασα επίσης τα τέσσερα παραδοσιακά κεριά (ξενόφερτο έθιμο), που ανάβουν - ένα τη φορά - τις τέσσερις τελευταίες Κυριακές πριν τα Χριστούγεννα. Γέμισα τέσσερα μικρά βάζα με ξύλα κανέλας, αστεροειδή γλυκάνισο, μικρά κουκουνάρια, αποξηραμένες φέτες πορτοκαλιού, ενώ κόλλησα στον πάτο κάθε βάζου ένα λευκό κερί. Μου αρέσει αυτή η διαδικασία και η αντίστροφη μέτρηση, γι αυτό και κάθε χρόνο ετοιμάζω ένα Advent.


Το πιο διασκεδαστικό από όσα έχω φτιάξει όμως φέτος, είναι αυτά τα γλυκά στεφάνια. Φτιαγμένα με σοκολατάκια και κορδέλες, αποτελούν ένα πολύ ιδιαίτερο δωράκι. Εννοείται ότι την ιδέα τη βρήκα στο διαδίκτυο (εδώ) και μου άρεσε τόσο πολύ, που την έφτιαξα αμέσως μόλις αγόρασα τα σοκολατάκια που ήθελα.


Η διαδικασία είναι απλή και γρήγορη. Σε σελοφάν τοποθετείτε τα σοκολατάκια στη σειρά, με κενό ανάμεσά τους.

 

Στα κενά ανάμεσα στα σοκολατάκια δένετε κορδέλες.


Και αφού δέσετε όλα τα σοκολατάκια στη σειρά, τους δίνετε σχήμα κυκλικό και δένετε τις δύο άκρες του σελοφάν με σελοτέιπ.


Το μόνο που μένει, είναι σχηματίσετε πάνω σε πράσινο χαρτόνι φύλλα από γκι, να τα κόψετε και να τα κολλήσετε επάνω στο σελοφάν. Κολλάτε και λίγους κόκκινους συνθετικούς καρπούς (αν δεν έχετε, μπορείτε να κόψετε κόκκινο χαρτόνι) και έτοιμο!


Και έτσι, αντί να προσφέρετε ένα απλό κουτί με σοκολατάκια, τα δένετε σε χριστουγεννιάτικο στεφάνι χαρίζοντας χαμόγελα!


Οπότε ξέρετε τώρα... βγάλτε σελοφάν, χαρτιά και κόλλες και ετοιμάστε μέσα στο ΣΚ τα στεφάνια των Χριστουγέννων! Έτσι για χαρά!

Μπήκαμε σε τελική ευθεία φίλοι αγαπημένοι! Τελευταίο ΣΚ πριν την ομορφότερη γιορτή του χρόνου κι εύχομαι από καρδιάς να έχετε όλοι γύρω σας αγαπημένους ανθρώπους! Να περάσετε όμορφα και να είναι οι ημέρες αυτές ξεχωριστές και γιορτινές για όλους!

Καλές Γιορτές με υγεία και χαμόγελα!

Litsa