Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Με πέτρες, κοχύλια και κλαδιά

Με πέτρες, κοχύλια και θαλασσόξυλα, τα οποία μαζεύεις χρόνια και χρόνια από τις παραλίες, γεμίζεις βάζα, διακοσμητικούς δίσκους και πιατέλες.
Με κλαδιά και λίγες κορδέλες, διακοσμείς τοίχους.
Με ένα παλιό κεραμίδι δίνεις αύρα θαλασσινή στις επιφάνειες των επίπλων σου.
Κι αν προσθέσεις και λίγα κεριά, στολίζεις με ύφος καλοκαιρινό τα ράφια του σπιτιού σου.
Αν μάλιστα έχεις διάθεση δημιουργική, φτιάχνεις ένα-δύο στεφάνια, που αμέσως θα φωτίσουν το χώρο.
Και τώρα ψάξε, τι άλλο υπάρχει στα ντουλάπια σου; Αστερίες, αχινοί, καραβάκια, άγκυρες, κομμάτια υφάσματος, τούλια, κοράλλια, καρτ ποστάλ, αντικείμενα που συλλέγεις τόσα χρόνια από γάμους και βαφτίσεις... Βγάλτα από το ντουλάπι λοιπόν, τι περιμένεις;

Αυτό έκανα κι εγώ κι ας μην υπήρχε αρχικά η διάθεση. Καθώς περνούσε η ώρα όμως κι έβλεπα το χώρο να ομορφαίνει, έκανα όρεξη για περισσότερη διακόσμηση.

Να το στεφανάκι που έφτιαξα για το Cook Craft Create.


Το παλιό κεραμίδι που σας έλεγα παραπάνω...


Οι παλιές καρτ ποστάλ που αγόρασα πριν χρόνια από τη Λευκάδα...


Κεριά και κηροπήγια, στολίζουν τα ράφια...


Ένα κλαδί ντύθηκε με κορδέλες και μικρούς αστερίες... Μαζί και δυο κρεμαστά κηροπήγια για περισσότερη φινέτσα. 


Στην ξύλινη εταζέρα τοποθέτησα πέτρες, σφουγγάρια, θαλασσόξυλα, κοχύλια κι ότι άλλο βρήκα. Πλάι του ένα ματσάκι από λεβάντες που είχα μαζέψει πέρυσι το καλοκαίρι. 


Και στην τραπεζαρία βρίσκονται τα αγαπημένα μου βάζα, γεμάτα με μικρούς καλοκαιρινούς θησαυρούς. Μαζί τους και το λευκό κοράλλι, το αγαπημένο μου κοχύλι και μια χούφτα ασπρόμαυρα βότσαλα, μερικά από τα οποία ζωγραφίσαμε με τα παιδιά. Την ιδέα μου έδωσε η Σοφία σε μία ανάρτησή της. Όταν μαζέψουμε κ άλλα, θα γεμίσουμε μια πιατέλα και θα ξεδιπλώσουμε όλο μας το ταλέντο επάνω τους.


Σε αυτό το περιβάλλον, με αναμμένα κεριά και ωραία μουσική, μεταφερόμαστε αμέσως σε ένα αιγαιοπελαγίτικο νησάκι. Μένει μόνο να ετοιμάσει κάποιος τα mojitos.

Να περνάτε όμορφα!


Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Ο μήνας που πέρασε...

Κάθε καλοκαίρι επικρατεί μια χαλάρωση. Βγαίνουμε έξω από τα νοητά όριά μας, δεν ακολουθούμε αυστηρά προγράμματα και αφηνόμαστε στο χρόνο που περνάει. Τουλάχιστον, για εμένα έτσι έχουν τα πράγματα. Περνάω λιγότερη ώρα μέσα την κουζίνα, ανεβάζω λιγότερες αναρτήσεις, διαβάζω περισσότερα βιβλία, κοιμάμαι πιο αργά και φυσικά, οι περισσότερες ώρες είναι αφιερωμένες στα παιδιά.
Πέρυσι, το καλοκαίρι ήταν ζόρικο λόγω της μετακόμισης, γι αυτό στο φετινό είχα εναποθέσει ελπίδες και όνειρα. Όχι άπιαστα και μεγαλεπήβολα, αλλά εκείνα τα μικρά, που ομορφαίνουν τη μέρα σου. Είχα κέφι για εξορμήσεις κι εκδρομές, για μικρές εξερευνήσεις και σπουδαίες ανακαλύψεις, για επισκέψεις σε μουσεία, για θέατρα και κινηματογράφο, για νέες παραλίες και όμορφες πόλεις, για φίλους και καλοκαιρινά κοκτέιλς. Μα, θα έπρεπε πια να το γνωρίζω, ότι δε λογαριάζουμε ποτέ χωρίς τον ξενοδόχο! Είμαι τόσο ξεροκέφαλη!

Αντ' αυτού λοιπόν, βρεθήκαμε κοκαλωμένοι στους καναπέδες και φυτεμένοι απέναντι από την τηλεόραση, να περιμένουμε τις εξελίξεις. Άκεφοι, συννεφιασμένοι, θυμωμένοι, απογοητευμένοι, φοβισμένοι (θα μπορούσα να συνεχίσω γεμίζοντας τρεις σειρές ακόμα και βάλε, τόσο πλούσια είναι η γλώσσα μας!), αποφασίσαμε να τα αφήσουμε όλα στην άκρη για φέτος, περιορίζοντας τις εξορμήσεις σε μία και μοναδική: την κυριακάτικη βουτιά στην παραλία.


Οι καθημερινές πάλι, γέμισαν με μικρές βόλτες, με παιδικές χαρές, με παιδικές ταινίες και παραμύθια, με μικρές δραστηριότητες και επιτραπέζια. Με ό,τι κάνεις ένας γονιός δηλαδή...


Τα παιδιά μετέτρεψαν το σπίτι σε σωστό παιδότοπο. Αυτοκινητάκια και αεροπλανάκια παντού, γραμμές τρένων και βαγόνια απλωμένα στο σαλόνι, μαξιλάρια στο πάτωμα για να κάνουν τις αθλοπαιδιές τους, ενώ οι καρέκλες τις τραπεζαρίας μετατράπηκαν σε θέσεις αεροπορικές. 


Και κάπως έτσι οι μικροί μας άνθρωποι μας τράβηξαν έξω από την μαύρη τρύπα, στην οποία είχαμε πέσει και μας έδειξαν πάλι το μονοπάτι που οδηγεί στο μοναδικό ελληνικό καλοκαιράκι. 

Ανοίξαμε τις πόρτες διάπλατα να πάρουμε βαθιές ανάσες και μαζί τους να πάρουμε δύναμη, ξεκόλλησαν από τα χέρια τα τάμπλετ και τα κινητά με τις πρώτες ειδήσεις, το διαδίκτυο γέμισε και πάλι με υπέροχες καλοκαιρινές εικόνες, τραβηγμένες από φίλους και συγγενείς στις πιο όμορφες παραλίες της χώρας μας και ο μόνος λόγος πια να πιάσω το κινητό μου, είναι το instagram.

Η δε μουσική, παίζει καθημερινά στο σπίτι και το αυτοκίνητο, ενώ οι μελωδίες είναι άκρως καλοκαιρινές. Θα σας αφήσω με ένα τραγούδι που αγαπούν πολύ ν' ακούν τα αγόρια, αλλά και με την υπόσχεση, ότι η επόμενη ανάρτηση θα είναι πλούσια σε καλοκαιρινές διακοσμήσεις!


Καλό καλοκαίρι λοιπόν... Το μισό έμεινε, μα για τους περισσότερους τώρα ξεκινά!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Αντίο...

Μια μέρα του Ιούνη ήταν το 2011, όταν έφυγε η κολλητή μου. Μια μέρα του Ιούνη ήταν πέρσι, όταν έφυγε ο θείος μου. Μια μέρα του Ιούνη και φέτος που έφυγε η Άννα μας. Οι αγγελιοφόροι μου κάθε φορά μαγκωμένοι "λυπάμαι, μα έχω δυσάρεστα νέα...". Κι εγώ πάντα μακριά, να παλεύω με τα "πώς" και τα "γιατί".

Θα μου λείψουν όσα δεν πρόλαβα να ζήσω μαζί τους και θα πορεύομαι με όσα ζήσαμε μαζί. Οι αναμνήσεις μου θα 'ναι κουρνιασμένες στα χαμόγελά τους, στις αξέχαστες ατάκες τους, στα όμορφα λόγια τους, στις γενναίες ψυχές τους.

Ω ας μη γελιόμαστε, η σπουδαιότητα της ζωής δε βρίσκεται πουθενά αλλού, πάρα μόνο στην υγειά μας. Στο να μεγαλώνουμε όμορφα, βλέποντας γύρω μας τους αγαπημένους μας να μεγαλώνουν μαζί μας. Στο ν' ανοίγουμε τα μάτια μας με το πρώτο φως της ημέρας. 
Όσο για την ομορφιά της ζωής, αυτή κρύβεται σε όλα τα υπόλοιπα. Στις αχτίδες του ήλιου, στο απέραντο μπλε, στο απάτητο χιόνι, σε ένα άγγιγμα, στα χαμόγελα των παιδιών μας...
Κι όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσουμε τα παραπάνω, τόσο περισσότερο θα απολαμβάνουμε τη ζωή, δίχως ν' αναλωνόμαστε σε οτιδήποτε ασήμαντο. 


Σε εσάς τις δυο αγαπημένες μου που φύγατε τόσο νωρίς, τώρα που ο πόνος σας πέρασε πια και ηρεμήσατε, εύχομαι να γελάτε με την ψυχή σας εκεί πάνω! Θα κάνετε καλή παρέα αν βρεθείτε. Σας συνδέει το καυστικό σας χιούμορ, ο αυτοσαρκασμός σας, το γαργαριστό σας γέλιο, το κοφτερό σας μυαλό, η ομορφιά της ψυχής σας! 

Εμείς; Εμείς... θα συνεχίσουμε έχοντάς σας στο μυαλό και την καρδιά μας, εξιστορώντας στα όμορφα πιτσιρίκια σας τις πιο αξέχαστες τρέλες σας, τις πιο όμορφες πράξεις σας, για να γνωρίσουν και να θυμούνται πόσο σπουδαίες ήσασταν!


Θα μου λείψετε τόσο...

Litsa

Υ.Γ. η φωτογραφία τραβήχτηκε τη στιγμή που τα αγόρια μας έπαιζαν με το θαλασσινό νερό και ξαφνικά άρχισαν να φωνάζουν "καρδιά, καρδιά, μια καρδιά από σύννεφα".
 Ευτυχώς που οι μικροί μας άνθρωποι, βλέπουν ακόμη την ομορφιά παντού και πάντα με ενθουσιασμό...



 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Στεφάνι με αύρα καλοκαιρινή

Την αδυναμία μου για τα στεφάνια την έχω μοιραστεί μαζί σας πολλές φορές. Η κάθε εποχή στο σπίτι μας  χαρακτηρίζεται από ένα στεφάνι, το οποίο συνήθως στολίζει την εξώπορτα. Φυσικά υπάρχουν φορές, που επιλέγω να τα κρατήσω στο εσωτερικό του σπιτιού, διακοσμώντας έτσι τοίχους, ράφια κλπ

Όταν λοιπόν σκαρώναμε με τα κορίτσια το ενδέκατο τεύχος του Cook Craft Create, αποφάσισα ότι ήταν καιρός για ένα στεφάνι ακόμα. Η τεχνοτροπία του το κάνει ξεχωριστό και ιδιαίτερο, δίνοντας του όγκο, ενώ παράλληλα είναι πανεύκολη. Ομολογώ ότι κι εγώ την έμαθα πρόσφατα, όταν η φίλη μου Μ. μού έστειλε φωτογραφίες από ένα παρόμοιο στεφάνι, το οποίο είδε κρεμασμένο στη βιτρίνα ενός καταστήματος. Ήταν υπέροχο και μου περιέγραψε τον απλούστατο τρόπο κατασκευής του. Το δοκίμασα, ενθουσιάστηκα από το αποτέλεσμα και σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας.



Για να δείτε πώς ακριβώς θα το φτιάξετε κι εσείς, ξεφυλλίστε το νέο τεύχος του περιοδικού μας. 
Ε μα σταθείτε, σταθείτε, όχι έτσι... Φτιάξτε πρώτα ένα μερακλίδικο καφεδάκι, ετοιμάστε το πρωινό σας γεύμα, καθίστε αναπαυτικά στη θέση σας, βάλτε λίγη μουσικούλα και τώρα... Κλικ. Πατήστε εδώ και απολαύστε ένα τεύχος καλοκαιρινό και δροσερό. Πάρτε ιδέες και δημιουργείστε με πάγο, με χάντρες, με ύφασμα, με χρώματα και γευτείτε μικρές νοστιμιές με φρούτα, με φυστικοβούτυρο και μπισκότα.


Καλό ξεφύλλισμα και καλές δημιουργίες.
Κι αν θέλετε να θυμηθείτε κάποια απ' τα παλιότερα στεφάνια του "Home", ρίξτε μια ματιά εδώ, ή εδώ, όπως επίσης κι εδώ.

Καλημέρα!


Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook