Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2014

Καλοκαίρι Ελλήνων

Είμαι ξεσηκωμένη για διακοπές, είναι αλήθεια. Είναι κι αυτές οι εικόνες από τα ελληνικά νησιά που εμφανίζονται συνεχώς μπρος στα μάτια μου και δεν με αφήνουν σε ησυχία.
Είναι κάποιες που τις ζήλεψα πραγματικά. Θα θελα να 'ναι δικές μου, θα θελα να 'χα βρεθεί στα μέρη που είναι τραβηγμένες, να ρουφήξω τις στιγμές μέχρι το μεδούλι.
Θα σας τις δείξω κι ας μην είναι δικές μου, κι ας μην το συνηθίζω.
Είναι φωτογραφίες από το ελληνικό καλοκαίρι, όπως το γνωρίζουμε εμείς, μόνο εμείς. Δίχως τις τεράστιες πισίνες που γίνονται ένα με τη θάλασσα, δίχως τα φαντεζί ξενοδοχεία, δίχως τα γκλαμουράτα σκάφη, δίχως τα πανάκριβα ρούχα, δίχως τα γκουρμέ γεύματα. 
Φωτογραφίες στις οποίες αποτυπώνεται το ελληνικό καλοκαίρι στην απλότητά του.
Μα πριν απ' όλα, βάλτε να παίζει αυτό το μοναδικό τραγούδι και φύγαμε...


Πάμε να συναντήσουμε τις φρεσκοσκουπισμένες αυλές και τ' ασπρισμένα σπίτια. Τα παράθυρα με τα παραδοσιακά κουρτινάκια, φτιαγμένα στο χέρι και τους κήπους που μυρίζουν γιασεμί και βασιλικό.

via http://dreamtravelspots.tumblr.com/post/88418287628/mykonos-greece-by-2bgreek
Κήποι φορτωμένοι με πετούνιες και μολόχες σε όλα τα χρώματα, φυτεμένες σε τενεκέδες λαδιού.

via https://au.lifestyle.yahoo.com/better-homes-gardens/gardening/photos/p/8101087/recycled-pot-plants/8101104/

Να δούμε τη θέα από ψηλά, ανηφορίζοντας με τα πόδια. Να ρουφήξουμε καθαρό αέρα, μέχρι να φουσκώσουν τα πνευμόνια μας.


Να μιλήσουμε με τους ανθρώπους που με αγάπη μας προσφέρουν κάτι απ΄την πραμάτεια τους, ντομάτες από τον μπαξέ τους, παραδοσιακά κεντήματα φτιαγμένα με τα χέρια τους, κρασί από το αμπέλι τους. Να τους ακούσουμε, να τους αφουγκραστούμε... Είναι αυτοί που έχουν να πουν τις πιο όμορφες ιστορίες!
via http://fineartamerica.com/featured/old-lady-with-water-pail-carl-purcell.html

Να χαζέψουμε όλον αυτό τον πλούτο που φυτρώνει και αναπτύσσεται στην ευλογημένη γη αυτής της χώρας.

via http://pegonatura.es/platos_arroz_bomba_en.htm


via http://500px.com/photo/1652294/untitled-by-nicholas-pitt
via http://www.pinterest.com/vettakelepouris/being-greek/

Να βουτήξουμε στα καθαρά, κρυστάλλινα νερά, εκεί που οι βάρκες μοιάζουν να αιωρούνται... Σε παραλίες που δεν έχουν ανακαλύψει πολλοί.

via http://www.metrogreece.gr/ArticleDetails/tabid/82/ArticleID/421167/Default.aspx

Να γευτούμε τα πιο νόστιμα φαγητά μας σε κάτι ταβερνάκια που λες κι είναι ξεχασμένα, κάτω από τη σκιά των ελαιόδεντρων ή πλάι στ' αλμυρίκια. 
Να κάνουμε αυτές τις λατρεμένες βουτιές στη σαλάτα, με μπουκιές από φρέσκο χωριάτικο ψωμί.

via http://www.flickr.com/photos/francisbond/8200564959/in/set-72157632051156909/
Να περπατήσουμε στα πλακόστρωτα σοκάκια, κάτω από τις φουξ μπουκαμβίλιες και στα πιο απλά καφενεδάκια, ν' απολαύσουμε μερακλίδικο καφεδάκι με λουκούμι και γλυκό του κουταλιού.


via http://biologikaorganikaproionta.com/photos/ellada/53934/
via http://500px.com/photo/51584062/tinos-by-tingy-wu
via http://beverleyshiller.tumblr.com/page/65

Ν' ανάψουμε κερί σε μια εκκλησιά παλιά κι ερημική.

via http://desertwisdom.tumblr.com/post/43758088214

Να πιούμε παγωμένο νερό από τις πηγές, εκεί που θα δροσίσουμε το καρπούζι μας, όπως εμείς ξέρουμε.

via http://www.pinterest.com/arvanitidoueva/greek-traditions/

Κι όλα αυτά, φορώντας ρούχα αέρινα, ύφασμα λινό, σανδάλια, ένα άρωμα δροσερό που θα ΄χει κάτι από λεμόνι, γιασεμί ή ό,τι άλλο, με μαλλιά ατημέλητα και μια χάντρα θαλασσιά να μην μας πιάνει το μάτι!

via http://www.antennaeurope.gr/app/photocontest/gallery?paged=8&order=timestamp#photocontest

"Μάτια μου η Ελλάδα, την πάει τη φεγγαράδα
κι αν είσαι και ξενύχτης, σε πάει και μια βαρκάδα!"

Άλλος για την βάρκα μας;
Καλό καλοκαίρι ρε παιδιά! Ζήστε το όπως μόνο εσείς ξέρετε...

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Μέρες καλοκαιριού

Ο καιρός περνάει, περνάει, τρέχει και δε σταματά μια στιγμή να πάρω μιαν ανάσα. Μια βαθιά, βαθιά ανάσα, να οξυγονωθεί καλά ο εγκέφαλος, να καθαρίσει ο νους.
Μπέρδεμα φίλοι μου, αναστάτωση, όλα ένα μικρό κουβάρι.

Η μαμά μου έφυγε κι όσο ήταν εδώ, συνειδητοποίησα για άλλη μια φορά πόσο σημαντικοί είναι οι γιαγιάδες και οι παππούδες. Όχι για την βοήθειά τους, άλλωστε έχουμε μάθει να ζούμε χωρίς βοήθεια, αν εξαιρέσουμε λίγες εβδομάδες το καλοκαίρι. Αλλά για την παρουσία τους, για την ύπαρξή τους, για όλο τους το "είναι" που προσφέρουν απλόχερα στα εγγόνια τους, γιατί τα κακομαθαίνουν, γιατί τους γλυκομιλούν, γιατί τους πνίγουν στα φιλιά, γιατί τους παρέχουν μια ξεχωριστή ασφάλεια. Είναι το αποκούμπι τους και το καταλαβαίνω όταν οι μικροί μου λένε "θα το πω στην γιαγιά" ή "εγώ θα πάω στην γιαγιά και τον παππού" με βλέμμα όλο παράπονο. Είναι οι βράχοι τους, αυτοί που θα τους στηρίξουν και που θα δεχτούν δίχως μα και μου τη συμβουλή τους...


Η μαμά μου έφυγε με το κομπολόι του αδερφού της στην τσάντα κι ένα μυαλό γεμάτο αναμνήσεις.
Κρατάω όμως τα καλά. Ήρθε για λίγο και την χαρήκαμε, ήπιαμε και πάλι το αγαπημένο καλοκαιρινό καφεδάκι στο σπίτι των ΚαΠα. Αγαπημένη συνήθεια αυτή, εκεί έξω στην όμορφη βεράντα...


Η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη τρέξιμο, ανεξήγητο τρέξιμο, μα και παγωτά, μικρές λιχουδιές που κάνουμε με τα παιδιά, αστείες στιγμές, βόλτες στη θάλασσα, εξερευνήσεις, ποδηλατάδες, πολλές συζητήσεις και... καθόλου, μα καθόλου διάβασμα. 

Ο Ορφέας λατρεύει να χώνεται στην άδεια λεκάνη ρούχων

Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ για παραπάνω από πέντε λεπτά. Δεν μαζεύεται το μυαλό μου φέτος. Διαβάζω μια σελίδα τρεις και τέσσερις φορές και πάλι δεν ξέρω τι γράφει. Ούτε μια ταινία κατάφερα να δω, δίχως να σηκωθώ πέντε έξι φορές. Δεν έχει νόημα πια, παραιτήθηκα από κάθε προσπάθεια. Ε, όχι να καταπιεστώ και σε αυτό! 

Κοντοστέκομαι όμως σε καθετί όμορφο να το θαυμάσω! Ενθουσιάστηκα όταν έπεσα επάνω σε αυτό το παλιό σπίτι, με έναν κήπο όλο λουλούδια, που ειλικρινά χάνει πολύ στην εικόνα. Τόσο όμορφος, σαν να 'ταν εμπνευσμένος από παραμύθι.


Μα πιο πολύ ενθουσιάστηκα όταν είδα αυτό το παλιό κλουβί, σπίτι ενός γλυκού καναρινιού. Θαυμάστε εδώ ομορφιά! Βγαλμένο από άλλη εποχή, το ζήλεψα τόσο πολύ! Σκέτο αριστούργημα, ένα μικρό έργο τέχνης.


Και ναι, μπορεί να μην καταφέρνω τελευταία να συμμαζέψω το μυαλό μου, όμως χαίρομαι που ακόμη διακρίνω την ομορφιά μέσα στην μουντάδα και το άγχος. Γιατί βρίσκεται παντού, ακόμη και σ' ένα κλαράκι μοσχοβολιστού βασιλικού!


Και μιας και λέμε για ομορφιά, δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στο έκτο, άκρως καλοκαιρινό και πολύχρωμο τεύχος του Cook Craft Create.


Αυτό το τεύχος άργησε επίτηδες, για να σας αποζημιώσει με τις ζωηρές εικόνες του και τις δροσερές ιδέες. 
Εγώ επέλεξα να φτιάξω μικρά χάρτινα κουτάκια και μπορείτε να δείτε πώς φτιάχνονται ΕΔΩ (έκτο τεύχος).
Θα επανέλθουμε με νέο τεύχος μετά το καλοκαίρι, αλλά και με την υπόσχεση, ότι θα προσπαθήσουμε κάθε ένα από τα τεύχη, να 'ναι καλύτερο από τα προηγούμενα.


Καλή εβδομάδα φίλοι αγαπημένοι! 
Κάποιοι περνάτε δύσκολα, κάποιοι δεν θα κάνετε διακοπές, μα αν καταφέρνετε να διακρίνετε την ομορφιά γύρω σας παρά το άγχος και την αγωνία, τότε είστε σίγουρα πιο δυνατοί απ' ότι φαντάζεστε... Το πιστεύω!

Καλημέρα με χαμόγελο ντε!

Litsa


 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Απολαύστε...

Τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα προγραμματίζεις, αυτό είναι πια επιβεβαιωμένο. Έτσι και η δική μας καθημερινότητα, διαταράχθηκε από τον ξαφνικό χαμό ενός αγαπημένου θείου. Ο αδερφός της μαμάς μου, ξαφνικά, έφυγε... Και παρότι δεν ήταν μικρός, μα ούτε και μεγάλος, παρότι είχε προβλήματα υγείας, παρότι παρότι παρότι, έφυγε και ήταν απρόσμενο. Μεσάνυχτα πήρα την μαμά μου από το αεροδρόμιο με σφιγμένο στομάχι και ξημερώματα ταξιδέψαμε μέχρι το πατρικό της για να τον αποχαιρετήσουμε. Συνάντησα όλους τους αγαπημένους μου συγγενείς - που 'χα καιρό να τους δω - κι ήταν τα πρόσωπά τους γκρίζα και παραμορφωμένα από το κλάμα και τον πόνο. Σμίξαμε πάλι όλοι εκεί, στα όμορφα μα και στα δύσκολα κι ήταν τα συναισθήματα ανάμεικτα. Δεν έλειψε το δάκρυ, ούτε και το γέλιο. Θυμηθήκαμε τα λόγια του, τις συνήθειές του, τα καμώματά του, είδαμε παλιές φωτογραφίες και τον θαυμάσαμε νέο και όμορφο... 
Τυχερός ο θείος μου! Αγαπήθηκε πολύ! Από την γυναίκα του, τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Τα εγγόνια του... Μεγάλα παιδιά πια, έκλαιγαν απαρηγόρητα και δεν έφυγαν στιγμή από δίπλα του, μιλώντας του και χαϊδεύοντάς τον μέχρι το τέλος.
Ο θείος μου... Ψηλός, λυγερός, πάντα περιποιημένος, με φωνή βροντερή, αυστηρός και αυταρχικός, γινόταν βούτυρο μόλις έβλεπε τα εγγόνια του.
Τώρα είναι όλα εκεί, το πορτοφόλι του, τα τσιγάρα του, τα γυαλιά του, οι παντόφλες του, τα εργαλεία του, τα μελίσσια του, όλα εκεί, όπως τα άφησε, για να θυμίζουν το πέρασμά του.

Όμως έχω παραγγελιά από τις όμορφες ανιψιές μου - και εγγονές του - να κάνω μια "ανεβαστική" και χαρούμενη ανάρτηση και λέω να μην τους χαλάσω χατίρι.
Δεν έχω να γράψω λόγια σημαντικά, να κάνω βαρύγδουπες και σπουδαίες δηλώσεις. Έχω μόνο να μοιραστώ μαζί σας εικόνες από τα δροσερά ροφήματα και τις μικρές νοστιμιές που ετοιμάζω στην κουζίνα, ψάχνοντας τρόπους να πείσω τα παιδιά να δοκιμάσουν νέες γεύσεις, αλλά και να ικανοποιήσω την μόνιμη πείνα τους...

Η μαρμελάδα σύκο είναι από τις αγαπημένες μου και την φτιάχνει η μαμά μου κάθε χρόνο με καρπούς από τη συκιά μας. Την χρησιμοποίησα για να γεμίσω muffins και ήταν πολύ νόστιμα, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι υπόλοιποι δεν τα τίμησαν. Δεν αγαπούν τα σύκα όσο εγώ βλέπετε...


Για τη δίψα μας, αλλά και για να καταναλωθούν τα φρούτα που κοντεύουν να χαλάσουν, ετοιμάζω ανάμεικτους χυμούς. Ο Φαίδωνας ήπιε μονορούφι αυτόν που ήταν φτιαγμένος με φράουλες, κεράσια, καρπούζι και μπανάνα. Χρησιμοποιώ και βερίκοκα, ροδάκινα, πεπόνι, ακτινίδια και ό,τι άλλο υπάρχει στο ψυγείο.


Αυτό που λατρέψαμε όμως, είναι το αρωματισμένο νερό ή σόδα. 
Εγώ είμαι σκέτη καμήλα, δεν πίνω αρκετό νερό, ούτε καν το καλοκαίρι. Αυτός λοιπόν, είναι ένας τρόπος να κατεβαίνει το νεράκι πιο εύκολα. Αρωματισμένο με λεμόνι ή λάιμ και δυόσμο, με φράουλες και μέντα, με φλούδες πορτοκαλιού ή ακόμη και με λίγο αγγούρι, γίνεται καταπληκτικό! Ξεδιψάει, δροσίζει, ικανοποιεί την ανάγκη του γλυκού, αφού αποκτά μια γλυκιά γεύση από τα φρούτα και βέβαια δεν έχει θερμίδες. 


Εννοείται ότι ο Φαίδωνας περίμενε υπομονετικά ανυπόμονα να τελειώσει η φωτογράφιση, για να δοκιμάσει και τα δύο. Τελικά προτίμησε να πιει το νερό με το λεμόνι και το δυόσμο.


Ανάγκη για γλυκό έγραψα και την θυμήθηκα! Προσπαθώ να απεξαρτηθώ πλήρως από τα γλυκά, αλλά αυτό είναι πολύ δύσκολο. Ψάχνω εναλλακτικούς τρόπους να ικανοποιήσω την ανάγκη αυτή και φτιάχνω διάφορα πειράματα στην κουζίνα. Μιλώντας με την αδερφή μου, μου έδωσε μια ιδέα και τελικά κατέληξα ν' ανακατεύω άπαχο γιαούρτι με λιωμένες φράουλες, μπανάνα και ελάχιστο μέλι. Έβαλα το μείγμα στις θήκες των minigugls  και κάθε μέρα τρώω ένα μικρό παγωμένο γλυκάκι, βουτηγμένο ενίοτε σε γλυκό του κουταλιού βύσσινο. Ωραίο, αλλά παγωτό δεν το λες... Τέλος πάντων, την λιγούρα την παίρνει!


Και βέβαια υπάρχουν κι εκείνες οι γεύσεις που με παραπέμπουν απευθείας στο καλοκαίρι, παλιές και λατρεμένες, που με πηγαίνουν χρόνια πίσω, όπως αυτή απ' τα γεμιστά, μα και άλλες που έμαθα να αγαπώ και να εκτιμώ από τότε που γνώρισα τον Ανδρέα, όπως τα ψάρια.


Δεν θες πολλά το καλοκαίρι για να νιώσεις ευτυχισμένος. Ένα περιποιημένο καφεδάκι, ένα νόστιμο φαγητό, δροσερό νεράκι, ήλιο, θάλασσα, ένα βιβλίο, άντε κι ένα παγωτό. 
Όλα καλά ως τώρα, μόνο που ο ήλιος κρύβεται που και που πίσω από μαύρα σύννεφα...
Ένα μπουρίνι που ξέσπασε μετά την κηδεία του θείου μου, μου χάρισε αυτήν τη φωτογραφία, στην οποία με το ζόρι έπιασα έναν από τους κεραυνούς. Και από όλους τους συναισθηματισμούς και τα λόγια που άκουσα εκείνη την ημέρα, θα μοιραστώ μαζί σας αυτά της μαμάς μου, που μου είπε: 
"Απολαύστε την κάθε σας στιγμή. Απολαύστε τους ανθρώπους που αγαπάτε, γιατί φεύγουν και κάθε φόρα που ένας φεύγει, παίρνει μαζί του κι ένα κομμάτι της καρδιάς σου. Τίποτα δεν είναι όπως πριν..."


Ας είναι αυτό το σύνθημα για το φετινό καλοκαίρι, για κάθε καλοκαίρι, για κάθε εποχή:
"Απολαύστε"!

Καλή εβδομάδα φίλοι αγαπημένοι.


Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook