Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ράβε ξήλωνε ή απλά μάθε να ράβεις

Έχω ένα σημείο στο σπίτι όπου αποθηκεύω όλα τα υλικά για τις κατασκευές. Με το πέρασμα των χρόνων έχω μαζέψει διάφορα αντικείμενα, τα οποία αυξάνονται συνεχώς, αφού προφανώς μαζεύω πιο γρήγορα, από ότι κατασκευάζω. 

Μέσα σ' όλα αυτά έχω και είδη ραπτικής, παρόλο που δεν μπορώ να πω ότι τα καταφέρνω καλά στο συγκεκριμένο τομέα. Η ραπτική ωστόσο πάντα με γοήτευε. Η πρώτη μου επαφή μαζί της έγινε στη Γερμανία, όπου στο πλαίσιο των απαραίτητων μαθημάτων μας ήταν και τα οικοκυρικά. Εκεί λοιπόν είχα μια πρώτη επαφή με τη ραπτομηχανή και θυμάμαι μάλιστα ότι είχα ράψει ένα μαξιλάρι σε σχήμα γάτας για το δωμάτιό μου, αλλά και μια κόκκινη ποδιά μαγειρικής. Ναι κόκκινη!


Από τότε δεν ασχολήθηκα ξανά. Η μαμά μου κάποια στιγμή φρόντισε να δωρίσει στις κόρες της από ένα μικρό βαλιτσάκι ραπτικής, με τα απολύτως απαραίτητα. Το βαλιτσάκι ήταν όμορφο, προφανώς για να είναι δελεαστικό, ενώ το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: μάθετε έστω να καρικώνετε μια τρύπα! Είναι βλέπετε και η γενιά των μαμάδων μας που ήξεραν να τα κάνουν όλα καλά! Με έναν μαγικό τρόπο μαγείρευαν νόστιμα, δούλευαν, είχαν το σπίτι καθαρό, κεντούσαν όσο το κέικ ψήνονταν στο φούρνο, έπλεκαν με βελόνες αλλά και με τσιγκελάκι, καρίκωναν και όποτε υπήρχε υπήρχε χρόνος εμφάνιζαν μια ραπτομηχανή και γάζωναν κουρτίνες. Έκαναν και πολλά άλλα, αλλά δεν υπάρχει λόγος να μας πιάσει κατάθλιψη πρωινιάτικα...


Εγώ και η αδερφή μου λοιπόν, το πήραμε το μήνυμα και ναι, ένα κουμπί μάθαμε να ράβουμε, να καρικώνουμε κάλτσες και φυσικά να μπαλώνουμε τις φόρμες των αγοριών, που καθημερινά εμφανίζονται με νέα τρύπα. Ωστόσο το θέμα της ραπτικής δεν το πήρα ποτέ ζεστά, αν και πάντα ζήλευα όλα αυτά τα όμορφα αντικείμενα που μπορεί να κάνεις να φτιάξει με τη ραπτομηχανή και φυσικά, δε χρειάζεται να αναφέρω καν πόσες φορές θα μου ήταν χρήσιμες οι γνώσεις, αν τις είχα... Έχω μαζέψει μάλιστα και διάφορα κομμάτια υφασμάτων, τα οποία είναι μεν πολύ όμορφα, όμως οι περιορισμένες γνώσεις μου δεν μου αφήνουν περιθώριο για πολλά πειράματα.



Γι αυτό λοιπόν, όταν πληροφορήθηκα για το πρώτο διαδικτυακό σεμινάριο ραπτικής στα ελληνικά ενθουσιάστηκα! 
Είμαι σίγουρη ότι το ftiaxto.gr είναι γνωστό στους περισσότερους από εσάς και όσοι το γνωρίζετε, τότε σίγουρα θα γνωρίζετε και τις δημιουργούς τους, τη Βάλια και την Ελίνα. Οι δυο τους λοιπόν αποφάσισαν να μοιραστούν το ταλέντο τους, αλλά και τις γνώσεις τους στον τομέα της ραπτικής μέσω του σεμιναρίου "Μάθε να ράβεις με τη ραπτομηχανή σου". 


Παρακολούθησα ήδη τα πρώτα μαθήματα και με κέρδισαν αμέσως, αφού εκτός του ότι είναι πολύ κατανοητά, είναι και τα κορίτσια που έχουν χιούμορ και κάνουν πιο πιπεράτες τς παρουσιάσεις τους με τις περιγραφές τους. Αυτό το είχα καταλάβει ήδη παρακολουθώντας το promo video του σεμιναρίου και χάρηκα όταν συνειδητοποίησα ότι δεν θα είναι ένα στεγνό και απρόσωπο σεμινάριο. Ε με ξέρετε τώρα, θέλω χρώμα και μπρίο και χαμόγελα και σκέρτσα, αλλιώς βαριέμαι εύκολα... 


Επειδή λοιπόν οι καλές δουλειές και οι δημιουργικές προσπάθειες είναι όμορφο να μοιράζονται, έτσι κι εγώ σας παρακινώ να ρίξετε μια ματιά, να ενημερωθείτε κι ίσως τελικά γοητευτείτε κι εσείς από την ιδέα του σεμιναρίου, το οποίο φυσικά μόλις το ξεκινήσετε, θα μπορείτε να το δείτε ξανά και ξανά, όσες φορές θέλετε και όποια στιγμή θέλετε. Ε ναι παιδιά, γιατί το πώς περνάω την κλωστή στη ραπτομηχανή ή το πώς γεμίζω τη μασουρίστρα, τα έχω δει από δύο φορές... Ψέματα να πω;

Και τώρα τι κάνω; Τώρα συνεχίζω να παρακολουθώ και ευελπιστώ ότι με περισσότερα από 25 ολιγόλεπτα βιντεάκια, με πολλές χρήσιμες συμβουλές, με πολλές ιδέες και με την απαραίτητη στήριξη από τα δύο κορίτσια, θα καταφέρω κάποια στιγμή να φτιάξω τις δικές μου μαξιλαροθήκες ή τα δικά μου νεσεσέρ κι αν μάλιστα κάποια στιγμή καταφέρω να περάσω και φερμουάρ, ε τότε θα μιλάμε για την απόλυτη επιτυχία!


Ελπίζω λοιπόν η ανάρτηση αυτή να έχει κάποια στιγμή συνέχεια και μάλιστα με δικές μου δημιουργίες...

Καλημέρα φίλοι αγαπημένοι, φτάσαμε ήδη στα μισά της εβδομάδας!


Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Το στεφάνι της κουζίνας ντύνεται ανοιξιάτικα

Το στεφάνι της κουζίνας το γνωρίζετε πια, τουλάχιστον κάποιοι από εσάς. Κάθε εποχή αλλάζει, μια ντύνεται με καλοκαιρινά φρούτα, άλλοτε με χάρτινα λουλούδια κλπ.

Αυτή τη φορά αποφάσισα να το στολίσω με χρωματιστά φτερά και χάρτινες θήκες για muffins. Βρήκα στην αγορά φτερά σε όμορφα χρώματα και τους έδωσα λίγη λάμψη, κάνοντάς τους μερικές χρυσές και χάλκινες πινελιές. 


Αρχικά είχα σκοπό να στολίσω το στεφάνι μόνο με φτερά, αλλά μου φάνηκε "φτωχό". Ψάχνοντας για κάτι επιπλέον στα ντουλάπια μου, είδα αυτές τις χάρτινες θήκες για muffins. Έχουν όμορφο σχέδιο και είναι τα χρώματα τους ανοιξιάτικα, οπότε το "κλικ" έγινε αμέσως στο μυαλό μου.


Πήρα σχοινί και χάντρες, τρύπησα τις θήκες, πέρασα το σχοινί από το άνοιγμα κι έπειτα πέρασα τις χάντρες, σταθεροποιώντας τες με κόμπους.


Το αποτέλεσμα με ικανοποίησε, για την ακρίβεια με ενθουσίασε. Δε χρειάστηκε να φτιάξω πάνω από έξι.


Το στεφάνι στολίστηκε με τόσο απλά υλικά και με αντικείμενα που είχα ήδη στο σπίτι, εκτός από τα φτερά φυσικά. Σκέφτηκα ότι είναι μια όμορφη διακοσμητική ιδέα και για πάρτι... φταίει μάλλον το ότι πλησιάζουν τα γενέθλια των αγοριών, οπότε το μυαλό μου είναι επικεντρωμένο εκεί. Ο νους μου στις γιορτές και τα πανηγύρια που λένε χοχο.


Το σίγουρο είναι ότι μπαίνοντας στην κουζίνα υψώνω πάντα το βλέμμα μου, να το γεμίσω με χρώματα έντονα ακόμη και τις μουντές ημέρες.


Καλή εβδομάδα φίλοι αγαπημένοι. Άνοιξη και επίσημα πια!


Litsa


 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Χαρασκευή

Πριν περίπου τέσσερις μήνες έγραφα για τις αγχωτικές Δευτέρες. Αυτές που με βρίσκουν πάντα με μια ελαφριά κατάθλιψη, αφού όλες οι υποχρεώσεις ξεπηδούν και πάλι μπροστά μου. Στον αντίποδα λοιπόν της Δευτέρας βρίσκεται η Παρασκευή! Η λατρεμένη μου Παρασκευή.

Πριν αρκετό καιρό, χαζεύοντας διάφορες φωτογραφίες στο instagram, διαπίστωσα ότι όλοι χαρακτήριζαν την Παρασκευή #friyay κι έτσι εμπνεύστηκα το #χαρασκευή κι αν κάποιοι παρακολουθείτε εκεί τις φωτογραφίες μου, τότε πιθανόν να έχετε δει κάποιες από τις παρακάτω. Από τότε κάθε παρασκευιάτικη φωτογραφία που αναρτώ στο instagram είναι γεμάτη με τη χαρά που νιώθω για τη συγκεκριμένη ημέρα.

Οι Χαρασκευές μου είναι γεμάτες με αγαπημένα αντικείμενα, είναι γεμάτες με χρώμα και φως.


Από τις Χαρασκευές δε λείπουν τα λουλούδια. Ένα μικρό μπουκέτο ή έστω ένα ανθισμένο κλαδάκι βρίσκονται πάντα στην τραπεζαρία.


Ένας δυνατός και απολαυστικός πρωινός καφές, ένα κέικ ή μια ντουζίνα muffins, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Χαρασκευής μας, ειδικά μάλιστα για τα παιδιά που αγαπούν τα κέικ.


Φυσικά από τις Χαρασκευές δε λείπει ποτέ η δημιουργικότητα. Γράφω, κατασκευάζω, διακοσμώ, σκαρφίζομαι διάφορα, κατεβάζω ιδέες και γενικά διαθέτω λίγο χρόνο, ώστε να κάνω όλα αυτά που δεν πρόλαβα μέσα στην εβδομάδα.


Τον τελευταίο καιρό οι Χαρασκευές μου είναι γεμάτες με φίλες. Δίνουμε ραντεβού σε ξεχωριστά μαγαζιά, δοκιμάζοντας διάφορες λιχουδιές και απολαυστικά ροφήματα.


Πολλές φορές μάλιστα συγκεντρωνόμαστε σε κάποιο σπίτι και τότε τα τραπέζια στρώνονται όμορφα και ο χώρος γεμίζει με τις φωνές και τα γέλια μας!


Όσο για τις Χαρασκευές που δεν προκύπτει συνάντηση με φίλους, πάλι φροντίζω να τις απολαμβάνω με διάφορους τρόπους. 


Σε γενικές γραμμές τις Παρασκευές μου πια φροντίζω να τις γεμίζω με δραστηριότητες που μου κάνουν κέφι. Εφόσον όλη η εβδομάδα είναι αφιερωμένη στις δουλειές, τα διαβάσματα και τις δραστηριότητες των παιδιών, ενώ τα Σαβ/κα είναι οικογενειακή υπόθεση, τις Παρασκευές κανακεύω τον εαυτό μου.

Δεν το συνήθιζα πάντα αυτό. Προέκυψε μόνο του σχεδόν ασυναίσθητα, προφανώς από την ανάγκη μου να ξεκλέψω λίγο χρόνο για τον εαυτό μου, αφού είμαι συνεχώς με τα παιδιά. Την Παρασκευή όμως τα πράγματα είναι πιο χαλαρά και τα χρονικά περιθώρια μεγαλύτερα.



Αφιερώνω χρόνο στο σερφάρισμα, στο blog, στην επικοινωνία, στην κουζίνα, στους φίλους, σε μια βόλτα στα μαγαζιά, σε ο,τι τέλος πάντων μου κάνει κέφι τη δεδομένη στιγμή. Και ως γνωστόν: όταν η μαμά είναι χαρούμενη, όλοι είναι χαρούμενοι! Έχει εξελιχθεί όλο αυτό σε παρασκευιάτικη ρουτίνα, που τελικά έχει θετικό αντίκτυπο σε όλους μας.


Καλημέρα φίλοι αγαπημένοι. Βρείτε έναν τρόπο να κανακέψετε τον εαυτό σας! Σίγουρα το αξίζει, σίγουρα το έχει ανάγκη...

Καλή Χαρασκευή!


Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Κάρτες αντί για κάδρα

Στο τέλος κάθε εποχής μαζεύω τα διακοσμητικά αντικείμενα, για να τα αντικαταστήσω με άλλα, που να ταιριάζουν με την εποχή που ακολουθεί. Έτσι λοιπόν, αφού τα μαζέψω όλα και ξεσκονίσω, η εικόνα είναι κάπως έτσι... 


Μου θυμίζει λευκό καμβά, αν και στη ζωγραφική είμαι πολύ μέτρια. Ωστόσο νιώθω ότι έχω ξανά την ευκαιρία να φτιάξω κάτι καινούριο ή να συνδυάσω αντικείμενα εκ νέου, ανανεώνοντας το χώρο. Έτσι δε βαριέμαι ποτέ. Όταν μάλιστα είναι η σειρά της Άνοιξης, η διάθεση είναι πιο ανεβασμένη, γιατί τα μουντά και υποτονικά χρώματα του Χειμώνα, αντικαθίστανται από χρώματα φωτεινά και έντονα.


Στο λευκό τοίχο της φωτογραφίας, σκέφτηκα να κρεμάσω κάρτες, τις οποίες έχω συλλέξει από αγαπημένα ημερολόγια. Στις κάρτες αυτές έχω ιδιαίτερη αδυναμία, γιατί μου αρέσουν τα ζωηρά χρώματά τους. Και για να αποφύγω το τρύπημα του τοίχου, αποφάσισα να τις κολλήσω με washi tape. 


Μαζί με λίγα φτερά και μια ξύλινη διακοσμητική καρδιά (δώρο της αγαπημένης φίλης Έττυς), η μικρή επιφάνεια του τοίχου απέκτησε πάλι χρώμα και προσωπικότητα.


Τα χρωματιστά κεριά τοποθετήθηκαν πρόχειρα στο "κάδρο", ώστε να μην είναι κενή η επιφάνεια του επίπλου. Δεν ξέρω αν θα παραμείνουν εκεί ή αν θα καταλήξουν κάπου αλλού, αφού μετακινώ συνεχώς αντικείμενα, μέχρι να είμαι ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα. Παραξενιές...


Αυτή λοιπόν η μικρή γωνιά με τα έντονα χρώματα σε φόντο λευκό μου άρεσε πολύ τελικά! Όσο για τον φθινοπωρινό καιρό... δε με πτοεί καθόλου. Άλλωστε νομίζω ότι είμαστε όλοι συνηθισμένοι πια στα τσαλίμια του Μαρτίου. 

Καλημέρα φίλοι αγαπημένοι!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook