Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Λίγο πριν "μαγιάσει"

Παράξενη εποχή. Θαρρείς και τώρα πια δεν μένει τίποτε άλλο, παρά να έρθει το καλοκαίρι. Αν και ανυπομονώ για τον Μάη, τον αγαπημένο!
Οι μέρες κυλούν ήρεμα (εντάξει, όχι πάντα...) μετά το Πάσχα και με τα παιδιά στο σπίτι. Γεμάτες από παιχνίδι, βόλτες, γκρίνια, διαφωνίες, καβγάδες, αστεία. Όμορφα πράγματα, αλλά ώρες ώρες η κατάσταση είναι οριακή! Στο σαλόνι είναι απλωμένα όλα τα παιχνίδια τους και ειδικά τα καινούρια, που απέκτησαν στα γενέθλιά τους και το Πάσχα από τους νονούς. Λοιπόν, όταν ο ένας από τους αγαπημένους νονούς έφερε το "Μάντεψε ποιος" καταχάρηκα! Είναι το λατρεμένο παιχνίδι των παιδικών μου χρόνων και ναι, το έχω ακόμη στο πατάρι, παλιό, σκονισμένο, λερωμένο αλλά... λατρεμένο και χιλιοπαιγμένο! Τώρα πια βγήκε σε νέα έκδοση, πιο εξελιγμένο και σύγχρονο και είναι από τις λίγες φορές, που δεν βαριέμαι σχεδόν ποτέ να το παίξω με τον Φαίδωνα.


Από την άλλη προσπαθώ να μαζέψω τα πασχαλιάτικα. Δεν θέλω να βλέπω άλλο λαγούς, αυγά και κοτόπουλα. Παράλληλα στολίζω και διακοσμώ και η αλήθεια είναι ότι ιδέες υπάρχουν πολλές, αλλά η διάθεση λείπει. Το μόνο που άλλαξα είναι το στεφάνι που πριν λίγες μέρες το στόλιζαν αυγά, ενώ τώρα το στολίζουν διακοσμητικά λουλούδια και κορδέλες. Λίγο πρόχειρα για να είμαι ειλικρινής, μέχρι να έρθει ο Ιούνης και να μυρίσει καλοκαίρι, να βγουν από τα κουτιά τα θαλασσόξυλα, οι πέτρες και τα κοχύλια.


Κι επειδή το καλοκαίρι πλησιάζει, άρχισα ήδη να οργανώνω το μπαλκόνι. Μπρίζωσα και τον Ανδρέα, γιατί ανυπομονώ να το δω τελειωμένο. Ελπίζω φέτος να καταφέρω να το φτιάξω όπως το φαντάζομαι... Σε πρώτη φάση αγοράσαμε λίγα λουλούδια. Αυτά που υπάρχουν ήδη στο μπαλκόνι είναι ολάνθιστα, αν και παραμελημένα! Η μικροσκοπική ελίτσα μας είναι τόσο φορτωμένη με άνθη, που έχει γείρει και νομίζω πως χρειάζεται μεταφύτευση.


Τώρα μένει να τα φυτέψουμε όλα τα καινούρια σε γλάστρες, να μεταφυτεύσουμε τα παλιά και να βάλουμε κάτω τις ιδέες μας. 


Οπότε, ξέρετε τι θα κάνουμε εμείς αυτό το Σαββατοκύριακο...
Εσείς; Τι θα κάνετε; Πάντως ό,τι κι αν αποφασίσετε να κάνετε, όπου κι αν σας βγάλει ο δρόμος, εύχομαι να περάσετε υπέροχα!
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλη την παρέα!


Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Το Πάσχα και οι μέρες που πέρασαν

Πάει κι αυτό. Το Πάσχα εννοώ. Το περιμέναμε, το σχεδιάζαμε, τρέχαμε μέχρι τελευταία στιγμή και τώρα πια πέρασε, έτσι απλά. Ε εντάξει,  εδώ που τα λέμε δεν πέρασε έτσι απλά. Θυμάστε εκείνο το τραγούδι που λέγαμε στις εκδρομές "τα περάσαμε όμορφα, όμορφα, όμορφα"; Έτσι ακριβώς. 
Πρόλαβα να φτιάξω όλα όσα είχα στο νου μου. Ετοίμασα τα γλυκά και τα καλάθια, ώστε να τα δωρίσουμε σε φίλους, συγγενείς και κουμπάρους.


Τις τελευταίες ημέρες τις Μ. Εβδομάδας τις αφιερώσαμε στα παιδιά και σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που είχαμε να δούμε καιρό και αφεθήκαμε στην ομορφιά των ημερών. 
Ο καιρός δεν ήταν σύμμαχος φέτος. Το ψιλόβροχο της Μ. Παρασκευής ήταν αναμενόμενο, θαρρείς και είναι πάντα μουντός ο καιρός εκείνη την ημέρα. 


Η Ανάσταση με βρήκε σπίτι, μαζί με το Ορφεάκι που αποκοιμήθηκε στον καναπέ, οπότε το Άγιο Φως το έφερε σπίτι ο Φαίδωνας με τον μπαμπά του, κρατώντας τη λαμπάδα του με μεγάλη προσοχή και φροντίδα. Ανάψαμε το αυτοσχέδιο καντηλάκι και περιμέναμε την ΚαΠαfamily να περάσουμε μαζί τη βραδιά, και να γευτούμε την μαγειρίτσα που έφτιαξε ο Ανδρέας, σε ένα απλά στρωμένο τραπέζι, αλλά γιορτινό, με λουλούδια, αυγά κι ένα μικροσκοπικό δωράκι στο πιάτο του καθενός.

Αλουμινένιο κουτί από καφέ, που έντυσα με πολύχρωμο χαρτί

Και λίγο πριν αποχαιρετιστούμε, δώσαμε ραντεβού για την άλλη μέρα στο σπίτι τους. 
Πάσχα στο σπίτι των ΚαΠα, μαζί με άλλους αγαπημένους συγγενείς. 
Αποφάσισα για την ημέρα εκείνη, να φτιάξω ένα cheesecake που δεν είχα ξαναφτιάξει και ναι, το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό.


Ευτυχώς ο καιρός μας έκανε τη χάρη κι έτσι στήθηκε η γιορτή στον κήπο τους, τον κήπο της Εδέμ, όπως μ' αρέσει να λέω. 
Το κατσίκι ψήθηκε στην ώρα του, αφού οι άντρες έκαναν πολύ καλή δουλειά, τα παιδιά δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό την τρεχάλα κι εμείς εκεί χαλαρά, ξεκινήσαμε με καφέ και τσουρέκι, για να καταλήξουμε στο γαλακτομπούρεκο του Πανταζή, το οποίο καταβροχθίσαμε μανιωδώς. Υπάρχουν και φωτογραφίες-ντοκουμέντα, που ελπίζω να αυτοκαταστραφούν...
Τα κλικ ήταν ασταμάτητα! Βγάζαμε τους εαυτούς μας, τους υπόλοιπους, το κατσίκι, τα γλυκά, τα λουλούδια, τα παιδιά, τα χόρτα, τι να σας πω; Σχεδόν γελοία η κατάσταση...

Τα αγόρια με τα αμάνικα μπουφάν...

Και να εδώ, ο κήπος της Εδέμ και ο greek λεβέντης Σάκης (έτσι τον χαρακτήρισε η γυναίκα του και γελάω ακόμη...).


Αδιαμφισβήτητα όμως, η καλύτερη στιγμή ήταν όταν ο Πα έκοψε και μοίρασε το ξακουστό του και κολασμένο γαλακτομπούρεκο! Το δε cheesecake συγκίνησε πολλούς, αλλά πιστοί του θαυμαστές έγιναν ο ανιψιός μου Άγγελος, ο Φαίδωνας και ο Ανδρέας.
Όχι δεν θα βάλω φωτογραφίες από τη στιγμή που απολαμβάναμε τα γλυκά, όχι!


Θα σας παραπλανήσω και θα σας δείξω άλλες. Επειδή λοιπόν είναι πολύ μόδα τα selfie, είπα να βγάλω κι εγώ με τ' αγόρια μου. Ο Ορφέας καταδέχτηκε επιτέλους να χαμογελάσει στο φακό, οπότε το εκμεταλλεύτηκα.


Ο δε Φαίδωνας δεν καταδέχτηκε να φωτογραφηθεί, αφού ήταν αφοσιωμένος στο παιχνίδι. Δεν άφησε ούτε λεπτό την γουρούνα, με την οποία ανεβοκατέβαινε τις ανηφόρες με μανία!


Και πριν τελειώσω την περιγραφή μου για την ημέρα του Πάσχα, θέλω να σας δείξω τις καλλιτεχνικές φωτογραφίες που έβγαλε ο Ανδρέας. Κάποια στιγμή πήρε την μηχανή και άρχισε να τραβάει. Κλικ πάνω στο κλικ, ορίστε το αποτέλεσμα... Η σούβλα, το πινέλο και η καρφωμένη πατάτα να μην πληγωθούν τα παιδιά... Γέλασε κανείς; Ε, μα δεν έχετε φαντασία! Έχουν όμως την ομορφιά τους, ε; Του το αναγνωρίζω!


Ο πρωινός, δευτεριάτικος καφές μου ήταν σκέτος κι ασυνόδευτος, αφού ήμουν ακόμη χορτάτη από την κραιπάλη της προηγούμενης ημέρας. Με την κούπα του καφέ στο χέρι, στεκόμουν μπροστά στα αυγά και τις σοκολάτες και αναρωτιόμουν τι θα τα κάνω όλα αυτά. Με τις ανταλλαγές των δώρων γεμίσαμε σοκολατένια αυγά και λαγούς.
Βέβαια, επειδή χωνεύω εύκολα, τον απογευματινό μου καφέ τον συνόδευσα με το cheesecake, στο οποίο άπλωσα λίγη από την μαρμελάδα που είχα φτιάξει τις προηγούμενες ημέρες. 
Σήμερα όμως, ανυπομονώ να ξαναμπώ στο διατροφικό πρόγραμμά μου! Τέλος η κραιπάλη...


Θα σας αφήσω με την εικόνα του όμορφου καπουτσίνου. Αυτό το φανταστικό φυτό, δώρο της αδερφής μου, δεν το είχα υπόψιν μου. Το λάτρεψα για την ομορφιά του και για τ' όνομά του. Με κέρδισε πολύ εύκολα κι ελπίζω να τα πάμε καλά οι δυο μας...


Χρόνια Πολλά αγαπημένοι μου. 
Τι κι αν πέρασε το Πάσχα; Οδεύουμε προς την Πρωτομαγιά και όσα ακολουθούν. Τα καλύτερα έρχονται, έτσι;
Καλημέρα λοιπόν!

Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Τριγύρω η ομορφιά

Μεγάλη Πέμπτη και για να είμαι ειλικρινής, φέτος δεν κατάλαβα και πολλά από το Πάσχα. Οι μέρες κυλούν σαν όλες τις προηγούμενες κι εγώ προσπαθώ να τις κάνω ξεχωριστές βολτάροντας με τ' αγόρια, ψήνοντας γλυκά, βάφοντας αυγά και κάνοντας τέλος πάντων, όλα αυτά που αρμόζουν σε τέτοιες ημέρες.
Η φωτογραφική μηχανή, είναι η προέκταση του χεριού μου, την έχω παντού μαζί μου, γιατί σκέφτομαι πως όλο και κάτι όμορφο θα συναντήσω.
Να, όπως αυτή η διμορφοθήκη, που με εντυπωσιάζει έτσι που είναι κάτασπρη. Έχει απλωθεί τόσο, που μοιάζει με πυκνό, λευκό σύννεφο, τόσο δελεαστική, που σου 'ρχεται να ξαπλώσεις επάνω της.


Αυτές δε οι αγριάδες με το κίτρινο άνθος, στο πλάι του δρόμου, με ενθουσίασαν τόσο, που βγήκα από το αμάξι ώστε να τις φωτογραφίσω. Δεν ξέρω αν το φυτό αυτό έχει ειδική ονομασία, πάντως είναι τρομερά εντυπωσιακό το κατακίτρινο τοπίο και δυστυχώς δεν αποδίδεται στην εικόνα...


Την ομορφιά συνάντησα και στην λαμπάδα που ζωγράφισε ο Ορφέας στον παιδικό. Τόσο παρδαλή και χαρούμενη, χμμμ σαν να πήρε απ' το γούστο της μαμάς του το παιδί. Κι εκεί στο πλάι, είναι λίγα λουλούδια που μάδησαν τ' αγόρια εχθές, καθώς επιστρέφαμε σπίτι και μου τα έφεραν τρέχοντας ευτυχισμένοι. Μόνο για μένα! Ελπίζω να μου φέρνουν λουλούδια για πολλά χρόνια ακόμη τα δυο τους...


Την νοστιμιά συνάντησα σε ένα brownie που έφτιαξα. Και λέω νοστιμιά και όχι ομορφιά, γιατί είναι νηστίσιμο, οπότε δεν είναι αφράτο και ευπαρουσίαστο, αλλά αυτό καθόλου δεν μας πείραξε. Το δοκίμασα μόνο για να δω αν είναι γευστικό κι έπειτα το άφησα στο έλεος των αντρών του σπιτιού.


Εγώ αρκούμαι με το υπέροχο γλυκό πορτοκαλάκι που έφτιαξε η ξαδέρφη μου. Μου το έδωσε πριν καιρό, αλλά περίμενα ν' ανοίξω το βάζο τις ημέρες του Πάσχα, γιατί ήξερα ότι η απόλαυση θα ήταν μεγαλύτερη! Σερβιρισμένο στα πιατάκια της γιαγιάς μου, σε ένα τραπέζι στρωμένο με το καρέ που έφτιαχνε με το τσιγκελάκι της... Αυτά είναι όσα έχω από εκείνη. Το καρέ, τα πιατάκια, το ξυπνητήρι με τον εκκωφαντικό θόρυβο και τ' όνομά της... Κι ένα σωρό αναμνήσεις.
Σαν να την βλέπω! Εκεί, στην άκρη του ντιβανιού, με το ένα πόδι ν' ακουμπάει στο πάτωμα και το άλλο απλωμένο πάνω στο ντιβάνι, αφοσιωμένη στο δημιούργημά της και απολαμβάνοντας σιωπηλά τα χάχανα και τις συζητήσεις μας. Τρεις γενιές μαζί σε ένα μικρό δωμάτιο. Η γιαγιά με το τσιγκέλι, κόρες και νύφη πάνω από τα μάτια της κουζίνας και οι εγγονές εκεί, να ρουφούν τον καφέ τους κουτσομπολεύοντας τα γεγονότα της προηγούμενης βραδιάς. Τι να πρωτοθυμηθώ...; Εκεί κρύβονται οι πιο όμορφες αναμνήσεις αυτής της γιορτινής περιόδου. Οι πιο δυνατές. Μα αυτά, ίσως τα πούμε άλλη στιγμή.


Τώρα, ανυπομονώ να στολιστούν τα τραπέζια γιορτινά και να υποδεχτούν ανθρώπους αγαπημένους, τουλάχιστον αυτούς που είναι κοντά. Και σε όλους τους υπόλοιπους αγαπημένους στέλνω τις ευχές μου και την αγάπη μου. Κι εύχομαι να ξαναπιούμε εκείνον το καφέ μαζί χαχανίζοντας σαν κοριτσόπουλα κι ας μην είναι ποτέ ξανά ο ίδιος, ξέγνοιαστος πρωινός καφές...


Ευχές σε όλους εσάς τους αγαπημένους! Να περάσετε όμορφα, περιτριγυρισμένοι από ανθρώπους π' αγαπάτε!
Καλό Πάσχα!


Litsa


 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Ευωδιές, γεύσεις και παιχνίδια

Ένα Σαββατοκύριακο γεμάτο γεύσεις.
Την Παρασκευή πήγα λαϊκή και ως γνωστόν, εκεί δεν μπορεί ν' αντισταθεί κανείς σε τίποτα. Οι ιδέες έρχονται η μια πίσω απ΄την άλλη "να κάνω αυτό, κι εκείνο, να δοκιμάσω και το άλλο" ...
Νιώθω ότι άνοιξη είναι μια εποχή ολοζώντανη. Ξυπνούν τα πάντα κι ενεργοποιούνται θαρρείς ξανά όλες οι αισθήσεις. Μια εποχή γεμάτη ευωδιές, χρώματα, γεύσεις. Όλα τόσο φρέσκα που θέλεις να τ' αγγίξεις, να τα μυρίσεις και φυσικά να τα γευτείς. 
Επέστρεψα στο σπίτι γεμάτη σακούλες, κέφι για δοκιμές και φυσικά χαρούμενη που το Πάσχα πλησιάζει.
Το πρώτο που αγόρασα από τη λαϊκή ήταν λουλούδια. Δυο μικρά μπουκετάκια με φρέζιες και κινέζικα γαρίφαλα, τα οποία μου κόστισαν ελάχιστα κι έχω βρει τη χαρά μου, γιατί στα ανθοπωλεία σπάνια πλησιάζω πια. 


Μπήκα από την Παρασκευή στην κουζίνα κι έφτιαξα ρυζόγαλο για τα παιδιά και όχι μόνο, αφού εξαφάνισα ένα κι εγώ με τον πρωινό μου καφέ, αλλά και σοκολατένια muffins, τα οποία πήρε ο Ανδρέας μαζί του στη δουλειά και καταναλώθηκαν εκεί. Μ΄αρέσει να φτιάχνω γλυκά και να τα μοιράζω. Εγώ χαίρομαι να ψήνω, εκείνοι χαίρονται να καταναλώνουν, άρα είμαστε όλοι ευχαριστημένοι!


Το Σάββατο ήταν ημέρα παιχνιδιού. 

Η νταλίκα με βαρύ φορτίο: καραμέλες

Πριν καιρό είχα αγοράσει για τα παιδιά ένα παιχνίδι με φυτικά τουβλάκια (από άμυλο καλαμποκιού, νερό και φυτικά χρώματα), εντελώς ακίνδυνα, τα οποία κολλούν μεταξύ τους μόλις βραχούν ελάχιστα.


Η αλήθεια είναι ότι το διασκεδάσαμε! Μπορεί να φτιάξει κανείς τα πάντα, αφού με ένα ψαλίδι δίνεις στα τουβλάκια (playmais) το σχήμα που θέλεις και απλά δημιουργείς φιγούρες, κολλώντας τα μεταξύ τους. 
Φτιάξαμε δέντρα, σαλιγκάρι (τον Turbo ντε), ανθρωπάκια, βαγόνια, λουλούδια κι όταν άρχισαν να μου ζητάνε αεροπλάνα και πυραύλους, τους είπα ότι θα τους τα φτιάξει ο μπαμπάς. Ε μα είχαν αρχίσει να ξεφεύγουν...


Όταν το "Frozen" έκλεψε όλη τους την προσοχή, ξαναμπήκα στην κουζίνα. 


Φέτος αποφάσισα να στείλω σε νονούς, κουμπάρους και βαφτιστήρια δώρα από την κουζίνα μου. Έφτιαξα μπισκότα βουτύρου, μέσα στο πνεύμα της εποχής και της περιόδου.


Μα και την αγαπημένη μου μαρμελάδα! 


Φράουλες με λίγα κόκκινα βατόμουρα και τους σπόρους από ένα κλωνάρι βανίλιας, για να εμπλουτιστεί η γεύση. Εντάξει, δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική, αφού το αποτέλεσμα αυτού του συνδυασμού, είναι μια γεύση που λατρεύω!


Την έβαλα σε βάζα, τα οποία έντυσα με ύφασμα, στόλισα με αυτοκόλλητα, μα και πολύ αγάπη.


Και βέβαια, σειρά είχαν τα τσουρέκια. Είπα να το τολμήσω, παρά την περσινή αποτυχία, αλλά εντάξει, έγιναν πολύ καλύτερα! Η συνταγή κλασική κι αγαπημένη, της μαμάς μου. Ούτε την αλλάζω, ούτε πειραματίζομαι. 
Αχ κι αυτή η μαστίχα Χίου, τόσο αρωματική, που μου ξυπνά αμέτρητες αναμνήσεις...


Έτοιμα όλα, τυλιγμένα και φροντισμένα. Δεν ξέρω αν είναι νόστιμα, είναι όμως φτιαγμένα με μεράκι και αγάπη κι εμένα μου φτάνει.

Όχι, δεν έφτιαξα μόνο γλυκά και μαρμελάδες, κουβάλησα κι άλλα απ' την λαϊκή, όπως αυτές τις κατακόκκινες πιπεριές Φλωρίνης, στις οποίες έχω αδυναμία, γι αυτό και τις φωτογράφισα λίγο πριν ψηθούν, γοητευμένη από το κατακόκκινο χρώμα τους.
Δοκίμασα μάλιστα μια νέα γεύση, την τρίχρωμη quinoa, που μου έστειλε η μαμά μου από Γερμανία, όταν διάβασε αυτή την ανάρτηση (κλικ). Είναι απίθανη, πολύ πιο γευστική από τη λευκή, αλλά δεν έχω βρει τρίχρωμη εδώ πουθενά...
Μωρέ λέτε απλά να άρχισα να συνηθίζω την γεύση της; Θυμάμαι που όταν δοκίμασα quinoa για πρώτη φορά, ταράχτηκα... χαχα 

Quinoa με γιαούρτι 

Πάντως το σπίτι μας τις τελευταίες ημέρες μοσχοβόλησε και οι ευωδιές προανήγγειλαν 
την γιορτινή περίοδο.
Μεγάλη Εβδομάδα αγαπημένοι φίλοι. Μεγάλη Εβδομάδα κι εύχομαι να 'ναι ξεχωριστή για όλους. Να επιστρέψουμε στα χωριά μας ή στα πατρικά μας ή απλώς να βγούμε στην εξοχή και να συναντήσουμε ανθρώπους αγαπημένους!


Καλές γιορτές!
Litsa

 Επισκεφθείτε το "Home"  στο facebook