Καλό τριήμερο!

Σήμερα ξεκινήσαμε την ημέρα μας, πώς αλλιώς, με πολύ παιχνίδι φυσικά!

Με όσα αυτοκινητάκια δεν έπαιξα όσο ήμουν παιδί, παίζω τώρα. Και αεροπλάνα και ελικόπτερα και μηχανές και τρένα!

"Φτιάξε μαμά μια πόλη με γέφυρες να περνάμε από κάτω", "τρέχα με το αμάξι μαμά", "πέταξε μαμά", "τράκαρέ με μαμά" και όλα αυτά με τους γνωστούς θορύβους και κραυγές που βγάζουν τ' αγόρια όταν παίζουν με τ' αυτοκίνητά τους, διότι διαφορετικά δεν έχει γούστο!

Άφησα πίσω μου τον ροζ κοριτσίστικο κόσμο με τα σπιτάκια, τα λουλουδάκια, την Barbie, τα φορεματάκια, τα γοβάκια, τα μακριά μαλλιά που χτένιζα με τις ώρες... και μπήκα σε αυτόν:

Έχει βέβαια κι αυτός το γούστο του!

......................................................................................................................................................

Αλλά τώρα θα επιστρέψω και πάλι στα δικά μου, τα κοριτσίστικα.

Προχθές ήρθε η αδερφή μου για απογευματινό καφεδάκι και μου έφερε αυτό:

Ένα παλιό κεραμίδι, βαμμένο μπλε στην εσωτερική του πλευρά και στολισμένο με ρεσώ, κοχύλια και ξύλα.

Έτσι αποφάσισα να φτιάξω μια θαλασσινή γωνιά στο σπίτι.

 

Δυο μεγάλα κεριά, λίγα βότσαλα κολλημένα μεταξύ τους και το καραβάκι του Φαίδωνα.

Έτοιμο.

 

Και όλα αυτά σε ένα τραπεζάκι κάτω από το στεφάνι μου.



..........................................................................................................................................................



Από σήμερα ξεκινά και η δική μας άδεια, οπότε... με κυριεύει όλο και περισσότερο η χαρά!

Επιτέλους, γιατί ως τώρα το μόνο που με είχε κυριεύσει ήταν το άγχος.

Ήταν ένα δύσκολο καλοκαίρι, με απρόσμενα γεγονότα...

Αλλά δεν τελείωσε ακόμη!!!!!!!

Βασικά  μόλις άρχισε!

Σας εύχομαι λοιπόν

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ, ΤΕΛΕΙΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΟ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ!

Σας φιλώ

Δεν θα μεγαλώσω ποτέ - I. Κινούμενα σχέδια

Είναι πολλοί οι λόγοι για τους οποίους δεν πρόκειται να μεγαλώσω και το διαπιστώνω καθημερινά. Ειδικά τώρα που απέκτησα τα παιδιά μου. Γι αυτό άλλωστε και έχω βάλει στον τίτλο το νουμ. Ι, γιατί θα ακολουθήσει το ΙΙ, το ΙΙΙ και πάει λέγοντας.

Ο πρώτος λόγος λοιπόν είναι αυτός:

Αγαπημένο!

Τους λάτρευα και τους δύο!

Θαύμαζα τον Tom γι αυτά που περνούσε και περνάει και τον Jerry για την εξυπνάδα του!

 

 







Τώρα πια με την πρώτη ευκαιρία, στρώνομαι κι εγώ στον καναπέ μαζί με τον Φαίδωνα και χαζεύω! Τα πάντα! Όλων των λογιών τα παιδικά! Και είναι το ίδιο διασκεδαστικό με τότε. Χαίρομαι, αγωνιώ, γελάω, αφοσιώνομαι, χάνομαι στον κόσμο τους.

Και βέβαια τα βλέπω ξανά και ξανά και ξανά...

Έβλεπα κι άλλα πολλά και τα θυμάμαι με πολλή αγάπη.
Σηματοδοτούν τα παιδικά μου χρόνια.

Ο "Μίκυ" και η παρέα του, η "Κάντυ Κάντυ", ο "Οδυσσέας στο διάστημα", το "Κάποτε ήταν ο άνθρωπος", ο "ροζ πάνθηρας", ο "Τεν τεν", ο "Αστυνόμος Σαΐνης", ο "Γούντυ ο τρυποκάρυδος", το αξιολύπητο Κογιότ με το "μπιτ μπιτ", τα "Στρουμφάκια".

Είμαι σίγουρη ότι ξέχασα κάποια.

Και για κάποιον λόγο απεχθανόμουν τον Bugs Bunny. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί!

To Τom & Jerry βέβαια ήταν το αγαπημένο μου.

Διαπίστωσα ότι είναι και του γιου μου.

Τυχαίο;

Στις μέρες μας, ανοίγοντας την τηλεόραση, κάθε φορά, αναρωτιέμαι γιατί τα παιδικά αποτελούνται από τόσα τερατόμορφα κακάσχημα πλάσματα με έξι χέρια κι άλλα τόσα πόδια, τεράστια δόντια και δυο κεφάλια!

Εγώ προτιμώ να ταξιδεύω στον μαγικό κόσμο εκείνων των κινουμένων σχεδίων που έβλεπα μικρή.

Και προτιμώ τον ίδιο κόσμο και για τα παιδιά μου, δίχως τα αιμοβόρα πλάσματα του σήμερα...

Καλό σας απόγευμα!

New Look!

Αποφάσισα να κάνω μερικές αλλαγές στο blog κι ελπίζω να σας αρέσουν!

Η αλήθεια είναι ότι έγινε αρκετά πιο... κοριτσίστικο και ρομαντικό, γι αυτό και ζητώ συγνώμη από τους άντρες της παρέας! 

Να είστε σίγουροι όμως ότι θα το αλλάξω και πάλι, διότι ως γνήσιο Διδυμάκι  και Ανθρωπολόγος, βαριέμαι εύκολα κι έχω ανάγκη από πολλές και διαφορετικές εικόνες για να μην πλήττω.

Βασικά έχω την εντύπωση ότι θα το αλλάζω συχνά..., σίγουρα πάντως κάθε εποχή!

Η θεματολογία ωστόσο παραμένει η ίδια.

Επίσης, είναι έτοιμο το bunner για όποιον ενδιαφέρεται και θέλει να το αντιγράψει στο blog του.

Και φυσικά μην ξεχάσετε ν'ακολουθήσετε το "Home" στο facebook. 

Περιμένω γνώμες για το νέο LOOK και -γιατί όχι- ιδέες για νέες δημιουργίες!!

Ευχαριστώ όλους εσάς που μένετε... συντονισμένοι στο blog μου.

Σας υπόσχομαι ότι τα καλύτερα έρχονται!! 

Εσείς πως περάσατε το ΣΚ;

Σαββατοκύριακο!!

Πάντα χαίρομαι όταν έρχεται!

Το δικό μας ήταν γεμάτο εναλλαγές. Κυρίως καιρικές.

Η Παρασκευή μας άφησε με βροχές και χαλάζι! Το κλίμα εδώ ήταν σχεδόν τροπικό, ο αέρας ανεξέλεγκτος και το νερό πολύ.

Κάπως έτσι ήταν κατάσταση. 

Στη φωτογραφία βέβαια (τραβηγμένη από το μπαλκόνι της αδερφής μου), δεν αποτυπώθηκε σχεδόν τίποτα από αυτό το τρελό ξέσπασμα.

Όμως αυτά τα καλοκαιρινά μπουρίνια έχουν και το ρομαντισμό τους!

Τουλάχιστον εγώ πάντα τα λέτρευα. Τις βροντές, τις αστραπές, όλα!

Βέβαια όσο εμείς απολαμβάναμε τη βροχή, τα παιδιά μας έκλειναν τ'αυτιά τους κι έτρεχαν πανικόβλητα να σωθούνε! Λογικό, έτσι απότομα που άνοιξαν οι ουρανοί...

Ευτυχώς το μπουρίνι δεν άφησε πίσω του σοβαρές ζημιές.

Μόνο κάτι σπασμένες γλάστρες, πολλές λάσπες και αφόρητη υγρασία.

Το Σάββατο ήταν ζεστό και δημιουργικό.

Φτιάξαμε με τον Φαίδωνα λουλούδια από ρολό χαρτιού υγείας ή και κουζίνας.

Τα οποία βρήκαν τη θέση τους στο δωμάτιό του

 Και ένα χάρτινο καραβάκι για να ταξιδεύει...

Σάββατο βράδυ και να 'μαστε πάλι σ' ένα φιλικό σπίτι να τρώμε σουβλάκια στα κάρβουνα!

 

Κάτω από αυτό το φεγγάρι...

Αναρωτιέμαι τι θα γίνει μ'αυτό το φαγητό επιτέλους;

Από τότε που αποκτήσαμε τα παιδιά, πηγαίνουμε από σπίτι σε σπίτι (μεταξύ αυτών και το δικό μας βεβαίως-βεβαίως) για καφέδες και ψησίματα.

Αυτή τη μορφή πήραν πλέον οι βραδυνές μας έξοδοι... 

Έτσι και τα παιδιά παίζουν και εμείς λέμε τα δικά μας.

Οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι που και που μου λείπουν τα Σαββατόβραδα που βγαίναμε για ποτάκι...

Τέλος πάντων.

Η Κυριακή ήταν ήσυχη, λίγο παιχνίδι, λίγη ξεκούραση και αυτό το νέο απόκτημα!

Το δικό μου στεφάνι.

Τελικά η αδερφή μου έφτιαξε ένα και για μένα.

'Εχω την εντύπωση ότι το δικό μου είναι πιο όμορφο από αυτό που έφτιαξε για τον εαυτό της! Είναι όμοια και όμως διαφέρουν...

Φαίνεται το έφτιαξε με περισσότερη αγάπη.

Ευχαριστώ αδερφάκι!!

Καλή εβδομάδα σε όλους σας!

(Ελπίζω να είδατε το Μήνυμα-SOS)

L.

Μήνυμα-SOS!!

Έχω ένα σημαντικό μήνυμα για εσάς!

Πατήστε εδώ για να το δείτε!
Καλή εβδομάδα!!

L.

Γλυκά μου donuts

Σήμερα ο Φαίδωνας μου ζήτησε να φτιάξουμε κουλουράκια.

Εδώ και καιρό θέλω να χρησιμοποιήσω επιτέλους μια συσκευή για donuts, την οποία αγόρασα πριν... 3-4 χρόνια.

Είχα ξεχάσει την ύπαρξή της και τώρα με τη μετακόμιση την βρήκα!

Καιρός λοιπόν να τη δοκιμάσω!

ΣΥΝΤΑΓΗ

1 1/2 φλυτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1/2 φλ. ζάχαρη

1 1/2 κουταλάκι μπέικιν

1 βανίλια

125 γρ λιωμένο βούτυρο

3/4 φλ. γάλα

1 αυγό χτυπημένο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Ανακατεύουμε σε ένα μπολ όλα τα ξηρά υλικά (εγώ κοσκίνισα το αλεύρι με το μπέικιν). Κάνουμε μια λακκούβα στο κέντρο και προσθέτουμε το αυγό, το γάλα και το βούτυρο. Ανακατεύουμε καλά με ένα σύρμα.

Προθερμαίνουμε τη μηχανή, την αλείφουμε με λίγο λάδι ή βούτυρο και γεμίζουμε τα "δαχτυλίδια" με το μείγμα. Τα ψήνουμε μέχρι να ροδίσουν.

Τα σερβίρουμε με ό,τι θέλουμε. Γλάσο, μερέντα, μαρμελάδα κλπ

Εγώ προτίμησα το μέλι, την τρούφα, τη ζάχαρη και λίγα ζαχαρωτά.

Λίγο πριν τα στολίσω

Και να το αποτέλεσμα!

Όμορφα δεν είναι;

Είναι και νόστιμα!

Ο Φαίδωνας πάντως το διασκέδασε.

Και δημιούργησε!

Και έπαιξε!

Και στο τέλος... τα ευχαριστήθηκε!

Δεν φαίνεται;;;

Καλό απόγευμα!

L.

Αγαπημένοι προορισμοί

Χάζευα τις φωτογραφίες μας και συνειδητοποίησα δύο πράγματα.
Πρώτον, ότι πρέπει να τις αρχειοθετήσω, γιατί είναι πλέον πάρα πολλές και αργότερα θα χάσω την μπάλα!

Δεύτερον, ότι έχω ανάγκη από διακοπές!

Πόσο όμορφα μέρη έχουμε τελικά!

Μια τόσο μικρή χώρα, με τόσο μεγάλο φυσικό πλούτο!

Με τόσα μέρη να γνωρίσεις!

Για όλα τα γούστα.

Δικός μου αγαπημένος προορισμός ο Όλυμπος.

Γιατί είναι πανέμορφος, έχει πολλά ν' ανακαλύψεις και... είναι πατρίδα!

Τα τελευταία χρόνια βέβαια, έγινε πατρίδα και η Κρήτη.

Τι να πει κανείς γι αυτήν;

Όμορφη, λαμπερή, πλούσια.

Ευλογημένη γη, που λέει κι ο άντρας μου!

Αδυναμία μου είναι το Λουτρό.

Ορίστε γιατί:

 

Οι βόλτες μας με το κανό!

Ενθουσιάστηκα με τον Μπάλο

Τη Σπιναλόγκα

Τα Χανιά

Τον Άγιο Νικόλαο

Τις βουκαμβίλιες

Άλλα δεν μπορώ να ξεπεράσω το Ελαφονήσι!
Κάθε φορά με μαγεύει!

Κάθε φορά με ενθουσιάζει!

Κάθε μα κάθε φορά!

Αυτό το κοκκινορόζ χρώμα που παίρνει η άμμος από τα σπασμένα κοράλλια!

Τα κρυστάλλινα νερά!

Μόνο αν το δείτε από κοντά θα με καταλάβετε...

Κι έπειτα είναι κι η Λευκάδα!

Αυτό το αξέχαστο μπλε της Λευκάδας!!

Ναι, πρέπει οπωσδήποτε να πάω διακοπές!!

L.