Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Χριστούγεννα στη Στουτγκάρδη

Μία από αυτές τις μέρες, αφήσαμε τον Ορφέα με την γιαγιά, πήραμε τον προαστιακό και βρεθήκαμε στη Στουτγκάρδη.
Για τον Φαίδωνα ήταν όνειρο ζωής, όχι η πόλη... αλλά το να μπει σε τρένο. Ξετρελάθηκε! Από τις λίγες φορές που καθόταν ήσυχα στη θέση του και απολάμβανε τη διαδρομή, χαζεύοντας από το παράθυρο!



Η Στουτγκάρδη, αν και όμορφη από μόνη της, τα Χριστούγεννα είναι μαγική!!
Η βόλτα ξεκίνησε από την "οδό του Βασιλιά" - σε ελεύθερη μετάφραση - ένας τεράστιος πεζόδρομος, γεμάτος με μαγαζιά! 


Μαγεία για όλους, εμείς χαζεύαμε τριγύρω και ο Φαίδωνας έτρεχε και έπαιζε ελεύθερος! Ανέβαινε όπου έβρισκε και έπιανε φιλίες με τα "αγάλματα"...


Ξύλινα στολισμένα σπιτάκια παντού και μυρωδιές από γλυκά, λουκάνικα και ζεστό κόκκινο κρασί! 


Απαραίτητη στάση στο παλιό παιχνιδάδικο της πόλης, το οποίο μετρά τα χρόνια του από το 1833!
Εντάξει, περιττό να πω ότι ο Φαίδωνας δεν μαζευόταν, βέβαια το ίδιο κι εμείς. Γιατί πέρα από παιχνίδια έχει κι όλα αυτά τα υπέροχα γκατζετάκια που λατρεύουν οι μεγάλοι, αλλά και τρένα μοντελισμού και φόρμουλες και τηλεκατευθυνόμενα και και και...



Το καλύτερο είναι ότι έχει υπέροχα πράγματα και για την μαμά!! Για δείτε... 
Χρώματα χρώματα χρώματα και κουζινικά!! Χο Χο Χο


Επόμενη απαραίτητη στάση στην κλειστή αγορά. Ό,τι και να πω είναι λίγο. Βρίσκει κανείς τα πάντα από κάθε χώρα! Ομορφιά!



Φρέσκα λαχανικά, παράξενες σοκολάτες, απίθανες ποικιλίες τσαγιού,  αυγά από στρουθοκάμηλο και όλοι οι αγαπημένοι μου κόκκινοι καρποί. Αχ αχ αχ!



Και βέβαια λουλούδια και στολίδια!! Άντε να μαζέψω τώρα τα μυαλά μου...


Βγαίνοντας από την αγορά, είχε πια νυχτώσει και όλα τα λαμπιόνια έλαμπαν...
Τόσο όμορφα!


Η πίστα για πατινάζ είχε "πάρει φωτιά" και ο Φαίδωνας ανυπομονούσε να δοκιμάσει κι αυτός. Γελάσαμε με το αγόρι μου, έκανε διπλό loop - δίχως βέβαια να το θέλει χαχα - κι ευτυχώς τον κρατούσε ο Ανδρέας και ο βοηθητικός νάνος! Αλλά έκανε το μεράκι του και του έφυγε το απωθημένο.



Γυρίσαμε σπίτι αποκαμωμένοι. Ήταν η πρώτη φορά που ο Φαιδώνας ανυπομονούσε να επιστρέψει σπίτι! Και κοιμήθηκε βαθιά δίχως ν' αλλάξει πλευρό όλη νύχτα! Κουρασμένος κι ευχαριστημένος!

Φιλιά σε όλο το αγαπημένο παρεάκι μου!
Φιλιά κι ευχές! 



Ευχές για μια καλή χρονιά, γεμάτη αγάπη κι αισιοδοξία!
Γεμάτη μαγεία και χρυσόσκονη!
Γεμάτη χαμόγελα!
Υγεία!


Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Το πάρκο των παιδικών μου χρόνων

Ανήμερα Χριστουγέννων έχουμε την τάση να φεύγουμε από το σπίτι, αμέσως μετά τον πρωινό καφέ και ν' αφήνουμε την μαμά μας, σαν καλή νοικοκυρά, να κάνει τα θαύματά της στην κουζίνα. Αυτή θέλει να μαγειρέψει με την ησυχία της κι εμείς άλλο που δεν θέλουμε, να κάνουμε τις βόλτες μας! Πέρυσι βρεθήκαμε να βολτάρουμε στο δάσος, αλλά φέτος αποφασίσαμε να πάμε σ' ένα πάρκο κοντά στο σπίτι. Στο ίδιο πάρκο έπαιζα κι εγώ όταν ζούσα εκεί κι επειδή ήταν κοντά το σχολείο μου, μας πήγαιναν συχνά εκδρομή εκεί.
Και θέλω να μοιραστώ τις εικόνες μαζί σας, γιατί είναι το στολίδι της πόλης! Την άνοιξη που ανθίζουν τα δέντρα και οι τριανταφυλλιές, είναι μαγικό!!


Βρίσκεται μέσα στην πόλη, είναι καταπράσινο και οι παιδικές χαρές είναι σκέτη απόλαυση! Τα μικρά μας πιθηκάκια σκαρφάλωναν παντού κι ήταν όλο κατορθώματα και επιδείξεις!


Φυσικά δεν έλειψαν και οι παλιμπαιδισμοί του παππού... Υπέροχη εικόνα! Έτσι έπαιζε και μαζί μας όταν ήμασταν παιδιά!


Δίπλα ακριβώς από την παιδική χαρά, υπάρχει ένα μικρό κομμάτι ειδικά διαμορφωμένο για την κυκλοφοριακή αγωγή των παιδιών. Με σήματα, φανάρια, διαγραμμίσεις, σταυροδρόμια.


Όμως το καλύτερο απ' όλα είναι το τρενάκι! Φορτωμένο με τους μικρούς του επιβάτες, κάνει βόλτα μέσα στο πάρκο. Δυστυχώς δεν κάναμε βόλτα, γιατί λόγω Χριστουγέννων, ήταν σταθμευμένο στο γκαράζ. Είδαμε όμως τον σταθμό, που είναι σαν αληθινός αλλά σε μινιατούρα.
Ο Φαίδωνας ενθουσιάστηκε με την περιστρεφόμενη, στρογγυλή πλάκα, η οποία εξυπηρετεί στην αλλαγή των βαγονιών (και όχι μόνο). Θα την γνωρίζετε όσοι έχετε δει το Πολικό Εξπρές, από εκεί άλλωστε είναι γνωστή και στον Φαίδωνα.



Εγώ πάλι χάζευα τα περιποιημένα και ζηλευτά σπιτάκια, ακριβώς δίπλα στο πάρκο. Με τις όμορφες εισόδους, το γκαράζ τους, την αυλίτσα τους, την όμορφη θέα και μόλις ένα βήμα από την παιδική χαρά. 
Ε ναι... αν έχεις παιδιά, όλα τα παραπάνω είναι σημαντικά χεχε.


Κι αυτές οι τεράστιες καταπράσινες εκτάσεις...
Περιττό να σας πω ότι φύγανε κλαίγοντας ο Φαίδωνας κι ο Ορφέας!!



Και βέβαια οι θερμίδες που κάηκαν παίζοντας και τρέχοντας στο πάρκο, αντικαταστάθηκαν πάραυτα στο σπίτι, καταβροχθίζοντας την γεμιστή γαλοπούλα!!


Χρόνια πολλά αγαπημένοι μου!
Χρόνια πολλά σε όλους και ειδικά σε αυτούς που πέρασαν πολύ δύσκολα Χριστούγεννα, δυστυχώς αλλιώτικα από τα προηγούμενα... Ξέρουν αυτοί!

Πολλά φιλιά 
Litsa


Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν!

Χάθηκα, χάθηκα, αλλά καλοπερνάω κι ελπίζω να κάνετε το ίδιο!
Μη φανταστείτε ότι κάνω κάτι πολύ ξεχωριστό, αλλά και μόνο που άλλαξα περιβάλλον και ξανασυνάντησα όλους τους συγγενείς και φίλους που έχω εδώ, είναι αρκετό να μου ανεβάσει τη διάθεση!
Επίσης είμαστε προς αναμονή του νέου μαγαζιού των γονιών μου. Ανακαινίζεται και όλος ο χώρος είναι ένα εργοτάξιο. Τα παιδιά βέβαια δεν πτοούνται καθόλου! Τρέχουν, παίζουν, τσιρίζουν και διασκεδάζουν.
Ο Φαίδωνας μάλιστα  έχει λατρέψει τον θείο μου τον Τάκη και θέλει να είναι συνέχεια μαζί του. Είναι ο μικρός αδερφός του μπαμπά μου, έχει υπέροχη φωνή και είναι ο χορευτής μας. Πραγματικός χορευτής! Δίδασκε ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς και μου έμαθε όσα ξέρω! Έχει μια μοναδική χάρη στην κίνησή του και έχει χορέψει το καλύτερο ζεϊμπέκικο που έχω δει ποτέ μου. Ξέρετε, είναι από τις περιπτώσεις αυτές, που όταν σηκώνεται, όλοι κάνουν χώρο για ν' απολαύσουν το θέαμα.
Έχει διδάξει σε ένα σωρό γενιές, ακόμη και σε Γερμανούς. Θυμάμαι που μας ξεθέωνε, χορεύαμε ασταμάτητα μέχρι να ικανοποιηθεί με το αποτέλεσμα. Αλλά όταν ανεβαίναμε πάνω στη σκηνή, ξεσηκώναμε τα πλήθη και σαρώναμε τα βραβεία! Ναι, θυμάμαι καλά εκείνη την εποχή...

Πριν 9 χρόνια, ένα μοιραίο λάθος του στέρησε την αίσθηση των ποδιών του, δεν κατάφερε όμως να του στερήσει το χιούμορ, το πείσμα και την ψυχή του!
Έτσι, όταν βλέπει τα παιδιά τα παίρνει στα πόδια του και πηγαίνουν βόλτες μέσα στο εμπορικό, τους ανεβάζει στα παιχνίδια και περιμένει υπομονετικά μέχρι να βαρεθούνε, τους αφήνει να περιεργαστούν το αμαξίδιό του, απαντώντας σε όλες τις ερωτήσεις του Φαίδωνα, ξανά και ξανά και ξανά και βέβαια κάνουν αγώνες δρόμου! Και χαίρεται με τη χαρά του Φαίδωνα, όταν τον κερδίζει!!
Και φυσικά χορεύει... απολαμβάνει τις αγαπημένες του μελωδίες και χορεύει!
Γιατί ο χορός θέλει ψυχή!!


Εμείς εξακολουθούμε ν' απολαμβάνουμε τις βόλτες μας, τους παππούδες και... τα παιχνίδια. 


Εχθές κοντοστάθηκα σε αυτήν την κουζινούλα, στημένη μέσα στο εμπορικό, έτοιμη να υποδεχτεί παιδάκια και να ψήσουν τα χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια τους!
Και την χάζευα για ώρα. Δεν θα με πείραζε καθόλου να ήταν δική μου... Σκέτη γλύκα!


Και τώρα θα σας αφήσω για να πιω το καφεδάκι μου και να βγούμε την πρωινή μας βόλτα! Είναι το τελευταίο Σάββατο πριν τα Χριστούγεννα και θα γίνεται χαμός!


Ως ντεκόρ - στην φωτογραφία -  πρόσθεσα κι αυτά τα ξύλινα κεράκια της μαμάς μου, γιατί μου αρέσουν πολύ. Αν πιάνουν τα χέρια σας, μπορείτε να τα φτιάξετε. Όμορφα δεν είναι;

Φιλιά και καλές βόλτες!
Χριστούγεννα προ των πυλών!!! Γούπιιιι

Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Γερμανία και πάλι

Φτάσαμε λοιπόν στον προορισμό μας, μετά από ένα πολύωρο και επεισοδιακό ταξίδι. Βλάβη αεροπλάνου, αλλαγή αεροσκάφους και τρελή καθυστέρηση! 
Την επόμενη μέρα, κι ενώ τα παιδιά ακόμη κοιμόντουσαν, ξύπνησα και πίνοντας τον καφέ μου χάζευα το στολισμένο σπιτάκι μας. Η μαμά μου φρόντισε να έχει τα πάντα έτοιμα για τα εγγόνια της. Μην τους λείψει η μαγεία! Και στολίδια και κολοκύθες και μπάλες και κεράκια και χρυσόσκονη. Κι αυτές οι ορχιδέες της... χειμώνα -καλοκαίρι φορτωμένες με άνθη, πως γίνεται αυτό;
Περιττό ν' αναφέρω φυσικά, από που κληρονόμησα την τρέλα της διακόσμησης!


Οι πρώτες μας βόλτες στις χριστουγεννιάτικες αγορές είναι πια γεγονός.
Χάνομαι μέσα στους στολισμένους δρόμους, τα λαμπιόνια, τα γιορτινά δέντρα και απολαμβάνω να μυρίζω παντού λουκάνικα και ζεστό κρασί. 


Τα παιδιά είναι τρισευτυχισμένα!
Βόλτες με την γιαγιά και τον παππού, παιχνίδια, καρουζέλ, ζαχαρωτά και όλα σε καθημερινό επίπεδο;! Ε ναι, είναι ευτυχισμένα! Ζουν σ' έναν κόσμο παραμυθένιο - τον δικό τους κόσμο - και το μόνο που λείπει είναι το χιόνι. Έλιωσε μόλις λίγες ημέρες πριν.


Εγώ πάλι είμαι ευτυχισμένη γιατί απολαμβάνω τη φροντίδα των γονιών μου από τη μια (αρνούμαι να μεγαλώσω...) και τα ονειρεμένα καταστήματα με είδη διακόσμησης από την άλλη. Είμαι ικανή να τα χαζεύω για ώρες...


Μα όσο κι αν τ' απολαμβάνω, όσο κι αν ξεχνιέμαι, δεν βγαίνουν ποτέ από το μυαλό μου οι γονείς που έχασαν τόσο άγρια τα μωρά τους, τα βλασταράκια τους, τις ψυχές τους...

Να περνάτε όμορφα!

Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286