Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Όμορφα κουταλάκια

Εχθές είχα παιχνιδιάρικη διάθεση.
Εδώ και μέρες είδα στο διαδίκτυο μια ιδέα διακόσμησης και μου άρεσε πολύ (ΕΔΩ), αλλά δεν έβρισκα το χρόνο να καταπιαστώ μαζί της.
Εχθές ήταν η μεγάλη μέρα!
Το μεσημεράκι έβαλα για ύπνο τα παιδιά, πήρα τα εργαλεία μου και όλα τα απαραίτητα, κάθισα αναπαυτικά και άρχισα να... πλάθω.




Βασικό υλικό το Fimo, με το οποίο δεν είχα ξαναδουλέψει ποτέ.
Μοιάζει με πλαστελίνη, αλλά φυσικά δεν είναι και στο τέλος μάλιστα το ψήνεις στο φούρνο για να σταθεροποιηθεί. Τα κορίτσια που φτιάχνουν κοσμήματα - και όχι μόνο - το γνωρίζουν καλά.
Τι έφτιαξα; Μικρά γλυκάκια με τα οποία διακόσμησα τα μικρά μου κουταλάκια.
Για δείτε:




Η διαδικασία είναι απλή. Επιλέγετε τα χρώματα που σας αρέσουν (τα πήρα από βιβλιοπωλείο, το οποίο έχει και είδη χειροτεχνίας) και τα κόβετε - ή τα πλάθετε - στο σχήμα που θέλετε να έχει το γλυκό σας. 
Πιέζετε το ένα στρώμα με το άλλο, ώστε να κολλήσουν μεταξύ τους. 
Πριν τα βάλετε στο φούρνο, τοποθετείτε την άκρη του κουταλιού στο κεντρικό στρώμα του γλυκού σας.
Τα τοποθετείτε επάνω σε αλουμινόχαρτο και τα ψήνετε στους 110 βαθμούς για 30 λεπτά. 
Υπάρχουν και οι σχετικές οδηγίες, οπότε θα σας βοηθήσουν.
Τα αφήνετε να κρυώσουν καλά και τοποθετείτε τα κουτάλια στις εσοχές. Το αν θα τα κολλήσετε ή όχι εξαρτάται από εσάς. 




Μα δεν είναι πολύ παιχνιδιάρικα; Ο Φαίδωνας ξετρελάθηκε όταν τα είδε. Φανταστείτε τι θα πάθουν τα κοριτσάκια.
Είναι πολύ καλή λύση και για πάρτι, έτσι καθένας θα ξέρει ποιο είναι το κουτάλι του (ή και πιρούνι φυσικά).




Καλό υπόλοιπο Κυριακής!!



Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook
http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286 

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Δυναμωτικό κολατσιό

Όπως καταλάβατε, από την τελευταία φορά που τα είπαμε,  η καθημερινότητά μου είναι φορτωμένη και είμαι σίγουρη ότι και η δική σας το ίδιο! Δεν είμαι η μόνη, το ξέρω!
Έφτιαξα λοιπόν ένα δυναμωτικό πρωινό, μιας και είχα φράουλες στο ψυγείο και δεν ήθελα να χαλάσουν.
Δεν έκανα κάτι πρωτοποριακό, ούτε κάτι πολύ ξεχωριστό!
Έβγαλα πάνω στον πάγκο τ' αγαπημένα μου υλικά και αυτοσχεδίασα.
Πρώτα έριξα σε ένα ποτήρι μούσλι, το οποίο "έσπασα" λιγάκι στο γουδί. Έπειτα έριξα από πάνω μια στρώση ψιλοκομμένες φράουλες. Σειρά είχε το λευκό γιαούρτι (είχα μόνο στραγγιστό) και τέλος σάλτσα φράουλας - που λέει ο λόγος δηλαδή: με ένα πιρούνι πολτοποίησα λίγες φράουλες και πρόσθεσα μια πρέζα καστανή ζάχαρη.
Έτοιμο. Πολύ απλό και εντυπωσιακό, ε; Είναι αυτό το κόκκινο της φράουλας που χαρίζει τόση φρεσκάδα!




Μπορείτε φυσικά να το προσαρμόσετε στα γούστα σας π.χ. αντί για μούσλι να βάλετε βρώμη ή ξηρούς καρπούς, κανέλα, μέλι, λίγες σταγόνες λεμόνι, διάφορα φρούτα - εγώ έψαξα φρέσκα βατόμουρα ή σμέουρα, αλλά δε βρήκα - κλπ 


Σας θυμίζω ότι οι φράουλες είναι εξαιρετικά θρεπτικές, πλούσιες σε βιταμίνη C, καταπολεμούν τον καρκίνο, τη γήρανση και την απώλεια μνήμης, βοηθούν στη μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης, βοηθούν στη δίαιτα, κάνουν καλό στο δέρμα και και και... 
Επίσης είναι τόσο γευστικές, όμορφες και κόκκινες, που στολίζουν υπέροχα τα γλυκά σας!




Μα τι φραουλίτσα θα ήμουν αν δεν σας τα υπενθύμιζα όλα αυτά;; Μου λέτε;


Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebookhttp://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286 

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Γιατί μαμά;;

Χάθηκα, χάθηκα και το ξέρω. Όλη μέρα με τα παιδιά, οπότε ο προσωπικός χρόνος συρρικνώνεται όλο και περισσότερο...
Δεν προλαβαίνω να φτιάξω τίποτα και πολλές φορές δεν έχω το κουράγιο να γράψω έστω και δύο τρεις γραμμές... Έχω χαθεί κι από όλα τα "μπλογκόσπιτα", ναι, ειλικρινά δεν υπάρχει χρόνος.
Αφήστε που έπεσα και χτύπησα και τα δύο χέρια μου, την ώρα του παιχνιδιού (τι χαζή!!). Έπεσα με όλο μου το βάρος επάνω στους καρπούς μου και διέλυσα τους τένοντες. Πρήστηκαν και δεν μπορούσα να σηκώσω ούτε ένα άδειο ποτήρι.
Πήρε η μαμά μου τηλέφωνο κι ενώ αρχικά γελούσε, όταν έμαθε πως έγινε, με 'μάλωσε' λέγοντάς μου (την καταπληκτική ατάκα) "καλά τι νομίζεις, ότι είσαι 10 χρονών;"
Μα από πότε ένα δεκάχρονο έγινε πιο ικανό από εμένα;;; Πω πω...


Το καλό είναι ότι δύο μέρες τώρα ο Ανδρέας ήταν στο σπίτι κι εγώ κατάφερα να κάνω όλες τις εξωτερικές δουλειές, τις οποίες είχα ήδη καθυστερήσει πολύ!


Ο δε Φαίδωνας περνάει τη φάση του "γιατί". Ατελείωτα "γιατί"!! 
Κάπου διάβασα ότι ένα παιδί τεσσάρων ετών, κάνει πάνω από 400 ερωτήσεις την ημέρα (!!!). Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Κάθε φράση και "γιατί", κάθε απάντηση και "γιατί"! 
Μιλάμε ασταμάτητα όλη την ημέρα!
Ρωτάει... απλά για να ρωτάει.
"Μαμά τι ήταν αυτό;"
"Ο μικρός"
"Και τι κάνει;"
"Μιλάει"
"Και τι λέει;"
"Δεν καταλαβαίνω, τα δικά του λέει..."
Σιωπή... σιωπή...
"Και γιατί μιλάει;"
Γκρρρρ
Ρωτάει όμως και όμορφα πράγματα, που με κάνουν να χαμογελάω, όπως:
"Μαμά, γιατί τ' αστέρια δεν κατεβαίνουν να έρθουν μαζί μας;"
Τι όμορφη σκέψη, ε;




Τα παιδιά μού ρουφάνε όλη την ενέργεια, με ξεζουμίζουν και κάθε βράδυ σέρνομαι μέχρι το κρεβάτι μου, με ένα κεφάλι καζάνι!
Όπως τα φουσκωμένα μπαλόνια, που αν τα αμολήσεις ξεφουσκώνουν στον αέρα με γρήγορη ταχύτητα και τελικά πέφτουν κάτω σαν σταφίδες... ΑΥΤΟ!
Ελπίζω ότι από τον νέο μήνα θα μπούμε και πάλι στο παλιό μας πρόγραμμα και οι ρυθμοί θα πέσουν (λέμε τώρα!!).


Ευτυχώς ο καιρός είναι όμορφος και τώρα πια μπορούμε να βγαίνουμε έξω και να βολτάρουμε!
Αυτή είναι η εικόνα που αντικρίζουμε καθημερινά έξω από το σπίτι μας κάνοντας μια στάση να την απολαύσουμε!




Όλα τριγύρω ανθισμένα! 
Όλα χρωματιστά!
Όλα όμορφα!
Γεμάτα ζωντάνια!
Σαν τα αντράκια μου...


Σας φιλώ!

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook
http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286 

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Οι μέρες κυλούν...

...κάπως έτσι:
με τον μικρό να χαζεύει μπροστά στο τζάμι τον μουντό καιρό σαν κατάδικος...




...με τον Φαίδωνα να ζωγραφίζει και να κάνει καλλιτεχνίες...



(μην μου πείτε ότι δεν έγινε καταπληκτικός αυτός ο πρασινομπλέ ελέφαντας...)



...και χειροτεχνίες, γεμίζοντας τον τόπο μικρά μικρά χαρτάκια...




...και εμένα να κάνω υ π ο μ ο ν ή , ώσπου ν' ανοίξει ο καιρός...


Στον α π ε ι ρ ο ε λ ά χ ι σ τ ο ελεύθερο χρόνο μου φτιάχνω κανένα γρήγορο γλυκάκι ή εξασκούμαι στη ραπτική.
Ορίστε και το πρώτο μου δημιούργημα, φτιαγμένο στο χέρι, αν και δεν ολοκληρώθηκε ακόμη.
Ένα μαξιλαράκι για καρφίτσες και βελόνια.




Τι ακούω; Γελάκια;
Μωρέ σε λίγο καιρό θα πετάω! 
Και που να πιάσω τη ραπτομηχανή!!
Χαχα


Εύχομαι μια όμορφη Κυριακή!





Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook
http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286 

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Το σκαμνί μεταμορφώθηκε

Φαντάζομαι πως όλοι γνωρίζετε αυτά τα σκαμνάκια του ΙΚΕΑ.
Είμαι μάλιστα σίγουρη ότι οι περισσότεροι έχετε ένα στο σπίτι σας, ή τουλάχιστον κάτι παρόμοιο.
Είναι πολύ βολικά και χρήσιμα, αλλά το δικό μου είχε αρχίσει να λερώνεται πολύ, οπότε δεν μπορούσα άλλο να το βλέπω!
Έπρεπε να καθαριστεί!




Ο πιο εύκολος τρόπος να γίνει αυτό, ήταν να βαφτεί.
Αρχικά το περάσαμε με αστάρι (λευκό) και έγινε πανέμορφο! Σκέφτηκα να το αφήσω έτσι, αλλά με δύο παιδιά, πολύ σύντομα θα γινότανε πάλι μαύρο!



Έτσι το βάψαμε σιέλ, το οποίο προέκυψε από τη μίξη δύο χρωμάτων: τιρκουάζ και γκρι. 




Όταν στέγνωσε κόλλησα στις επάνω επιφάνειες αυτοκόλλητο για συρτάρια, ιδέα που πήρα από ΕΔΩ.




Έτσι, όταν λερώνεται θα μπορώ εύκολα να το καθαρίσω και αν το βαρεθώ θα του αλλάξω look, κολλώντας άλλο αυτοκόλλητο - βλέπετε ήμουν ανάμεσα σε δύο και δεν ήξερα ποιο να διαλέξω, οπότε κάποια στιγμή θα το αλλάξω σίγουρα!




Εσείς;
Τι θα κάνετε με το δικό σας σκαμνί;;


Καλημέρα!





Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook
http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286 

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Το δικό μας Πάσχα

Το Πάσχα ξεκίνησε με γεύση γλυκιά... ολόγλυκια, από το γαλακτομπούρεκο που έφτιαξα με λαχτάρα!




Και κατέληξε σ' ένα όμορφο σπίτι συγγενών και φίλων, που είχαν έτοιμο το τραπέζι για όλους μας!




Και απολαύσαμε τη φύση!




Και χορτάσαμε φαγοπότι!



Και τα παιδιά χόρτασαν παιχνίδι...







...και χάζεψαν τα μόλις 7 ημερών κουταβάκια!




Κι ήταν όλα υπέροχα!!



Και του χρόνου με υγεία!!
Χρόνια πολλά!
Litsa

Επισκεφθείτε το "Home" στο facebook
http://www.facebook.com/pages/Home-is-where-your-story-begins/225452127497286 

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012